¹لقمة يابسة ومعها سلامة خير من بيت ملآن ذبائح مع خصام.

¹ خوردن نان خشک در آرامش بهتر است از خوردن غذاهای رنگین در خانه‌ای که در آن جنگ و دعوا باشد.

²العبد الفطن يتسلط على الابن المخزي ويقاسم الاخوة الميراث.

² غلام دانا بر پسر شرور آقای خود تسلّط خواهد یافت و در ارثی که به او می‌رسد، شریک خواهد شد.

³البوطة للفضة والكور للذهب وممتحن القلوب الرب.

³ طلا و نقره را آتش آزمایش می‌کند و دل انسان را خدا.

⁴الفاعل الشر يصغى الى شفة الاثم والكاذب يأذن للسان فساد.

⁴ آدم شریر به سخن شریرانه گوش می‌کند و آدم دروغگو به حرف دروغ.

⁵المستهزئ بالفقير يعيّر خالقه. الفرحان ببلية لا يتبرأ.

⁵ مسخره کردن مردم فقیر به معنی مسخره کردن خدایی است که آنها را آفریده است. کسانی‌که از غم و بدبختی دیگران خوشحال می‌شوند، بی‌سزا نخواهند ماند.

⁶تاج الشيوخ بنو البنين وفخر البنين آباؤهم.

⁶ تاج افتخار اشخاص پیر، نوه‌‌های ایشان می‌باشند و تاج افتخار فرزندان، والدین ایشان.

⁷لا تليق بالاحمق شفة السودد. كم بالاحرى شفة الكذب بالشريف.

⁷ شخص محترم هرگز دروغ نمی‌گوید و نادان حرف باارزشی برای گفتن ندارد.

⁸الهدية حجر كريم في عيني قابلها. حيثما تتوجه تفلح.

⁸ بعضی مردم به این فکر هستند که رشوه معجزه می‌کند و آنها را در هر کاری موفّق می‌سازد.

⁹من يستر معصية يطلب المحبة ومن يكرر أمرا يفرق بين الاصدقاء

⁹ کسی‌که عیب‌های دیگران را می‌پوشاند، محبّت ایجاد می‌کند؛ امّا شخصی که افشاگری می‌کند، باعث جدایی دوستان می‌گردد.

¹⁰الانتهار يؤثر في الحكيم اكثر من مئة جلدة في الجاهل.

¹⁰ تأثیر یک سرزنش به شخص دانا بیشتر است از اثر صد ضربه شلاّق به آدم احمق.

¹¹الشرير انما يطلب التمرد فيطلق عليه رسول قاس.

¹¹ مردم بدکار فقط در فکر سرکشی هستند، بنابراین به سختی مجازات خواهند شد.

¹²ليصادف الانسان دبة ثكول ولا جاهل في حماقته.

¹² روبه‌رو شدن با ماده خرسی که توله‌هایش را از او گرفته‌اند بهتر است از روبه‌رو شدن با شخص نادانی که گرفتار حماقت شده است.

¹³من يجازي عن خير بشر لن يبرح الشر من بيته.

¹³ اگر خوبی را با بدی تلافی کنی، بلا از خانه‌ات دور نخواهد شد.

¹⁴ابتداء الخصام اطلاق الماء. فقبل ان تدفق المخاصمة اتركها.

¹⁴ شروع کردن دعوا مانند ایجاد رخنه در سدّ آب است. به جر و بحث خاتمه بده پیش از آن که به دعوا بیانجامد.

¹⁵مبرّئ المذنب ومذنّب البريء كلاهما مكرهة الرب.

¹⁵ خداوند از کسانی‌که بی‌گناه را محکوم و گناهکار را تبرئه می‌کنند، متنفّر است.

¹⁶لماذا في يد الجاهل ثمن. ألاقتناء الحكمة وليس له فهم.

¹⁶ صرف پول برای آموزش شخص احمق بی‌فایده است، زیرا او طالب حکمت نیست.

¹⁷الصدّيق يحب في كل وقت. اما الاخ فللشدة يولد.

¹⁷ دوست واقعی در هر موقعیّتی محبّت می‌کند و خویشاوند برای کمک در هنگام سختی، متولّد شده است.

¹⁸الانسان الناقص الفهم يصفق كفا ويضمن صاحبه ضمانا.

¹⁸ تنها شخص نادان است که ضامن شخص دیگری می‌شود.

¹⁹محب المعصية محب الخصام. المعلي بابه يطلب الكسر.

¹⁹ شخص ستیزه‌جو گناه را دوست دارد و آدم بلند پرواز خرابی به بار می‌آورد.

²⁰الملتوي القلب لا يجد خيرا والمتقلب اللسان يقع في السوء.

²⁰ شخص بداندیش کامیاب نخواهد شد و آدم فریبکار به بلا گرفتار خواهد شد.

²¹من يلد جاهلا فلحزنه. ولا يفرح ابو الاحمق.

²¹ فرزند احمق مایهٔ غم و غصّهٔ والدین خود می‌باشد.

²²القلب الفرحان يطيّب الجسم والروح المنسحقة تجفف العظم.

²² شادمانی مانند دارو شفابخش است، امّا روح پژمرده انسان را بیمار می‌کند.

²³الشرير يأخذ الرشوة من الحضن ليعوّج طرق القضاء.

²³ آدم بدکار، پنهانی رشوه می‌گیرد و مانع اجرای عدالت می‌شود.

²⁴الحكمة عند الفهيم وعينا الجاهل في اقصى الارض.

²⁴ هدف مردم عاقل تحصیل حکمت است، امّا شخص نادان در زندگی هیچ هدفی ندارد.

²⁵الابن الجاهل غم لابيه ومرارة للتي ولدته.

²⁵ فرزند احمق مایهٔ غم و اندوه پدر و تلخکامی مادر است.

²⁶ايضا تغريم البريء ليس بحسن وكذلك ضرب الشرفاء لاجل الاستقامة.

²⁶ مجازات کردن اشخاص بی‌گناه و تنبیه مردم نجیب به‌خاطر صداقت ایشان کار درستی نیست.

²⁷ذو المعرفة يبقي كلامه وذو الفهم وقور الروح.

²⁷ شخص دانا کم حرف می‌زند و آدم عاقل آرام و صبور است. اگر شخص احمق خاموش باشد و حرف نزند، او را دانا می‌شمارند.

²⁸بل الاحمق اذا سكت يحسب حكيما ومن ضم شفتيه فهيما

²⁸ اگر شخص احمق خاموش باشد و حرف نزند، او را دانا می‌شمارند.