¹ولكن اسمع الآن يا ايوب اقوالي واصغ الى كل كلامي.

¹En heyr þú, Job, ræðu mína, og hlýð þú á öll orð mín.

²هانذا قد فتحت فمي. لساني نطق في حنكي.

²Sjá, ég opna munn minn, og tunga mín talar í gómi mínum.

³استقامة قلبي كلامي ومعرفة شفتيّ هما تنطقان بها خالصة.

³Orð mín eru hjartans hreinskilni, og það sem varir mínar vita, mæla þær í einlægni.

⁴روح الله صنعني ونسمة القدير احيتني.

⁴Andi Guðs hefir skapað mig, og andblástur hins Almáttka gefur mér líf.

⁵ان استطعت فاجبني. احسن الدعوى امامي. انتصب.

⁵Ef þú getur, þá svara þú mér, bú þig út í móti mér og gakk fram.

⁶هانذا حسب قولك عوضا عن الله انا ايضا من الطين تقرصت.

⁶Sjá, ég stend eins og þú gagnvart Guði, ég er og myndaður af leiri.

⁷هوذا هيبتي لا ترهبك وجلالي لا يثقل عليك

⁷Sjá, hræðsla við mig þarf eigi að skelfa þig og þungi minn eigi þrýsta þér niður.

⁸انك قد قلت في مسامعي وصوت اقوالك سمعت.

⁸En þú hefir sagt í eyru mér, og ég heyrði hljóm orðanna:

⁹قلت انا بريء بلا ذنب. زكي انا ولا اثم لي.

⁹,,Hreinn er ég, laus við afbrot, saklaus er ég, og hjá mér er engin misgjörð.

¹⁰هوذا يطلب عليّ علل عداوة. يحسبني عدوا له.

¹⁰En Guð reynir að finna tilefni til fjandskapar við mig og ætlar að ég sé óvinur hans.

¹¹وضع رجليّ في المقطرة. يراقب كل طرقي

¹¹Hann setur fætur mína í stokk og aðgætir alla vegu mína.``

¹²ها انك في هذا لم تصب. انا اجيبك. لان الله اعظم من الانسان.

¹²Sjá, í þessu hefir þú rangt fyrir þér, svara ég þér, því að Guð er meiri en maður.

¹³لماذا تخاصمه. لان كل اموره لا يجاوب عنها.

¹³Hví hefir þú þráttað við hann, að hann svaraði engu öllum orðum þínum?

¹⁴لكن الله يتكلم مرة وباثنتين لا يلاحظ الانسان.

¹⁴Því að vissulega talar Guð einu sinni, já, tvisvar, en menn gefa því ekki gaum.

¹⁵في حلم في رؤيا الليل عند سقوط سبات على الناس في النعاس على المضجع

¹⁵Í draumi, í nætursýn, þá er þungur svefnhöfgi er fallinn yfir mennina, í blundi á hvílubeði,

¹⁶حينئذ يكشف آذان الناس ويختم على تاديبهم.

¹⁶opnar hann eyru mannanna og innsiglar viðvörunina til þeirra

¹⁷ليحول الانسان عن عمله ويكتم الكبرياء عن الرجل

¹⁷til þess að fá manninn til þess að láta af gjörðum sínum og forða manninum við drambsemi.

¹⁸ليمنع نفسه عن الحفرة وحياته من الزوال بحربة الموت.

¹⁸Hann hlífir sálu hans við gröfinni og lífi hans frá því að farast fyrir skotvopni.

¹⁹ايضا يؤدب بالوجع على مضجعه ومخاصمة عظامه دائمة

¹⁹Maðurinn er og agaður með kvölum á sæng sinni, og stríðið geisar stöðuglega í beinum hans.

²⁰فتكره حياته خبزا ونفسه الطعام الشهي.

²⁰Þá vekur lífshvötin óbeit hjá honum á brauðinu og sál hans á uppáhaldsfæðunni.

²¹فيبلى لحمه عن العيان وتنبري عظامه فلا ترى

²¹Hold hans eyðist og verður óásjálegt, og beinin, sem sáust ekki áður, verða ber,

²²وتقرب نفسه الى القبر وحياته الى المميتين.

²²svo að sál hans nálgast gröfina og líf hans engla dauðans.

²³ان وجد عنده مرسل وسيط واحد من الف ليعلن للانسان استقامته

²³En ef þar er hjá honum árnaðarengill, talsmaður, einn af þúsund til þess að boða manninum skyldu hans,

²⁴يترءاف عليه ويقول اطلقه عن الهبوط الى الحفرة قد وجدت فدية.

²⁴og miskunni hann sig yfir hann og segi: ,,Endurleys hann og lát hann eigi stíga niður í gröfina, ég hefi fundið lausnargjaldið,``

²⁵يصير لحمه اغض من لحم الصبي ويعود الى ايام شبابه.

²⁵þá svellur hold hans af æskuþrótti, hann snýr aftur til æskudaga sinna.

²⁶يصلّي الى الله فيرضى عنه ويعاين وجهه بهتاف فيرد على الانسان بره.

²⁶Hann biður til Guðs, og Guð miskunnar honum, lætur hann líta auglit sitt með fögnuði og veitir manninum aftur réttlæti hans.

²⁷يغني بين الناس فيقول قد اخطأت وعوجت المستقيم ولم أجاز عليه.

²⁷Hann syngur frammi fyrir mönnum og segir: ,,Ég hafði syndgað og gjört hið beina bogið, og þó var mér ekki goldið líku líkt.

²⁸فدى نفسي من العبور الى الحفرة فترى حياتي النور

²⁸Guð hefir leyst sálu mína frá því að fara ofan í gröfina, og líf mitt gleður sig við ljósið.``

²⁹هوذا كل هذه يفعلها الله مرتين وثلاثا بالانسان

²⁹Sjá, allt þetta gjörir Guð tvisvar eða þrisvar við manninn

³⁰ليرد نفسه من الحفرة ليستنير بنور الاحياء.

³⁰til þess að hrífa sál hans frá gröfinni, til þess að lífsins ljós megi leika um hann.

³¹فاصغ يا ايوب واستمع لي. انصت فانا اتكلم.

³¹Hlýð á, Job, heyr þú mig, ver þú hljóður og lát mig tala.

³²ان كان عندك كلام فاجبني. تكلم. فاني اريد تبريرك.

³²Hafir þú eitthvað að segja, þá svara mér, tala þú, því að gjarnan vildi ég, að þú reyndist réttlátur.Ef svo er eigi þá heyr þú mig, ver hljóður, að ég megi kenna þér speki.

³³والا فاستمع انت لي. انصت فاعلمك الحكمة

³³Ef svo er eigi þá heyr þú mig, ver hljóður, að ég megi kenna þér speki.