¹فاجاب صوفر النعماتي وقال

¹ ایّوب، سخنان تو مرا متأسف ساخته و دیگر نمی‌توانم صبر کنم، مجبورم که جوابت را بدهم.

²من اجل ذلك هواجسي تجيبني ولهذا هيجاني فيّ.

² سخنان تو توهین‌آمیز بودند، امّا من می‌دانم که چگونه به تو جواب بدهم.

³تعيير توبيخي اسمع. وروح من فهمي يجيبني

³ می‌دانی که از زمان قدیم از وقتی‌که انسان برای اولین بار بر زمین نهاده شد،

⁴أما علمت هذا من القديم منذ وضع الانسان على الارض

⁴ سعادت و خوشی مردم بدکار، همیشه ناپایدار بوده است.

⁵ان هتاف الاشرار من قريب وفرح الفاجر الى لحظة.

⁵ آنها هرقدر در زندگی پیشرفت کنند و جاه و جلالشان سر به فلک بکشد،

⁶ولو بلغ السموات طوله ومسّ راسه السحاب.

⁶ سرانجام مانند فضلهٔ خود دور انداخته شده، برای همیشه نابود می‌گردند و آشنایانشان می‌گویند: «آنها کجا هستند؟»

⁷كجلّته الى الابد يبيد. الذين رأوه يقولون اين هو.

⁷ همچون خواب و خیال محو می‌شوند، و دیگر دیده نخواهند شد

⁸كالحلم يطير فلا يوجد ويطرد كطيف الليل.

⁸ بدکاران دیگر دیده نخواهند شد و از جایی که زندگی می‌کردند برای همیشه ناپدید می‌گردند.

⁹عين ابصرته لا تعود تراه ومكانه لن يراه بعد.

⁹ فرزندانشان از مردم فقیر گدایی می‌کنند و همهٔ آنچه را که از مردم بزور گرفته بودند، پس می‌دهند.

¹⁰بنوه يترضون الفقراء ويداه تردان ثروته.

¹⁰ بدنهایشان که زمانی جوان و نیرومند بود، به گور می‌رود و خاک می‌شود.

¹¹عظامه ملآنة شبيبة ومعه في التراب تضطجع.

¹¹ آنها از شرارت لذّت می‌برند و طعم آن، دهانشان را شیرین نگاه می‌دارد،

¹²ان حلا في فمه الشر واخفاه تحت لسانه

¹² امّا آنچه را که خورده‌اند، در شکمشان ترش کرده، به زهرمار تبدیل می‌شود

¹³اشفق عليه ولم يتركه بل حبسه وسط حنكه

¹³ و ثروتی را که بلعیده‌اند، قی می‌کنند. خدا همه را از شکمشان بیرون می‌کشد.

¹⁴فخبزه في امعائه يتحول. مرارة اصلال في بطنه.

¹⁴ آنچه را که خورده‌اند، مانند زهر مار آنها را مسموم کرده، هلاک می‌سازد.

¹⁵قد بلع ثروة فيتقيأها. الله يطردها من بطنه.

¹⁵ آن‌قدر زنده نمی‌مانند که از نعمات روغن زیتون، شیر و عسل بهره‌ای ببرند

¹⁶سمّ الاصلال يرضع. يقتله لسان الافعى.

¹⁶ و از دارایی و اموال خود استفاده کنند و لذّت ببرند.

¹⁷لا يرى الجداول انهار سواقي عسل ولبن.

¹⁷ زیرا آنها به مردم مسکین ظلم نموده، مال ایشان را غصب کردند و خانه‌ای را که خودشان نساخته بودند، بزور گرفتند.

¹⁸يرد تعبه ولا يبلعه. كمال تحت رجع. ولا يفرح.

¹⁸ در اندوختن ثروت، حریص هستند و قناعت ندارند.

¹⁹لانه رضض المساكين وتركهم واغتصب بيتا ولم يبنه

¹⁹ از مالی که دزدیده‌اند، چیزی برایشان باقی نمی‌ماند و خوشبختی آنها از بین خواهد رفت.

²⁰لانه لم يعرف في بطنه قناعة لا ينجو بمشتهاه.

²⁰ در اوج سعادت، ناگهان مصیبت و بدبختی بر سرشان می‌آید و رنج و مصیبت دامنگیرشان می‌شود.

²¹ليست من اكله بقية لاجل ذلك لا يدوم خيره.

²¹ در وقتی‌که همه‌چیز دارند و شکمشان سیر است، به غضب خدا گرفتار می‌شوند.

²²مع ملء رغده يتضايق. تأتي عليه يد كل شقي.

²² از شمشیر آهنین فرار می‌کنند، امّا هدف تیر برنزی قرار می‌گیرند.

²³يكون عندما يملأ بطنه ان الله يرسل عليه حمو غضبه ويمطره عليه عند طعامه.

²³ وقتی تیر را از بدنشان بیرون می‌کشند، نوک برّاق آن جگرشان را پاره می‌کند و وحشت مرگ آنها را فرا می‌گیرد.

²⁴يفر من سلاح حديد. تخرقه قوس نحاس.

²⁴ همهٔ مال و ثروتی را که اندوخته‌اند، نابود می‌شود و آتش ناگهانی، باقیماندهٔ دارایی آنها را از بین می‌برد.

²⁵جذبه فخرج من بطنه والبارق من مرارته مرق. عليه رعوب.

²⁵ آسمانها گناهانشان را آشکار می‌سازند و زمین برضد آنها گواهی می‌دهد.

²⁶كل ظلمة مختبأة لذخائره. تأكله نار لم تنفخ. ترعى البقية في خيمته.

²⁶ در اثر خشم خدا همهٔ اموالشان تاراج می‌شود. این است سرنوشت مردم بدکار که خدا برایشان تعیین کرده است.

²⁷السموات تعلن اثمه والارض تنهض عليه.

²⁷ این است سرنوشت مردم بدکار که خدا برایشان تعیین کرده است.

²⁸تزول غلة بيته. تهراق في يوم غضبه.

²⁹هذا نصيب الانسان الشرير من عند الله وميراث أمره من القدير