الكتاب المقدس (Van Dyke)

Estonian

Psalms

77

1لامام المغنين على يدوثون. لآساف مزمور‎. ‎صوتي الى الله فاصرخ. صوتي الى الله فاصغى اليّ‎.
1Laulujuhatajale: Jedutuuni viisil; Aasafi laul.
2‎في يوم ضيقي التمست الرب. يدي في الليل انبسطت ولم تخدر. ابت نفسي التعزية‎.
2Ma tõstan oma hääle Jumala poole ja hüüan; ma tõstan oma hääle Jumala poole, et tema mind kuuleks.
3‎اذكر الله فأئنّ. اناجي نفسي فيغشى على روحي. سلاه
3Oma kitsikuse ajal ma otsin Issandat; mu käsi on öösel välja sirutatud ega väsi, mu hing ei lase ennast trööstida.
4امسكت اجفان عيني. انزعجت فلم اتكلم‎.
4Ma mõtlen Jumalale ja oigan; ma mõlgutan mõtteid ja mu vaim nõrkeb. Sela.
5‎تفكرت في ايام القدم السنين الدهرية‎.
5Sina hoidsid mu silmad valvel; ma olen rahutu ega suuda rääkida.
6‎اذكر ترنمي في الليل. مع قلبي اناجي وروحي تبحث‎.
6Ma meenutan muistseid päevi, aastaid, mis ammu möödunud.
7‎هل الى الدهور يرفض الرب ولا يعود للرضا بعد‎.
7Ma tuletan öösel meelde oma keelpillimängu; ma mõlgutan mõtteid oma südames ja mu vaim juurdleb:
8‎هل انتهت الى الابد رحمته انقطعت كلمته الى دور فدور‎.
8Kas Issand heidab meid ära igaveseks ega ole tal enam head meelt?
9‎هل نسي الله رأفة او قفص برجزه مراحمه. سلاه
9Kas tema heldus on hoopis otsas? Kas tõotuse sõna on lõppenud kõigiks sugupõlvedeks?
10فقلت هذا ما يعلّني تغيّر يمين العلي‎.
10Kas Jumal on unustanud olla armuline? Kas tema on vihas lõpetanud oma halastuse? Sela.
11‎اذكر اعمال الرب اذ اتذكر عجائبك منذ القدم
11Ent ma ütlen: See teeb mulle valu, et Kõigekõrgema parem käsi on muutunud.
12والهج بجميع افعالك وبصنائعك اناجي
12Ma meenutan Issanda tegusid, ma tuletan meelde su imesid muistsest ajast
13اللهم في القدس طريقك. اي اله عظيم مثل الله‎.
13ja ma uurin kõiki su töid ning mõlgutan mõttes su suuri tegusid.
14‎انت الاله الصانع العجائب. عرفت بين الشعوب قوتك‎.
14Jumal, su tee on pühaduses. Kes on nii suur jumal kui Jumal?
15‎فككت بذراعك شعبك بني يعقوب ويوسف. سلاه‎.
15Sina oled Jumal, kes teeb imet, sa oled oma vägevuse teinud avalikuks rahvaste seas;
16‎ابصرتك المياه يا الله ابصرتك المياه ففزعت ارتعدت ايضا اللجج
16sa lunastasid oma käsivarrega oma rahva, Jaakobi ja Joosepi lapsed. Sela.
17سكبت الغيوم مياها اعطت السحب صوتا. ايضا سهامك طارت‎.
17Veed nägid sind, Jumal; veed nägid sind ja vabisesid, ka ürgveed värisesid.
18‎صوت رعدك في الزوبعة البروق اضاءت المسكونة. ارتعدت ورجفت الارض‎.
18Paksud pilved kallasid vett, ülemad pilved tegid häält; ja sinu nooled lendasid sinna ja tänna.
19‎في البحر طريقك وسبلك في المياه الكثيرة وآثارك لم تعرف‎.
19Su müristamise hääl kostis tuulepöörises; välgud valgustasid maailma; maa värises ja vabises.
20‎هديت شعبك كالغنم بيد موسى وهرون
20Meres on sinu tee ja su teerada suurtes vetes, aga su jälgi ei olnud tunda.
21Sa juhtisid nagu lammaste karja oma rahvast Moosese ja Aaroni käega.