¹هللويا. سبحي يا نفسي الرب‎.

¹ خداوند را سپاس باد! ای جان من، خداوند را ستایش کن!

²‎اسبح الرب في حياتي. وارنم لالهي ما دمت موجودا

² تا زمانی که زنده هستم، خداوند را ستایش خواهم نمود، تا وقتی جان در بدن دارم برای خدای خود سرود خواهم خواند.

³لا تتكلوا على الرؤساء ولا على ابن آدم حيث لا خلاص عنده‎.

³ به رهبران انسانی توکّل نکنید، هیچ انسانی نمی‌‌تواند نجات بدهد.

⁴‎تخرج روحه فيعود الى ترابه. في ذلك اليوم نفسه تهلك افكاره

⁴ وقتی بمیرند، به خاک برمی‌گردند و در همان روز تمام نقشه‏هایی که کشیده بودند از بین می‌رود.

⁵طوبى لمن اله يعقوب معينه ورجاؤه على الرب الهه

⁵ خوشا به حال کسی‌که خدای یعقوب مددکار اوست و بر خداوند، خدای خود توکّل می‌کند،

⁶الصانع السموات والارض البحر وكل ما فيها. الحافظ الامانة الى الابد‎.

⁶ که آسمان و زمین و دریاها و هرآنچه در آنهاست آفرید، خدایی که پیوسته به وعده‌های خود وفادار است.

⁷‎المجري حكما للمظلومين المعطي خبزا للجياع. الرب يطلق الاسرى.

⁷ او به فریاد مظلومان می‌رسد و گرسنگان را سیر می‌کند و اسیران را آزاد می‌سازد.

⁸الرب يفتح اعين العمي. الرب يقوم المنحنين. الرب يحب الصديقين.

⁸ خداوند کورها را بینا می‌سازد، افتادگان را برمی‌خیزاند، مردم نیکوکار را دوست می‌دارد.

⁹الرب يحفظ الغرباء. يعضد اليتيم والارملة. اما طريق الاشرار‏ فيعوجه‎.

⁹ خداوند غریبان را محافظت می‌کند، و از بیوه زنان و یتیمان مراقبت می‌نماید. امّا شریران را هلاک می‌سازد. سلطنت خداوند جاودان است، و خدای تو ای صهیون، تا ابد فرمانروایی می‌کند. خداوند را سپاس باد!

¹⁰‎يملك الرب الى الابد الهك يا صهيون الى دور فدور. هللويا

¹⁰ سلطنت خداوند جاودان است، و خدای تو ای صهیون، تا ابد فرمانروایی می‌کند. خداوند را سپاس باد!