¹فاجاب ايوب وقال

¹ لطفاً به حرفهای من به دقّت گوش بدهید تا دل من تسلّی یابد.

²اسمعوا قولي سمعا وليكن هذا تعزيتكم.

² به من فرصت بدهید تا حرفهای خود را بزنم و بعد اگر خواستید، مسخره‌ام کنید.

³احتملوني وانا اتكلم وبعد كلامي استهزئوا.

³ من از خدا شکایت دارم نه از انسان، به همین دلیل صبر و طاقتم را از دست داده‌ام.

⁴اما انا فهل شكواي من انسان. وان كانت فلماذا لا تضيق روحي.

⁴ به من نگاه کنید و از تعجّب دست بر دهان بگذارید و ساکت باشید.

⁵تفرسوا فيّ وتعجبوا وضعوا اليد على الفم

⁵ وقتی مصیبت‌هایی را که بر سر من آمده است، به یاد می‌آ‌ورم، تمام بدنم از وحشت به لرزه می‌افتد.

⁶عندما اتذكر ارتاع واخذت بشري رعدة.

⁶ چرا مردم بدکار تا سن پیری زنده می‌مانند و به قدرت و جلال می‌رسند؟

⁷لماذا تحيا الاشرار ويشيخون نعم ويتجبّرون قوة.

⁷ ایشان دارای فرزندان و نوه‌ها خواهند شد، و شاهد رشد ایشان خواهند بود.

⁸نسلهم قائم امامهم معهم وذريتهم في اعينهم.

⁸ خانه‌هایشان از هرگونه ترس و خطر در امان است و خدا آنها را جزا نمی‌دهد.

⁹بيوتهم آمنة من الخوف وليس عليهم عصا الله.

⁹ تعداد گلّه‌هایشان افزایش می‌یابد و هیچ‌کدام آنها تلف نمی‌شود.

¹⁰ثورهم يلقح ولا يخطئ. بقرتهم تنتج ولا تسقط.

¹⁰ کودکانشان بیرون می‌روند و مانند گوسفندان رقص و پایکوبی می‌کنند.

¹¹يسرحون مثل الغنم رضّعهم واطفالهم ترقص.

¹¹ با آواز دایره و رباب و نی، از خوشحالی سرود می‌خوانند.

¹²يحملون الدف والعود ويطربون بصوت المزمار.

¹² بدکاران، عمر خود را در خوشبختی و کامرانی می‌گذرانند و با آسودگی و خاطرِ جمع از دنیا می‌روند.

¹³يقضون ايامهم بالخير. في لحظة يهبطون الى الهاوية.

¹³ از خدا می‌خواهند که کاری به کارشان نداشته باشد و مایل نیستند که راه راست خدا را بشناسند.

¹⁴فيقولون للّه ابعد عنا. وبمعرفة طرقك لا نسرّ.

¹⁴ می‌گویند: «قادر مطلق کیست که او را بندگی نماییم؟ چه فایده که پیش او دعا کنیم؟»

¹⁵من هو القدير حتى نعبده وماذا ننتفع ان التمسناه

¹⁵ آنها ادّعا می‌کنند که سعادتشان نتیجهٔ سعی و کوشش خود آنهاست، امّا من با طرز فکرشان موافق نیستم.

¹⁶هوذا ليس في يدهم خيرهم. لتبعد عني مشورة الاشرار.

¹⁶ آیا تا به حال چراغ شریران خاموش شده یا بلایی بر سرشان آمده است؟ آیا گاهی خدا آنها را از روی غضب خود جزا داده است؟

¹⁷كم ينطفئ سراج الاشرار ويأتي عليهم بوارهم او يقسم لهم اوجاعا في غضبه

¹⁷ یا مثل کاهی در برابر باد یا مانند خاک در برابر توفان پراکنده کرده است؟

¹⁸او يكونون كالتبن قدام الريح وكالعاصفة التي تسرقها الزوبعة.

¹⁸ شما می‌گویید که خدا فرزندان گناهکاران را به عوض آنها مجازات می‌کند، امّا من می‌گویم که خدا باید خود گناهکار را جزا بدهد، تا بداند که خدا از گناه چشم نمی‌پوشد.

¹⁹الله يخزن اثمه لبنيه. ليجازه نفسه فيعلم.

¹⁹ خودشان باید نابودی خود را ببینند و از جام غضب قادر مطلق بنوشند.

²⁰لتنظر عيناه هلاكه ومن حمة القدير يشرب.

²⁰ آیا انسان پس از مرگ، زمانی که شمارهٔ ماههایش به سر آیند، نگران خانواده‌اش خواهد بود؟

²¹فما هي مسرّته في بيته بعده وقد تعيّن عدد شهوره

²¹ آیا کسی می‌تواند به خدایی که داور عالم است، چیزی بیاموزد؟

²²أالله يعلم معرفة وهو يقضي على العالين.

²² برخی از انسانها تا روز آخر زندگیشان از سلامتی برخوردارند؛ آنها با خوشحالی در آسودگی می‌میرند. آنها خوب تغذیه شده‌اند.

²³هذا يموت في عين كماله. كله مطمئن وساكن.

²³ برخی هم در بدبختی، درحالی‌که لذّتی از زندگی نبرده‌اند، می‌میرند.

²⁴احواضه ملآنة لبنا ومخ عظامه طريء.

²⁴ امّا همه یکسان به خاک می‌روند و خوراک کرمها می‌شوند.

²⁵وذلك يموت بنفس مرة ولم يذق خيرا.

²⁵ من افکار شما را می‌دانم و نقشه‌های کینه‌توزانه‌ای که برای من می‌کشید.

²⁶كلاهما يضطجعان معا في التراب والدود يغشاهما

²⁶ می‌گویید: «خانهٔ بزرگان و امیران چه شد و آنهایی که کارشان همیشه شرارت بود، کجا هستند؟»

²⁷هوذا قد علمت افكاركم والنيات التي بها تظلمونني.

²⁷ بروید از کسانی‌که دنیا را دیده‌اند بپرسید و شرح سفر آنها را بخوانید.

²⁸لانكم تقولون اين بيت العاتي واين خيمة مساكن الاشرار.

²⁸ آنگاه خواهید دانست که عموماً اشخاص بدکار در روز بد و مصیبت در امان می‌مانند و از غضب خدا نجات می‌یابند.

²⁹أفلم تسالوا عابري السبيل ولم تفطنوا لدلائلهم.

²⁹ کسی نیست که شرایران را متّهم کند و به سزای کارهایشان برساند.

³⁰انه ليوم البوار يمسك الشرير ليوم السخط يقادون.

³⁰ وقتی می‌میرند با احترام خاصی به خاک سپرده می‌شوند و در آرامگاهشان نگهبان می‌گمارند.

³¹من يعلن طريقه لوجهه. ومن يجازيه على ما عمل.

³¹ مردمِ بسیار جنازهٔ آنها را مشایعت می‌کنند، حتّی خاک هم آنها را با خوشی می‌پذیرد. پس شما چطور می‌توانید با سخنان پوچ و بی‌معنی‌تان مرا تسلّی بدهید؟ همهٔ جوابهای شما غلط و از حقیقت دورند.

³²هو الى القبور يقاد وعلى المدفن يسهر.

³² پس شما چطور می‌توانید با سخنان پوچ و بی‌معنی‌تان مرا تسلّی بدهید؟ همهٔ جوابهای شما غلط و از حقیقت دورند.

³³حلو له مدر الوادي. يزحف كل انسان وراءه وقدامه ما لا عدد له.

³⁴فكيف تعزونني باطلا واجوبتكم بقيت خيانة