¹وعاد اليهو فقال

¹Og Elíhú hélt áfram og sagði:

²اصبر عليّ قليلا فابدي لك انه بعد لاجل الله كلام.

²Haf þolinmæði við mig enn stutta stund, að ég megi fræða þig, því að enn má margt segja Guði til varnar.

³أحمل معرفتي من بعيد وأنسب برا لصانعي.

³Ég ætla að sækja þekking mína langar leiðir og sanna, að skapari minn hafi á réttu að standa.

⁴حقا لا يكذب كلامي. صحيح المعرفة عندك

⁴Því að vissulega fer ég eigi með ósannindi, maður með fullkominni þekking stendur frammi fyrir þér.

⁵هوذا الله عزيز ولكنه لا يرذل احدا. عزيز قدرة القلب.

⁵Sjá, Guð er voldugur, þó fyrirlítur hann engan, voldugur að andans krafti.

⁶لا يحيي الشرير بل يجري قضاء البائسين.

⁶Hann viðheldur ekki lífi hins óguðlega, en veitir hinum voluðu rétt þeirra.

⁷لا يحوّل عينيه عن البار بل مع الملوك يجلسهم على الكرسي ابدا فيرتفعون.

⁷Hann hefir ekki augun af hinum réttláta, og hjá konungum í hásætinu lætur hann þá sitja að eilífu, til þess að þeir séu hátt upp hafnir.

⁸ان أوثقوا بالقيود ان أخذوا في حبالة الذل

⁸Og þótt þeir verði viðjum reyrðir, veiddir í snörur eymdarinnar,

⁹فيظهر لهم افعالهم ومعاصيهم لانهم تجبّروا

⁹og hann setur þeim fyrir sjónir gjörðir þeirra og afbrot þeirra að þeir breyttu drambsamlega,

¹⁰ويفتح آذانهم للانذار ويامر بان يرجعوا عن الاثم.

¹⁰og hann opnar eyru þeirra fyrir umvönduninni og segir að þeir skuli snúa sér frá ranglæti, _

¹¹ان سمعوا واطاعوا قضوا ايامهم بالخير وسنيهم بالنّعم.

¹¹ef þeir þá hlýða og þjóna honum, þá eyða þeir dögum sínum í velgengni og árum sínum í unaði.

¹²وان لم يسمعوا فبحربة الموت يزولون ويموتون بعدم المعرفة.

¹²En hlýði þeir ekki, þá farast þeir fyrir skotvopnum, gefa upp andann í vanhyggju sinni.

¹³اما فجّار القلب فيذخرون غضبا. لا يستغيثون اذا هو قيّدهم.

¹³Því að vonskufullir í hjarta ala þeir með sér reiði, hrópa eigi á hjálp, þegar hann fjötrar þá.

¹⁴تموت نفسهم في الصبا وحياتهم بين المابونين.

¹⁴Önd þeirra deyr í æskublóma og líf þeirra eins og hórsveina.

¹⁵ينجّي البائس في ذلّه ويفتح آذانهم في الضيق

¹⁵En hann frelsar hinn bágstadda með bágindum hans og opnar eyru þeirra með þrengingunni.

¹⁶وايضا يقودك من وجه الضيق الى رحب لا حصر فيه ويملأ مؤونة مائدتك دهنا.

¹⁶Einnig þig ginnir hann út úr gini neyðarinnar út á víðlendi, þar sem engin þrengsli eru, og það sem kemur á borð þitt, er fullt af feiti.

¹⁷حجة الشرير اكملت فالحجة والقضاء يمسكانك.

¹⁷En ef þú vinnur til dóms hins óguðlega, þá munu dómur og réttur hremma þig.

¹⁸عند غضبه لعله يقودك بصفقة. فكثرة الفدية لا تفكّك.

¹⁸Lát því eigi reiðina ginna þig til spotts, og lát eigi stærð lausnargjaldsins tæla þig.

¹⁹هل يعتبر غناك. لا التبر ولا جميع قوى الثروة.

¹⁹Mun hróp þitt koma þér úr nauðunum eða nokkur áreynsla krafta þinna?

²⁰لا تشتاق الى الليل الذي يرفع شعوبا من مواضعهم.

²⁰Þráðu eigi nóttina, þá er þjóðir sópast burt af stöðvum sínum.

²¹احذر. لا تلتفت الى الاثم لانك اخترت هذا على الذل

²¹Gæt þín, snú þér eigi að ranglæti, því að það kýst þú heldur en að líða.

²²هوذا الله يتعالى بقدرته. من مثله معلما.

²²Sjá, Guð er háleitur í framkvæmdum máttar síns, hver er slíkur kennari sem hann?

²³من فرض عليه طريقه او من يقول له قد فعلت شرا.

²³Hver hefir fyrirskipað honum veg hans, og hver dirfist að segja: ,,Þú hefir gjört rangt``?

²⁴اذكر ان تعظم عمله الذي يغني به الناس.

²⁴Minnstu þess, að þú vegsamir verk hans, það er mennirnir syngja um lofkvæði.

²⁵كل انسان يبصر به. الناس ينظرونه من بعيد.

²⁵Allir menn horfa með fögnuði á það, dauðlegur maðurinn lítur það úr fjarska.

²⁶هوذا الله عظيم ولا نعرفه وعدد سنيه لا يفحص.

²⁶Já, Guð er mikill og vér þekkjum hann ekki, tala ára hans órannsakanleg.

²⁷لانه يجذب قطار الماء. تسحّ مطرا من ضبابها.

²⁷Því að hann dregur upp vatnsdropana og lætur ýra úr þoku sinni,

²⁸الذي تهطله السحب وتقطره على اناس كثيرين.

²⁸regnið, sem skýin láta niður streyma, drjúpa yfir marga menn.

²⁹فهل يعلل احد عن شق الغيم او قصيف مظلته.

²⁹Og hver skilur útbreiðslu skýjanna og dunurnar í tjaldi hans?

³⁰هوذا بسط نوره على نفسه ثم يتغطى باصول اليم.

³⁰Sjá, hann breiðir ljós sitt út kringum sig og hylur djúp hafsins.

³¹لانه بهذه يدين الشعوب ويرزق القوت بكثرة.

³¹Því að með því dæmir hann þjóðirnar, með því veitir hann fæðu í ríkum mæli.

³²يغطي كفّيه بالنور ويامره على العدو.

³²Hendur sínar hylur hann ljósi og býður því út gegn fjandmanni sínum.Þruma hans boðar komu hans, hans sem lætur reiði sína geisa gegn ranglætinu.

³³يخبر به رعده المواشي ايضا بصعوده

³³Þruma hans boðar komu hans, hans sem lætur reiði sína geisa gegn ranglætinu.