1لامام المغنين على يدوثون. لآساف مزمور. صوتي الى الله فاصرخ. صوتي الى الله فاصغى اليّ.
1Laulujuhatajale: Jedutuuni viisil; Aasafi laul.
2في يوم ضيقي التمست الرب. يدي في الليل انبسطت ولم تخدر. ابت نفسي التعزية.
2Ma tõstan oma hääle Jumala poole ja hüüan; ma tõstan oma hääle Jumala poole, et tema mind kuuleks.
3اذكر الله فأئنّ. اناجي نفسي فيغشى على روحي. سلاه
3Oma kitsikuse ajal ma otsin Issandat; mu käsi on öösel välja sirutatud ega väsi, mu hing ei lase ennast trööstida.
4امسكت اجفان عيني. انزعجت فلم اتكلم.
4Ma mõtlen Jumalale ja oigan; ma mõlgutan mõtteid ja mu vaim nõrkeb. Sela.
5تفكرت في ايام القدم السنين الدهرية.
5Sina hoidsid mu silmad valvel; ma olen rahutu ega suuda rääkida.
6اذكر ترنمي في الليل. مع قلبي اناجي وروحي تبحث.
6Ma meenutan muistseid päevi, aastaid, mis ammu möödunud.
7هل الى الدهور يرفض الرب ولا يعود للرضا بعد.
7Ma tuletan öösel meelde oma keelpillimängu; ma mõlgutan mõtteid oma südames ja mu vaim juurdleb:
8هل انتهت الى الابد رحمته انقطعت كلمته الى دور فدور.
8Kas Issand heidab meid ära igaveseks ega ole tal enam head meelt?
9هل نسي الله رأفة او قفص برجزه مراحمه. سلاه
9Kas tema heldus on hoopis otsas? Kas tõotuse sõna on lõppenud kõigiks sugupõlvedeks?
10فقلت هذا ما يعلّني تغيّر يمين العلي.
10Kas Jumal on unustanud olla armuline? Kas tema on vihas lõpetanud oma halastuse? Sela.
11اذكر اعمال الرب اذ اتذكر عجائبك منذ القدم
11Ent ma ütlen: See teeb mulle valu, et Kõigekõrgema parem käsi on muutunud.
12والهج بجميع افعالك وبصنائعك اناجي
12Ma meenutan Issanda tegusid, ma tuletan meelde su imesid muistsest ajast
13اللهم في القدس طريقك. اي اله عظيم مثل الله.
13ja ma uurin kõiki su töid ning mõlgutan mõttes su suuri tegusid.
14انت الاله الصانع العجائب. عرفت بين الشعوب قوتك.
14Jumal, su tee on pühaduses. Kes on nii suur jumal kui Jumal?
15فككت بذراعك شعبك بني يعقوب ويوسف. سلاه.
15Sina oled Jumal, kes teeb imet, sa oled oma vägevuse teinud avalikuks rahvaste seas;
16ابصرتك المياه يا الله ابصرتك المياه ففزعت ارتعدت ايضا اللجج
16sa lunastasid oma käsivarrega oma rahva, Jaakobi ja Joosepi lapsed. Sela.
17سكبت الغيوم مياها اعطت السحب صوتا. ايضا سهامك طارت.
17Veed nägid sind, Jumal; veed nägid sind ja vabisesid, ka ürgveed värisesid.
18صوت رعدك في الزوبعة البروق اضاءت المسكونة. ارتعدت ورجفت الارض.
18Paksud pilved kallasid vett, ülemad pilved tegid häält; ja sinu nooled lendasid sinna ja tänna.
19في البحر طريقك وسبلك في المياه الكثيرة وآثارك لم تعرف.
19Su müristamise hääl kostis tuulepöörises; välgud valgustasid maailma; maa värises ja vabises.
20هديت شعبك كالغنم بيد موسى وهرون
20Meres on sinu tee ja su teerada suurtes vetes, aga su jälgi ei olnud tunda.
21Sa juhtisid nagu lammaste karja oma rahvast Moosese ja Aaroni käega.