¹الشرير يهرب ولا طارد اما الصدّيقون فكشبل ثبيت.

¹ مردم بدکار می‌گریزند، درحالی‌که کسی آنها را تعقیب نمی‌کند، امّا اشخاص درستکار مثل شیر، شجاع هستند.

²لمعصية ارض تكثر رؤساؤها. لكن بذي فهم ومعرفة تدوم.

² وقتی ملّتی گرفتار شورش می‌شود، دولتش به آسانی سرنگون می‌گردد، امّا رهبران درستکار و عاقل مایهٔ ثبات مملکت هستند.

³الرجل الفقير الذي يظلم فقراء هو مطر جارف لا يبقي طعاما.

³ حاکمی که بر فقرا ظلم می‌کند، مانند باران شدیدی است که محصول را از بین می‌برد.

⁴تاركو الشريعة يمدحون الاشرار وحافظو الشريعة يخاصمونهم.

⁴ قانون شکنی، ستایش شریران است؛ امّا اطاعت از قانون، مبارزه با آنها می‌باشد.

⁵الناس الاشرار لا يفهمون الحق وطالبو الرب يفهمون كل شيء.

⁵ عدالت برای مردم بدکار بی‌معنی است، امّا پیروان خداوند اهمیّت آن را به خوبی می‌دانند.

⁶الفقير السالك باستقامته خير من معوج الطرق وهو غني.

⁶ انسان بهتر است فقیر و درستکار باشد، از اینکه ثروتمند و فریبکار.

⁷الحافظ الشريعة هو ابن فهيم وصاحب المسرفين يخجل اباه.

⁷ جوانی که از قانون الهی اطاعت می‌کند، عاقل است؛ امّا کسی‌که همنشین مردم شریر می‌شود، باعث ننگ والدین خود می‌شود.

⁸المكثر ماله بالربا والمرابحة فلمن يرحم الفقراء يجمعه.

⁸ مالی که از راه ربا و سودجویی از فقرا حاصل شود، عاقبت به دست کسی می‌افتد که بر فقرا رحم می‌کند.

⁹من يحول اذنه عن سماع الشريعة فصلاته ايضا مكرهة

⁹ خدا از دعای کسانی‌که احکام او را اطاعت نمی‌کنند، نفرت دارد.

¹⁰من يضل المستقيمين في طريق رديئة ففي حفرته يسقط هو. اما الكملة فيمتلكون خيرا.

¹⁰ هر که دام در راه شخص درستکار بنهد و او را به راه بد بکشاند، عاقبت به دام خود گرفتار می‌شود، امّا اشخاص نیک پاداش خوبی می‌گیرند.

¹¹الرجل الغني حكيم في عيني نفسه والفقير الفهيم يفحصه.

¹¹ ثروتمندان خود را عاقل می‌پندارند، امّا فقیر خردمند از باطن آنها باخبر است.

¹²اذا فرح الصدّيقون عظم الفخر وعند قيام الاشرار تختفي الناس.

¹² وقتی مردمان نیک پیروز می‌شوند، همه خوشی می‌کنند؛ امّا هنگامی‌که شریران به قدرت می‌رسند، مردم پنهان می‌شوند.

¹³من يكتم خطاياه لا ينجح ومن يقرّ بها ويتركها يرحم.

¹³ هر که گناه خود را بپوشاند، هرگز کامیاب نمی‌شود؛ امّا کسی‌که به گناه خود اعتراف کند و از آن دست بکشد، خدا بر او رحم می‌کند.

¹⁴طوبى للانسان المتقي دائما. اما المقسي قلبه فيسقط في الشر.

¹⁴ خوشا به حال کسی‌که از خداوند می‌ترسد، زیرا هر که در برابر خدا سرسختی نشان بدهد، گرفتار بلا و بدبختی می‌شود.

¹⁵اسد زائر ودب ثائر المتسلط الشرير على شعب فقير.

¹⁵ مردم بیچاره‌ای که زیر سلطهٔ حاکم ظالمی زندگی می‌کنند، مانند کسانی می‌باشند که گرفتار شیر غرّان و یا خرس گرسنه هستند.

¹⁶رئيس ناقص الفهم وكثير المظالم. مبغض الرشوة تطول ايامه

¹⁶ پادشاه نادان بر مردم ظلم می‌کند، امّا آن پادشاهی که از بی‌عدالتی و رشوه‌خواری نفرت داشته باشد، سلطنتش طولانی خواهد بود.

¹⁷الرجل المثقّل بدم نفس يهرب الى الجب. لا يمسكنه احد.

¹⁷ عذابِ وجدان شخص قاتل، او را به سوی مجازات می‌برد، پس تو سعی نکن که او را از عذابش برهانی.

¹⁸السالك بالكمال يخلص والملتوي في طريقين يسقط في احداهما.

¹⁸ هر که در راه راست ثابت قدم باشد، در امان می‌ماند؛ امّا کسی‌که به راههای کج برود، به زمین می‌خورد.

¹⁹المشتغل بارضه يشبع خبزا وتابع البطّالين يشبع فقرا.

¹⁹ هر که در زمین خود زراعت کند، نان کافی خواهد داشت، امّا کسی‌که وقت خود را به تنبلی بگذراند، فقیر می‌شود.

²⁰الرجل الامين كثير البركات والمستعجل الى الغنى لا يبرأ.

²⁰ اشخاص درستکار کامیاب می‌شوند، ولی کسانی‌که برای ثروتمند شدن عجله می‌کنند، بی‌سزا نمی‌مانند.

²¹محاباة الوجوه ليست صالحة فيذنب الانسان لاجل كسرة خبز.

²¹ طرفداری کار درستی نیست، امّا قضاتی هم هستند که به‌خاطر یک لقمه نان بی‌عدالتی می‌کنند.

²²ذو العين الشريرة يعجل الى الغنى ولا يعلم ان الفقر ياتيه.

²² آدم خسیس فقط به فکر جمع‌آوری ثروت است، غافل از اینکه فقر در انتظار اوست.

²³من يوبخ انسانا يجد اخيرا نعمة اكثر من المطري باللسان.

²³ اگر اشتباه کسی را به او گوشزد کنی، در آخر بیشتر از کسی‌که پیش او چاپلوسی کرده است، از تو قدردانی خواهد کرد.

²⁴السالب اباه او امه وهو يقول لا بأس فهو رفيق لرجل مخرب.

²⁴ کسی‌که از والدین خود دزدی می‌کند و می‌گوید: «کار بدی نکرده‌ام»، از یک راهزن کمتر نیست.

²⁵المنتفخ النفس يهيج الخصام والمتكل على الرب يسمن.

²⁵ حرص و طمع باعث جنگ و جدال می‌شود، امّا توکّل نمودن بر خداوند، انسان را کامیاب می‌سازد.

²⁶المتكل على قلبه هو جاهل والسالك بحكمة هو ينجو.

²⁶ کسی‌که از عقاید خود پیروی می‌کند، احمق است، امّا هر که پیرو تعالیم دانایان باشد، در امان می‌ماند.

²⁷من يعطي الفقير لا يحتاج ولمن يحجب عنه عينيه لعنات كثيرة.

²⁷ اگر به فقرا کمک کنی، هرگز محتاج نمی‌شوی، امّا اگر روی خود را از آنها برگردانی، مورد لعنت قرار می‌گیری. هنگامی‌که شریران به قدرت می‌رسند، مردم پنهان می‌شوند، امّا وقتی آنها سقوط می‌کنند، اشخاص درستکار قدرت را به دست می‌گیرند.

²⁸عند قيام الاشرار تختبئ الناس. وبهلاكهم يكثر الصدّيقون

²⁸ هنگامی‌که شریران به قدرت می‌رسند، مردم پنهان می‌شوند، امّا وقتی آنها سقوط می‌کنند، اشخاص درستکار قدرت را به دست می‌گیرند.