¹عهدا قطعت لعينيّ فكيف اتطلع في عذراء.

¹ با چشمان خود پیمان بستم که به هیچ دختری با نظر شهوت نگاه نکنم.

²وما هي قسمة الله من فوق ونصيب القدير من الاعالي.

² چون می‌دانم که خدای قادر مطلق چه بلایی بر سر چنین افرادی می‌آورد.

³أليس البوار لعامل الشر والنكر لفاعلي الاثم.

³ او بر سر مردم شریر و بدکار از آسمان بلا و مصیبت نازل می‌کند.

⁴أليس هو ينظر طرقي ويحصي جميع خطواتي.

⁴ او هر کاری که می‌کنم و هر قدمی که برمی‌دارم، می‌بیند.

⁵ان كنت قد سلكت مع الكذب او اسرعت رجلي الى الغش.

⁵ من هرگز به راه غلط نرفته‌ام و کسی را فریب نداده‌ام.

⁶ليزنّي في ميزان الحق فيعرف الله كمالي.

⁶ می‌خواهم خدا خودش مرا با ترازوی عدالت بسنجد تا بی‌گناهی من ثابت شود.

⁷ان حادت خطواتي عن الطريق وذهب قلبي وراء عينيّ او لصق عيب بكفيّ

⁷ اگر از راه راست منحرف شده باشم، یا دلم دنبال آنچه که چشمم خواسته است، رفته باشد و یا دستم به گناه آلوده شده باشد،

⁸أزرع وغيري يأكل وفروعي تستأصل

⁸ آن وقت چیزی را که کاشته‌ام، دیگران بخورند و همهٔ محصولات من از ریشه کنده شوند.

⁹ان غوي قلبي على امرأة او كمنت على باب قريبي

⁹ اگر دلم فریفتهٔ زن مرد دیگری شده باشد، یا در کمین زن همسایه باشم،

¹⁰فلتطحن امرأتي لآخر ولينحن عليها آخرون.

¹⁰ پس زن من هم، کنیز مرد دیگری شود. دیگران با او همبستر شوند.

¹¹لان هذه رذيلة وهي اثم يعرض للقضاة.

¹¹ زیرا این کار جنایت است و عامل آن سزاوار مجازات می‌باشد

¹²لانها نار تأكل حتى الى الهلاك وتستأصل كل محصولي

¹² و مثل آتشِ سوزانِ دنیای مردگان می‌تواند همه‌چیز مرا از بین ببرد و محصول مرا ریشه‌کن سازد.

¹³ان كنت رفضت حق عبدي وامتي في دعواهما عليّ

¹³ اگر شکایت کنیز و غلام خود را علیه خود نشنیده و با آنها از روی انصاف رفتار نکرده باشم،

¹⁴فماذا كنت اصنع حين يقوم الله واذا افتقد فبماذا اجيبه.

¹⁴ چطور می‌توانم با خدا روبه‌رو شوم و وقتی‌که از من بازخواست کند، چه جوابی می‌توانم به او بدهم.

¹⁵أوليس صانعي في البطن صانعه وقد صوّرنا واحد في الرحم.

¹⁵ زیرا همان خدایی که مرا آفریده، کنیز و غلام مرا هم خلق کرده است.

¹⁶ان كنت منعت المساكين عن مرادهم او افنيت عيني الارملة

¹⁶ از کمک به مردم مسکین خودداری نکرده‌ام، بیوه زنی را در حال بیچارگی ترک نکرده‌ام،

¹⁷او اكلت لقمتي وحدي فما اكل منها اليتيم.

¹⁷ نان خود را به تنهایی نخورده‌ام و آن را همیشه با یتیمان گرسنه قسمت کرده

¹⁸بل منذ صباي كبر عندي كأب ومن بطن امي هديتها

¹⁸ و در سراسر عمر خود برای آنها مثل پدری غمخوار بودم و از کودکی، راهنمای بیوه‌زنان بوده‌ام.

¹⁹ان كنت رأيت هالكا لعدم اللبس او فقيرا بلا كسوة

¹⁹ اگر می‌دیدم که کسی لباس ندارد و از سرما در خطر است و یا شخص مسکینی برهنه به سر می‌برد،

²⁰ان لم تباركني حقواه وقد استدفأ بجزّة غنمي.

²⁰ از پشم گوسفندانم لباس می‌دوختم و به او می‌دادم تا از سردی هوا در امان بوده، از صمیم دل برای من دعا کند و من برکت ببینم.

²¹ان كنت قد هززت يدي على اليتيم لما رأيت عوني في الباب

²¹ اگر به‌خاطر اینکه در دادگاه نفوذ دارم، حق یتیمی را پایمال کرده باشم،

²²فلتسقط عضدي من كتفي ولتنكسر ذراعي من قصبتها.

²² بازوی من از شانه قطع شود و دستم بشکند.

²³لان البوار من الله رعب عليّ ومن جلاله لم استطع

²³ چون من از مجازات و عظمت خدا می‌ترسیدم هرگز جرأت نمی‌کردم که به چنین کاری دست بزنم.

²⁴ان كنت قد جعلت الذهب عمدتي او قلت للابريز انت متكلي.

²⁴ به طلا و نقره اعتماد و اتّکا نداشته‌ام

²⁵ان كنت قد فرحت اذ كثرت ثروتي ولان يدي وجدت كثيرا.

²⁵ و ثروت زیاد مایهٔ خوشی من نبوده است.

²⁶ان كنت قد نظرت الى النور حين ضاء او الى القمر يسير بالبهاء

²⁶ به آفتاب تابان و مهتاب درخشان دل نبسته‌ام.

²⁷وغوي قلبي سرّا ولثم يدي فمي

²⁷ آنها را نپرستیده و از دور نبوسیده‌ام.

²⁸فهذا ايضا اثم يعرض للقضاة لاني اكون قد جحدت الله من فوق

²⁸ زیرا این کار هم گناه است و اگر آن کار را می‌کردم، مستوجب مجازات می‌بودم، چون با این کار، خدای متعال را منکر می‌شدم.

²⁹ان كنت قد فرحت ببليّة مبغضي او شمتّ حين اصابه سوء.

²⁹ هرگز از مصیبت دشمنان شاد نشده‌ام و از بلایی که بر سرشان آمده است، خوشحال نبوده‌ام.

³⁰بل لم ادع حنكي يخطئ في طلب نفسه بلعنة.

³⁰ زبان خود را از گناه بازداشته و برای آنها دعای بد نکرده‌ام.

³¹ان كان اهل خيمتي لم يقولوا من ياتي باحد لم يشبع من طعامه.

³¹ آنهایی که برای من کار می‌کنند هرگز گرسنه نبوده‌اند.

³²غريب لم يبت في الخارج. فتحت للمسافر ابوابي.

³² هیچ غریبه‌ای را نگذاشته‌ام که شب در کوچه بخوابد، بلکه درِ خانهٔ من، همیشه به روی مسافران باز بوده است.

³³ان كنت قد كتمت كالناس ذنبي لاخفاء اثمي في حضني

³³ هیچ‌گاه مثل دیگران سعی نکرده‌ام که از ترسِ سرزنش مردم، گناهان خود را پنهان کنم و خاموش در خانه مانده و بیرون نروم.

³⁴اذ رهبت جمهورا غفيرا وروّعتني اهانة العشائر فكففت ولم اخرج من الباب

³⁴ آیا کسی هست که به سخنان من گوش بدهد؟ من قسم می‌خورم که حقیقت را می‌گویم. بگذارید قادر مطلق جواب مرا بگوید، و اتّهاماتی را که علیه من وارد کرده‌اند، نشان بدهد.

³⁵من لي بمن يسمعني. هوذا امضائي ليجبني القدير. ومن لي بشكوى كتبها خصمي.

³⁵ من آنها را به گردن می‌گیرم و تاج سر خود می‌سازم.

³⁶فكنت احملها على كتفي. كنت اعصبها تاجا لي.

³⁶ همهٔ کارهایی را که کرده‌ام، برای او بیان می‌کنم و با سرفرازی در حضور او می‌ایستم.

³⁷كنت اخبره بعدد خطواتي وادنو منه كشريف ــ

³⁷ اگر زمینی را که در آن کشت می‌کنم از مالک اصلی‌اش بزور گرفته باشم،

³⁸ان كانت ارضي قد صرخت عليّ وتباكت اتلامها جميعا

³⁸ و از محصول آن بدون قیمت خورده و باعث قتل مالک آن شده باشم، در آن زمین به عوض گندم، خار و به جای جو، علف هرزه بروید. سخنان ایّوب پایان گرفت.

³⁹ان كنت قد اكلت غلّتها بلا فضة او اطفأت انفس اصحابها

³⁹ در آن زمین به عوض گندم، خار و به جای جو، علف هرزه بروید. سخنان ایّوب پایان گرفت.

⁴⁰فعوض الحنطة لينبت شوك وبدل الشعير زوان تمت اقوال ايوب