1فاجاب الرب ايوب فقال
1Og Drottinn mælti til Jobs og sagði:
2هل يخاصم القدير موبّخه ام المحاجّ الله يجاوبه
2Vill ámælismaðurinn þrátta við hinn Almáttka? Sá er sakir ber á Guð, svari hann þessu!
3فاجاب ايوب الرب وقال
3Þá svaraði Job Drottni og sagði:
4ها انا حقير فماذا اجاوبك. وضعت يدي على فمي.
4Sjá, ég er of lítilmótlegur, hverju á ég að svara þér? Ég legg hönd mína á munninn.
5مرة تكلمت فلا اجيب ومرتين فلا ازيد
5Einu sinni hefi ég talað, og endurtek það eigi, _ tvisvar, og gjöri það ekki oftar.
6فاجاب الرب ايوب من العاصفة فقال
6Þá svaraði Drottinn Job úr stormviðrinu og sagði:
7الآن شدّ حقويك كرجل. اسألك فتعلمني.
7Gyrð lendar þínar eins og maður. Ég mun spyrja þig, og þú skalt fræða mig.
8لعلك تناقض حكمي. تستذنبني لكي تتبرر انت.
8Ætlar þú jafnvel að gjöra rétt minn að engu, dæma mig sekan, til þess að þú standir réttlættur?
9هل لك ذراع كما لله وبصوت مثل صوته ترعد.
9Hefir þú þá armlegg eins og Guð, og getur þú þrumað með slíkri rödd sem hann?
10تزيّن الآن بالجلال والعزّ والبس المجد والبهاء.
10Skrýð þig vegsemd og tign, íklæð þig dýrð og ljóma!
11فرّق فيض غضبك وانظر كل متعظم واخفضه.
11Lát úthellast strauma reiði þinnar og varpa til jarðar með einu tilliti sérhverjum dramblátum.
12انظر الى كل متعظم وذلّله ودس الاشرار في مكانهم.
12Auðmýk þú sérhvern dramblátan með einu tilliti, og troð þú hina óguðlegu niður þar sem þeir standa.
13اطمرهم في التراب معا واحبس وجوههم في الظلام.
13Byrg þú þá í moldu alla saman, loka andlit þeirra inni í myrkri,
14فانا ايضا احمدك لان يمينك تخلصك
14þá skal ég líka lofa þig, fyrir það að hægri hönd þín veitir þér fulltingi.
15هوذا بهيموث الذي صنعته معك. ياكل العشب مثل البقر.
15Sjá, nykurinn sem ég hefi skapað eins og þig, hann etur gras eins og naut.
16ها هي قوته في متنيه وشدته في عضل بطنه.
16Sjá, kraftur hans er í lendum hans og afl hans í kviðvöðvunum.
17يخفض ذنبه كارزة. عروق فخذيه مضفورة.
17Hann sperrir upp stertinn eins og sedrustré, lærsinar hans eru ofnar saman.
18عظامه انابيب نحاس. جرمها حديد ممطول.
18Leggir hans eru eirpípur, beinin eins og járnstafur.
19هو اول اعمال الله. الذي صنعه اعطاه سيفه.
19Hann er frumgróði Guðs verka, sá er skóp hann, gaf honum sverð hans.
20لان الجبال تخرج له مرعى وجميع وحوش البر تلعب هناك.
20Fjöllin láta honum grasbeit í té, og þar leika sér dýr merkurinnar.
21تحت السدرات يضطجع في ستر القصب والغمقة.
21Hann liggur undir lótusrunnum í skjóli við reyr og sef.
22تظلله السدرات بظلها. يحيط به صفصاف السواقي.
22Lótusrunnarnir breiða skugga yfir hann, lækjarpílviðirnir lykja um hann.
23هوذا النهر يفيض فلا يفر هو. يطمئن ولو اندفق الاردن في فمه.
23Sjá, þegar vöxtur kemur í ána, skelfist hann ekki, hann er óhultur, þótt fljót belji á skolti hans.Getur nokkur veitt hann með því að ganga framan að honum, getur nokkur dregið taug gegnum nasir hans?
24هل يؤخذ من امامه. هل يثقب انفه بخزامة
24Getur nokkur veitt hann með því að ganga framan að honum, getur nokkur dregið taug gegnum nasir hans?