¹فكف هؤلاء الرجال الثلاثة عن مجاوبة ايوب لكونه بارا في عيني نفسه

¹ آن سه دوست ایّوب دیگر جوابی نداشتند که به او بدهند، زیرا او خودش را بی‌گناه می‌دانست.

²فحمي غضب اليهو بن برخئيل البوزي من عشيرة رام. على ايوب حمي غضبه لانه حسب نفسه ابر من الله.

² آنگاه شخصی به نام الیهو، پسر برکئیل بوزی، از خاندان رام، که در آنجا حاضر بود خشمگین شد، چون ایّوب خود را بی‌گناه می‌دانست و خدا را متّهم می‌کرد.

³وعلى اصحابه الثلاثة حمي غضبه لانهم لم يجدوا جوابا واستذنبوا ايوب.

³ او همچنین بر آن سه دوست ایّوب خشمگین بود؛ زیرا هرچند جواب درستی نداشتند تا ایّوب را قانع کنند که گناهکار است، او را محکوم می‌ساختند.

⁴وكان اليهو قد صبر على ايوب بالكلام لانهم اكثر منه اياما.

⁴ الیهو تا آن لحظه صبر کرده و به ایّوب جوابی نداده بود، چون دیگران از او بزرگتر بودند.

⁵فلما رأى اليهو انه لا جواب في افواه الرجال الثلاثة حمي غضبه

⁵ ولی وقتی دید که آنها ساکت مانده‌اند، خشمگین شد.

⁶فاجاب اليهو بن برخئيل البوزي وقال انا صغير في الايام وانتم شيوخ. لاجل ذلك خفت وخشيت ان ابدي لكم رأيي.

⁶ پس الیهو رشتهٔ سخن را به دست گرفته گفت: چون من جوانتر از شما هستم، بنابراین ترسیدم که اظهار عقیده کنم.

⁷قلت الايام تتكلم وكثرة السنين تظهر حكمة.

⁷ به خود گفتم که شما پیرترید و باید از روی تجربهٔ سالهای عمر خود با حکمت سخن بگویید.

⁸ولكن في الناس روحا ونسمة القدير تعقلهم.

⁸ امّا این روح خدای قادر مطلق است که به انسان حکمت می‌بخشد،

⁹ليس الكثيرو الايام حكماء ولا الشيوخ يفهمون الحق.

⁹ سن و سال نیست که به ما حکمت می‌آموزد یا کمک می‌کند که بفهمیم چه چیزی درست است.

¹⁰لذلك قلت اسمعوني انا ايضا ابدي رأيي.

¹⁰ پس حالا به من گوش بدهید، تا نظر خود را برای شما بیان کنم.

¹¹هانذا قد صبرت لكلامكم. اصغيت الى حججكم حتى فحصتم الاقوال.

¹¹ من با صبر و دقّت به سخنان و دلایل شما گوش دادم، امّا هیچ‌کدام شما نتوانستید جواب قانع کننده‌ای به ایّوب بدهید و ثابت کنید که او گناهکار است.

¹²فتأملت فيكم واذ ليس من حجّ ايوب ولا جواب منكم لكلامه.

¹² نگویید که ما حکیم هستیم و تنها خدا می‌تواند گناهکار را به‌خاطر گناهش مقصّر بداند.

¹³فلا تقولوا قد وجدنا حكمة. الله يغلبه لا الانسان.

¹³ ایّوب با شما صحبت می‌کرد نه با من. اگر با من صحبت می‌کرد، طور دیگری به او جواب می‌دادم.

¹⁴فانه لم يوجه اليّ كلامه ولا ارد عليه انا بكلامكم.

¹⁴ شما دیگر جرأت ندارید که جوابی بدهید یا حرفی بزنید.

¹⁵تحيروا. لم يجيبوا بعد. انتزع عنهم الكلام.

¹⁵ اکنون چون شما سکوت کرده‌اید، من نمی‌توانم خاموش بنشینم و چیزی نگویم.

¹⁶فانتظرت لانهم لم يتكلموا لانهم وقفوا لم يجيبوا بعد.

¹⁶ من می‌خواهم حرف خود را بزنم و عقیدهٔ خود را بیان کنم،

¹⁷فاجيب انا ايضا حصتي وابدي انا ايضا رأيي.

¹⁷ زیرا حرفهای زیادی برای گفتن دارم و دیگر نمی‌توانم صبر کنم.

¹⁸لاني ملآن اقوالا. روح باطني تضايقني.

¹⁸ دل من مثل مَشکِ شراب پُر و نزدیک به ترکیدن است.

¹⁹هوذا بطني كخمر لم تفتح كالزقاق الجديدة يكاد ينشق.

¹⁹ تا حرف نزنم آرام نمی‌گیرم، پس باید حرف بزنم.

²⁰اتكلم فافرج. افتح شفتيّ واجيب.

²⁰ من از کسی طرفداری نمی‌کنم و از روی چاپلوسی حرف نمی‌زنم، زیرا اگر تملّق و چاپلوسی کنم، خالقم به حیات من خاتمه می‌دهد.

²¹لا احابينّ وجه رجل ولا أملث انسانا.

²¹ زیرا اگر تملّق و چاپلوسی کنم، خالقم به حیات من خاتمه می‌دهد.

²²لاني لا اعرف الملث. لانه عن قليل يأخذني صانعي