¹فكف هؤلاء الرجال الثلاثة عن مجاوبة ايوب لكونه بارا في عيني نفسه

¹Og þessir þrír menn hættu að svara Job, því að hann þóttist vera réttlátur.

²فحمي غضب اليهو بن برخئيل البوزي من عشيرة رام. على ايوب حمي غضبه لانه حسب نفسه ابر من الله.

²Þá upptendraðist reiði Elíhú Barakelssonar Búsíta af Rams kynstofni. Upptendraðist reiði hans gegn Job, af því að hann taldi sig hafa á réttu að standa gagnvart Guði.

³وعلى اصحابه الثلاثة حمي غضبه لانهم لم يجدوا جوابا واستذنبوا ايوب.

³Reiði hans upptendraðist og gegn vinum hans þremur, fyrir það að þeir fundu engin andsvör til þess að sanna Job, að hann hefði á röngu að standa.

⁴وكان اليهو قد صبر على ايوب بالكلام لانهم اكثر منه اياما.

⁴En Elíhú hafði beðið með að mæla til Jobs, því að hinir voru eldri en hann.

⁵فلما رأى اليهو انه لا جواب في افواه الرجال الثلاثة حمي غضبه

⁵En er Elíhú sá, að mennirnir þrír gátu engu svarað, upptendraðist reiði hans.

⁶فاجاب اليهو بن برخئيل البوزي وقال انا صغير في الايام وانتم شيوخ. لاجل ذلك خفت وخشيت ان ابدي لكم رأيي.

⁶Þá tók Elíhú Barakelsson Búsíti til máls og sagði: Ég er ungur að aldri, en þér eruð öldungar, þess vegna fyrirvarð ég mig og kom mér eigi að því að kunngjöra yður það, sem ég veit.

⁷قلت الايام تتكلم وكثرة السنين تظهر حكمة.

⁷Ég hugsaði: Aldurinn tali, og árafjöldinn kunngjöri speki!

⁸ولكن في الناس روحا ونسمة القدير تعقلهم.

⁸En _ það er andinn í manninum og andblástur hins Almáttka, sem gjörir þá vitra.

⁹ليس الكثيرو الايام حكماء ولا الشيوخ يفهمون الحق.

⁹Elstu mennirnir eru ekki ávallt vitrastir, og öldungarnir skynja eigi, hvað réttast er.

¹⁰لذلك قلت اسمعوني انا ايضا ابدي رأيي.

¹⁰Fyrir því segi ég: Hlýð á mig, nú ætla einnig ég að kunngjöra það, sem ég veit.

¹¹هانذا قد صبرت لكلامكم. اصغيت الى حججكم حتى فحصتم الاقوال.

¹¹Sjá, ég beið eftir ræðum yðar, hlustaði á röksemdir yðar, uns þér fynduð orðin, sem við ættu.

¹²فتأملت فيكم واذ ليس من حجّ ايوب ولا جواب منكم لكلامه.

¹²Og að yður gaf ég gaum, en sjá, enginn sannfærði Job, enginn yðar hrakti orð hans.

¹³فلا تقولوا قد وجدنا حكمة. الله يغلبه لا الانسان.

¹³Segið ekki: ,,Vér höfum hitt fyrir speki, Guð einn fær sigrað hann, en enginn maður!``

¹⁴فانه لم يوجه اليّ كلامه ولا ارد عليه انا بكلامكم.

¹⁴Gegn mér hefir hann ekki sett fram neinar sannanir, og með yðar orðum ætla ég ekki að svara honum.

¹⁵تحيروا. لم يجيبوا بعد. انتزع عنهم الكلام.

¹⁵Þeir eru skelkaðir, svara eigi framar, þeir standa uppi orðlausir.

¹⁶فانتظرت لانهم لم يتكلموا لانهم وقفوا لم يجيبوا بعد.

¹⁶Og ætti ég að bíða, þar sem þeir þegja, þar sem þeir standa og svara eigi framar?

¹⁷فاجيب انا ايضا حصتي وابدي انا ايضا رأيي.

¹⁷Ég vil og svara af minni hálfu, ég vil og kunngjöra það, sem ég veit.

¹⁸لاني ملآن اقوالا. روح باطني تضايقني.

¹⁸Því að ég er fullur af orðum, andinn í brjósti mínu knýr mig.

¹⁹هوذا بطني كخمر لم تفتح كالزقاق الجديدة يكاد ينشق.

¹⁹Sjá, brjóst mitt er sem vín, er ekki fær útrás, ætlar að rifna, eins og nýfylltir belgir.

²⁰اتكلم فافرج. افتح شفتيّ واجيب.

²⁰Ég ætla að tala til þess að létta á mér, ætla að opna varir mínar og svara.

²¹لا احابينّ وجه رجل ولا أملث انسانا.

²¹Ég ætla ekki að draga taum neins, og ég ætla engan að skjalla.Því að ég kann ekki að skjalla, ella kynni skapari minn bráðlega að kippa mér burt.

²²لاني لا اعرف الملث. لانه عن قليل يأخذني صانعي

²²Því að ég kann ekki að skjalla, ella kynni skapari minn bráðlega að kippa mér burt.