¹الكثير التوبّخ المقسي عنقه بغتة يكسر ولا شفاء.

¹ کسی‌که بعد از سرزنش زیاد بازهم سرسختی کند، ناگهان شکسته خواهد شد و علاجی نخواهد داشت.

²اذا ساد الصدّيقون فرح الشعب واذا تسلط الشرير يئن الشعب.

² تا وقتی‌که قدرت در دست اشخاص نیک است، مردم خوشحال هستند، ولی اگر قدرت به دست افراد بد بیفتد، مردم ناله خواهند کرد.

³من يحب الحكمة يفرّح اباه ورفيق الزواني يبدد مالا.

³ پسر عاقل والدین خود را خوشحال می‌سازد، امّا پسری که به دنبال زنان بدکار می‌رود، دارایی آنها را برباد می‌دهد.

⁴الملك بالعدل يثبت الارض والقابل الهدايا يدمرها.

⁴ پادشاه عادل به کشور خود ثبات می‌بخشد، ولی آن که مالیات زیاد می‌گیرد، مملکت خود را نابود می‌سازد.

⁵الرجل الذي يطري صاحبه يبسط شبكة لرجليه.

⁵ شخص متملّق با چاپلوسی به دوست خود صدمه می‌زند.

⁶في معصية رجل شرير شرك اما الصدّيق فيترنم ويفرح.

⁶ شریران در دام گناه خود گرفتار می‌شوند، امّا شادکامی نصیب مردم درستکار می‌گردد.

⁷الصدّيق يعرف دعوى الفقراء. اما الشرير فلا يفهم معرفة.

⁷ شخص درستکار نسبت به فقرا با انصاف است، امّا شریر به فکر آنها نیست.

⁸الناس المستهزئون يفتنون المدينة. اما الحكماء فيصرفون الغضب.

⁸ شخص احمقی که دیگران را مسخره می‌کند، شهری را به آشوب می‌کشد، امّا آدم دانا خشم را فرو می‌نشاند.

⁹رجل حكيم ان حاكم رجلا احمق فان غضب وان ضحك فلا راحة.

⁹ وقتی یک آدم عاقل با یک شخص احمق به دادگاه می‌رود، شخص احمق خشمگین می‌شود و او را مسخره می‌کند و صلحی نخواهد بود.

¹⁰اهل الدماء يبغضون الكامل. اما المستقيمون فيسألون عن نفسه.

¹⁰ کسانی‌که تشنهٔ خون هستند از افراد نیکو نفرت دارند و به فکر هلاکت آنان می‌باشند.

¹¹الجاهل يظهر كل غيظه والحكيم يسكنه اخيرا

¹¹ آدم احمق، بزودی خشم خود را ظاهر می‌سازد، امّا شخص عاقل از خشم خود جلوگیری می‌کند.

¹²الحاكم المصغي الى كلام كذب كل خدامه اشرار.

¹² اگر حاکم به سخنان دروغ گوش بدهد، تمام خادمانش دروغگو می‌شوند.

¹³الفقير والمربي يتلاقيان. الرب ينوّر اعين كليهما.

¹³ فقیر و ثروتمند در یک چیز مانند هم هستند: خداوند به هردوی آنها چشم بینا داده است.

¹⁴الملك الحاكم بالحق للفقراء يثبت كرسيه الى الابد.

¹⁴ پادشاهی که نسبت به مردم مسکین با انصاف باشد، سلطنتش همیشه پایدار می‌ماند.

¹⁵العصا والتوبيخ يعطيان حكمة والصبي المطلق الى هواه يخجل امه.

¹⁵ برای تربیت کودکان چوب و تأدیب لازم است، اگر او را آزاد بگذاری و سرزنش نکنی، باعث شرمندگی مادر خود می‌شود.

¹⁶اذا ساد الاشرار كثرت المعاصي. اما الصدّيقون فينظرون سقوطهم.

¹⁶ وقتی شریران به قدرت می‌رسند، جرم زیاد می‌شود. امّا مردم درستکار سقوط آنها را به چشم خواهند دید.

¹⁷ادّب ابنك فيريحك ويعطي نفسك لذّات.

¹⁷ فرزندت را تأدیب کن تا باعث خوشی و آرامش تو گردد.

¹⁸بلا رؤية يجمح الشعب. اما حافظ الشريعة فطوباه‎.

¹⁸ مردمی که خدا راهنمایشان نباشد، سرکش می‌شوند. خوشا به حال قومی که از دستورات الهی پیروی می‌کنند.

¹⁹بالكلام لا يؤدب العبد لانه يفهم ولا يعنى.

¹⁹ نوکران، تنها با نصیحت اصلاح نمی‌شوند، زیرا آنها هرچند سخنان تو را بفهمند، امّا به آنها توجّه نمی‌کنند.

²⁰أرأيت انسان عجولا في كلامه. الرجاء بالجاهل اكثر من الرجاء به.

²⁰ شخصی که بدون فکر کردن و با عجله حرف می‌زند، از یک احمق هم بدتر است.

²¹من فنّق عبده من حداثته ففي آخرته يصير منونا.

²¹ نوکری که آقایش او را از کودکی به ناز پرورده باشد، سرانجام تمام دارایی آقای خود را غصب می‌کند.

²²الرجل الغضوب يهيج الخصام والرجل السخوط كثير المعاصي.

²² شخص تندخو کشمکش برپا می‌کند و آدم بدخُلق فتنه‌انگیز است.

²³كبرياء الانسان تضعه والوضيع الروح ينال مجدا.

²³ تکبّر، انسان را به زمین می‌زند؛ امّا فروتنی باعث سرفرازی می‌شود.

²⁴من يقاسم سارقا يبغض نفسه. يسمع اللعن ولا يقرّ.

²⁴ کسی‌که با دزد همدست می‌شود، به جان خود دشمنی می‌کند. اگر در دادگاه حقیقت را بگوید، مجازات خواهد شد و اگر را نگوید، خدا او را لعنت می‌کند.

²⁵خشية الانسان تضع شركا والمتكل على الرب يرفع.

²⁵ کسی‌که از انسان می‌ترسد در دام می‌افتد، امّا هرکه بر خداوند توکّل می‌کند، در امان می‌ماند.

²⁶كثيرون يطلبون وجه المتسلط. اما حق الانسان فمن الرب.

²⁶ بسیاری از مردم از حاکم انتظار لطف دارند، امّا داوری فقط به دست خداوند است. درستکاران از شریران نفرت دارند و شریران از درستکاران.

²⁷الرجل الظالم مكرهة الصدّيقين والمستقيم الطريق مكرهة الشرير

²⁷ درستکاران از شریران نفرت دارند و شریران از درستکاران.