¹أتعرف وقت ولادة وعول الصخور او تلاحظ مخاض الايائل.

¹Veist þú tímann, nær steingeiturnar bera? Gefur þú gaum að fæðingarhríðum hindanna?

²أتحسب الشهور التي تكملها او تعلم ميقات ولادتهنّ.

²Telur þú mánuðina, sem þær ganga með, og veist þú tímann, nær þær bera?

³يبركن ويضعن اولادهنّ. يدفعن اوجاعهنّ.

³Þær leggjast á knén, fæða kálfa sína, þær losna fljótt við kvalir sínar.

⁴تبلغ اولادهنّ. تربو في البرية. تخرج ولا تعود اليهنّ

⁴Kálfar þeirra verða sterkir, vaxa í haganum, fara burt og koma ekki aftur til þeirra.

⁵من سرّح الفراء حرّا ومن فكّ ربط حمار الوحش.

⁵Hver hefir látið skógarasnann ganga lausan og hver hefir leyst fjötra villiasnans,

⁶الذي جعلت البرية بيته والسباخ مسكنه.

⁶sem ég hefi gefið eyðivelli að bústað og saltsléttu að heimkynni?

⁷يضحك على جمهور القرية. لا يسمع زجر السائق.

⁷Hann hlær að hávaða borgarinnar, hann heyrir ekki köll rekstrarmannsins.

⁸دائرة الجبال مرعاه وعلى كل خضرة يفتش

⁸Það sem hann leitar uppi á fjöllunum, er haglendi hans, og öllu því sem grænt er, sækist hann eftir.

⁹أيرضى الثور الوحشي ان يخدمك ام يبيت عند معلفك.

⁹Mun vísundurinn vera fús til að þjóna þér eða mun hann standa um nætur við stall þinn?

¹⁰أتربط الثور الوحشي برباطه في التلم ام يمهد الاودية وراءك.

¹⁰Getur þú bundið vísundinn með bandinu við plógfarið eða mun hann herfa dalgrundirnar á eftir þér?

¹¹أتثق به لان قوته عظيمة او تترك له تعبك.

¹¹Reiðir þú þig á hann, af því að kraftur hans er mikill, og trúir þú honum fyrir arði þínum?

¹²أتأتمنه انه يأتي بزرعك ويجمع الى بيدرك

¹²Treystir þú honum til að flytja sáð þitt heim og til að safna því á þreskivöll þinn?

¹³جناح النعامة يرفرف. أفهو منكب رأوف ام ريش.

¹³Strúthænan baðar glaðlega vængjunum, en er nokkurt ástríki í þeim vængjum og flugfjöðrum?

¹⁴لانها تترك بيضها وتحميه في التراب

¹⁴Nei, hún fær jörðinni egg sín og lætur þau hitna í moldinni

¹⁵وتنسى ان الرّجل تضغطه او حيوان البر يدوسه.

¹⁵og gleymir, að fótur getur brotið þau og dýr merkurinnar troðið þau sundur.

¹⁶تقسو على اولادها كانها ليست لها. باطل تعبها بلا اسف.

¹⁶Hún er hörð við unga sína, eins og hún ætti þá ekki, þótt fyrirhöfn hennar sé árangurslaus, þá er hún laus við ótta,

¹⁷لان الله قد انساها الحكمة ولم يقسم لها فهما.

¹⁷því að Guð synjaði henni um visku og veitti henni enga hlutdeild í hyggindum.

¹⁸عندما تحوذ نفسها الى العلاء تضحك على الفرس وعلى راكبه

¹⁸En þegar hún sveiflar sér í loft upp, þá hlær hún að hestinum og þeim sem á honum situr.

¹⁹هل انت تعطي الفرس قوته وتكسو عنقه عرفا

¹⁹Gefur þú hestinum styrkleika, klæðir þú makka hans flaksandi faxi?

²⁰أتوثبه كجرادة. نفخ منخره مرعب.

²⁰Lætur þú hann stökkva eins og engisprettu? Fagurlega frýsar hann, en hræðilega!

²¹يبحث في الوادي وينفز ببأس. يخرج للقاء الاسلحة.

²¹Hann krafsar upp grundina og kætist af styrkleikanum, hann fer út á móti hertygjunum.

²²يضحك على الخوف ولا يرتاع ولا يرجع عن السيف.

²²Hann hlær að hræðslunni og skelfist ekki og hopar ekki fyrir sverðinu.

²³عليه تصل السهام وسنان الرمح والمزراق.

²³Á baki hans glamrar í örvamælinum, spjót og lensa leiftra.

²⁴في وثبه ورجزه يلتهم الارض ولا يؤمن انه صوت البوق.

²⁴Með hávaða og harki hendist hann yfir jörðina og eigi verður honum haldið, þá er lúðurinn gellur.

²⁵عند نفخ البوق يقول هه ومن بعيد يستروح القتال صياح القواد والهتاف

²⁵Í hvert sinn er lúðurinn gellur, hvíar hann, og langar leiðir nasar hann bardagann, þrumurödd fyrirliðanna og herópið.

²⁶أمن فهمك يستقل العقاب وينشر جناحيه نحو الجنوب.

²⁶Er það fyrir þín hyggindi að haukurinn lyftir flugfjöðrunum, breiðir út vængi sína í suðurátt?

²⁷او بأمرك يحلّق النسر ويعلّي وكره.

²⁷Er það eftir þinni skipun að örninn flýgur svo hátt og byggir hreiður sitt hátt uppi?

²⁸يسكن الصخر ويبيت على سن الصخر والمعقل.

²⁸Á klettunum á hann sér býli og ból, á klettasnösum og fjallatindum.

²⁹من هناك يتحسس قوته. تبصره عيناه من بعيد.

²⁹Þaðan skyggnist hann að æti, augu hans sjá langar leiðir.Og ungar hans svelgja blóð, og hvar sem vegnir menn liggja, þar er hann.

³⁰فراخه تحسو الدم وحيثما تكن القتلى فهناك هو

³⁰Og ungar hans svelgja blóð, og hvar sem vegnir menn liggja, þar er hann.