¹لداود‎. ‎خاصم يا رب مخاصمي. قاتل مقاتليّ‎.

¹ ای خداوند، با دشمنان من دشمنی کن و با کسانی‌که با من می‌جنگند، بجنگ.

²‎امسك مجنا وترسا وانهض الى معونتي

² زره به تن کن و سپرت را بردار و به کمک من بیا.

³واشرع رمحا وصد تلقاء مطارديّ. قل لنفسي خلاصك انا‏‎.

³ شمشیر و گُرزت را بگیر و به مقابلهٔ دشمنان برو. قول بده که مرا نجات خواهی داد.

⁴‎ليخز وليخجل الذين يطلبون نفسي. ليرتد الى الوراء ويخجل المتفكرون باساءتي‎.

⁴ آنانی که قصد کشتن من را دارند، شرمنده و رسوا ساز؛ و کسانی را که بدخواه من می‌باشند به عقب بران و خجل گردان.

⁵‎ليكونوا مثل العصافة قدام الريح وملاك الرب داحرهم‎.

⁵ مانند کاه در برابر باد پراکنده گردند و فرشتهٔ خداوند آنها را برانَد.

⁶‎ليكن طريقهم ظلاما وزلقا وملاك الرب طاردهم‎.

⁶ هنگامی‌که فرشتهٔ خداوند آنان را تعقیب می‌کند، راهشان تاریک و لغزنده گردد.

⁷‎لانهم بلا سبب اخفوا لي هوّة شبكتهم. بلا سبب حفروا لنفسي‎.

⁷ بی‌دلیل برای من دام گسترده‌اند و بی‌سبب در راه من چاه کنده‌اند.

⁸‎لتأته التهلكة وهو لا يعلم ولتنشب به الشبكة التي اخفاها وفي التهلكة نفسها ليقع‎.

⁸ بلای ناگهانی بر سرشان فرود آید و به دامی که برای من گسترده‌اند خودشان گرفتار و هلاک گردند.

⁹‎اما نفسي فتفرح بالرب وتبتهج بخلاصه‎.

⁹ آنگاه به‌خاطر کارهای خداوند شادمان می‌گردم، زیرا او مرا نجات داده است،

¹⁰‎جميع عظامي تقول يا رب من مثلك المنقذ المسكين ممن هو اقوى منه والفقير والبائس من سالبه

¹⁰ از صمیم دل خواهم گفت: «خداوندا، هیچ‌کس مانند تو نیست. ضعیفان را از دست زورمندان و بینوایان را از دست تاراجگران رهایی می‌بخشی.»

¹¹شهود زور يقومون وعما لم اعلم يسألونني‎.

¹¹ شاهدان بداندیش علیه من برخاسته و مرا به کاری که از آن خبر ندارم متّهم می‌سازند.

¹²‎يجازونني عن الخير شرا ثكلا لنفسي‎.

¹² نیکی مرا با بدی جبران می‌کنند و من ناامید می‌شوم.

¹³‎اما انا ففي مرضهم كان لباسي مسحا. اذللت بالصوم نفسي. وصلاتي الى حضني ترجع‎.

¹³ امّا وقتی آنها بیمار بودند من لباس ماتم به تن کرده، روزه گرفتم. با گردن خمیده دعا نمودم.

¹⁴‎كانه قريب كانه اخي كنت اتمشى. كمن ينوح على امه انحنيت حزينا‎.

¹⁴ مانند کسی‌که برای یک دوست یا برادر خود غصّه می‌خورد، یا مانند کسی‌که در سوگ مادر خود ماتم می‌گیرد، برای ایشان ماتم گرفتم.

¹⁵‎ولكنهم في ظلعي فرحوا واجتمعوا. اجتمعوا عليّ شاتمين ولم اعلم. مزّقوا ولم يكفوا‎.

¹⁵ امّا وقتی‌که من در مشکلی گرفتار شدم، آنان همگی خوشحال بودند، به دور من جمع شدند تا مرا مسخره کنند، و حتّی کسانی‌که نمی‌شناختم، از بدرفتاری با من دست برنداشتند.

¹⁶‎بين الفجار المجّان لاجل كعكة حرّقوا عليّ اسنانهم

¹⁶ با بی‌شرمی بسیار مسخره‌‌ام کردند و با نفرت بر من خیره شدند.

¹⁷يا رب الى متى تنظر. استرد نفسي من تهلكاتهم وحيدتي من الاشبال‎.

¹⁷ ای خداوند، تا به کی فقط نظاره‌گر خواهی بود؟ مرا از حملهٔ آنان رهایی بده مرا از چنگال این شیرهای درّنده نجات بده.

¹⁸‎احمدك في الجماعة الكثيرة في شعب عظيم اسبحك‎.

¹⁸ آنگاه در برابر انبوه مردم تو را ستایش خواهم نمود و در مقابل جماعت تو را سپاس خواهم گفت.

¹⁹‎لا يشمت بي الذين هم اعدائي باطلا ولا يتغامز بالعين الذين يبغضونني بلا سبب‎.

¹⁹ نگذار آنهایی که بی‌جهت با من دشمنی می‌کنند، با خوشحالی مرا مسخره کنند، و آنانی که بی‌سبب به من کینه می‌ورزند، مرا تحقیر نمایند.

²⁰‎لانهم لا يتكلمون بالسلام وعلى الهادئين في الارض يفتكرون بكلام مكر‎.

²⁰ آنها رفتاری دوستانه ندارند، بلکه برضد کسانی‌که صلح دوست هستند، تهمت می‌زنند.

²¹‎فغروا عليّ افواههم. قالوا هه هه قد رأت اعيننا‎.

²¹ آنها مرا متّهم ساخته می‌گویند: «ما با چشمان خود کارهای تو را دیدیم.»

²²‎قد رأيت يا رب. لا تسكت يا سيد لا تبتعد عني‎.

²² امّا تو ای خداوند، از همه‌چیز آگاهی، پس خاموش منشین و مرا ترک مکن.

²³‎استيقظ وانتبه الى حكمي يا الهي وسيدي الى دعواي‎.

²³ ای خداوند و ای خدای من، برخیز و از من دفاع کن و به داد من برس.

²⁴‎اقض لي حسب عدلك يا رب الهي فلا يشمتوا بي‎.

²⁴ خداوندا تو عادل هستی، پس بی‌گناهی مرا ثابت کن، مگذار دشمنانم به‌خاطر من شادی کنند.

²⁵‎لا يقولوا في قلوبهم هه شهوتنا. لا يقولوا قد ابتلعناه‎.

²⁵ مگذار که آنها در دل خود بگویند: «ما به منظور خود رسیدیم.» و یا بگویند: «ما او را شکست دادیم.»

²⁶‎ليخز وليخجل معا الفرحون بمصيبتي. ليلبس الخزي والخجل المتعظمون عليّ

²⁶ آنهایی که از ناکامی من خوشحال می‌شوند، شرمنده و خجل گردند و کسانی‌که خود را از من برتر می‌‌داند و فخر می‌کنند، سرافکنده و رسوا شوند.

²⁷ليهتف ويفرح المبتغون حقي وليقولوا دائما ليتعظم الرب المسرور بسلامة عبده‎.

²⁷ کسانی‌که خواهان بی‌گناهی من هستند فریاد شادی برآورند و پیوسته بگویند: «خداوند بزرگ است! و خواهان موفّقیّت خادم خود می‌باشد.» آنگاه عدالت تو را بیان خواهم کرد و تمام روز تو را سپاس خواهم خواند.

²⁸‎ولساني يلهج بعدلك. اليوم كله بحمدك

²⁸ آنگاه عدالت تو را بیان خواهم کرد و تمام روز تو را سپاس خواهم خواند.