¹فاجاب اليهو وقال

¹Og Elíhú tók enn til máls og sagði:

²أتحسب هذا حقا. قلت انا ابر من الله.

²Hyggur þú það vera rétt, kallar þú það ,,réttlæti mitt fyrir Guði,``

³لانك قلت ماذا يفيدك بماذا انتفع اكثر من خطيتي.

³að þú spyr, hvað það stoði þig? ,,Hvaða gagn hefi ég af því, fremur en ef ég syndgaði?``

⁴انا ارد عليك كلاما وعلى اصحابك معك.

⁴Ég ætla að veita þér andsvör í móti og vinum þínum með þér.

⁵انظر الى السموات وابصر ولاحظ الغمام انها اعلى منك.

⁵Horf þú á himininn og sjá, virtu fyrir þér skýin, sem eru hátt yfir þér.

⁶ان اخطأت فماذا فعلت به وان كثرت معاصيك فماذا عملت له.

⁶Syndgir þú, hvað getur þú gjört honum? Og séu afbrot þín mörg, hvaða skaða gjörir þú honum?

⁷ان كنت بارا فماذا اعطيته او ماذا ياخذه من يدك.

⁷Sért þú ráðvandur, hvað gefur þú honum, eða hvað þiggur hann af þinni hendi?

⁸لرجل مثلك شرك ولابن آدم برك

⁸Mann, eins og þig, varðar misgjörð þín og mannsins barn ráðvendni þín.

⁹من كثرة المظالم يصرخون. يستغيثون من ذراع الاعزاء.

⁹Menn æpa að sönnu undan hinni margvíslegu kúgan, kveina undan armlegg hinna voldugu,

¹⁰ولم يقولوا اين الله صانعي مؤتي الاغاني في الليل.

¹⁰en enginn þeirra segir: ,,Hvar er Guð, skapari minn, sá er leiðir fram lofsöngva um nótt,

¹¹الذي يعلمنا اكثر من وحوش الارض ويجعلنا احكم من طيور السماء.

¹¹sem fræðir oss meira en dýr merkurinnar og gjörir oss vitrari en fugla loftsins?``

¹²ثم يصرخون من كبرياء الاشرار ولا يستجيب.

¹²Þá æpa menn _ en hann svarar ekki _ undan drambsemi hinna vondu.

¹³ولكن الله لا يسمع كذبا والقدير لا ينظر اليه.

¹³Nei, hégómamál heyrir Guð eigi, og hinn Almáttki gefur því engan gaum,

¹⁴فاذا قلت انك لست تراه فالدعوى قدامه فاصبر له.

¹⁴hvað þá, er þú segir, að þú sjáir hann ekki. Málið er lagt fram fyrir hann, og þú átt að bíða eftir honum.

¹⁵واما الآن فلأن غضبه لا يطالب ولا يبالي بكثرة الزلات

¹⁵En nú, af því að reiði hans hefir eigi refsað, á hann alls eigi að hafa vitað neitt um yfirsjónina!En Job opnar munninn til að mæla hégóma, heldur langar ræður í vanhyggju sinni.

¹⁶فغر ايوب فاه بالباطل وكبر الكلام بلا معرفة

¹⁶En Job opnar munninn til að mæla hégóma, heldur langar ræður í vanhyggju sinni.