¹مزمور. لآساف‎. ‎اله الآلهة الرب تكلم ودعا الارض من مشرق الشمس الى مغربها‎.

¹ خداوند، خدای قادر مطلق، تمام مردم روی زمین را، از شرق تا غرب، احضار نموده سخن می‌گوید:

²‎من صهيون كمال الجمال الله اشرق‎.

² نور جمال او از صهیون که جلوه‌گاه زیبایی است می‌درخشد.

³‎يأتي الهنا ولا يصمت. نار قدامه تأكل وحوله عاصف جدا‎.

³ خدای ما می‌آید، امّا نه در سکوت، بلکه با آتش سوزنده که در پیشاپیش اوست و توفان سهمگین که در اطراف اوست.

⁴‎يدعو السموات من فوق والارض الى مداينة شعبه‎.

⁴ آسمانها و زمین را به گواهی می‌طلبد تا بر قوم خود داوری کند.

⁵‎اجمعوا اليّ اتقيائي القاطعين عهدي على ذبيحة‎.

⁵ او می‌فرماید: «جمع شوید ای مؤمنانی که با قربانی‌های خود با من پیمان بستید.»

⁶‎وتخبر السموات بعدله لان الله هو الديان. سلاه

⁶ آسمانها اعلام می‌کنند که خدا عادل است، و او خودش داوری می‌کند.

⁷اسمع يا شعبي فاتكلم. يا اسرائيل فاشهد عليك. الله الهك انا‎.

⁷ ای قوم من بشنوید، من سخن می‌گویم؛ ای اسرائیل، بدانید که من خدا هستم، خدای شما که علیه شما گواهی می‌دهم.

⁸‎لا على ذبائحك اوبخك. فان محرقاتك هي دائما قدامي‎.

⁸ من در مورد قربانی‌های شما و قربانی‌های سوختنی شما، که پیوسته تقدیم می‌کنید، شما را سرزنش نمی‌کنم.

⁹‎لا آخذ من بيتك ثورا ولا من حظائرك اعتدة‎.

⁹ من به گاو مزرعهٔ شما و به بُز گلّهٔ شما احتیاجی ندارم،

¹⁰‎لان لي حيوان الوعر والبهائم على الجبال الالوف‎.

¹⁰ زیرا همهٔ حیوانات جنگل و تمام چارپایانی که بر هزاران کوه و تپّه می‌چرند، از آن من هستند.

¹¹‎قد علمت كل طيور الجبال ووحوش البرية عندي‎.

¹¹ تمامی پرندگان و تمام حیوانات صحرا از آن من می‌باشند.

¹²‎ان جعت فلا اقول لك لان لي المسكونة وملأها‎.

¹² اگر گرسنه هم می‌بودم به شما نمی‌گفتم، زیرا که من مالک تمام جهان و هرچه در آن است می‌باشم.

¹³‎هل آكل لحم الثيران او اشرب دم التيوس‎.

¹³ مگر من گوشت گاو می‌خورم و یا خون بُز می‌نوشم؟

¹⁴‎اذبح لله حمدا واوف العلي نذورك

¹⁴ بلکه شکرگزاری‌های شما، قربانی‌های شما باشد و به قولی که به قادر متعال داده‌اید، وفا کنید.

¹⁵وادعني في يوم الضيق انقذك فتمجدني

¹⁵ در مواقع سختی و مشکلات مرا صدا کنید. من شما را رهایی می‌دهم و شما مرا ستایش خواهید کرد.

¹⁶وللشرير قال الله مالك تحدث بفرائضي وتحمل عهدي على فمك‎.

¹⁶ امّا خداوند به شریران می‌فرماید: «شما حق ندارید که احکام مرا بیان کنید و دربارهٔ پیمان من حرف بزنید.

¹⁷‎وانت قد ابغضت التأديب وألقيت كلامي خلفك‎.

¹⁷ زیرا نمی‌خواهید که من شما را اصلاح کنم و احکام مرا بجا نمی‌آورید.

¹⁸‎اذا رأيت سارقا وافقته ومع الزناة نصيبك‎.

¹⁸ دوست دزدان هستید و با زناکاران همنشین می‌شوید.

¹⁹‎اطلقت فمك بالشر ولسانك يخترع غشا‎.

¹⁹ «زبان شما همیشه به فریب‌آلوده است و از دروغ گفتن شرم ندارید.

²⁰‎تجلس تتكلم على اخيك. لابن امك تضع معثرة‎.

²⁰ به برادرت تهمت می‌زنی و از او بدگویی می‌کنی.

²¹‎هذه صنعت وسكت. ظننت اني مثلك. اوبخك واصفّ خطاياك امام عينيك‎.

²¹ تو همهٔ این کارها را انجام دادی و من چیزی نگفتم. تو گمان کردی که من هم مانند تو هستم. امّا حالا تو را سرزنش نموده محکوم می‌سازم.

²²‎افهموا هذا يا ايها الناسون الله لئلا افترسكم ولا منقذ‎.

²² «ای کسانی‌که مرا فراموش کرده‌اید، به من گوش دهید، وگرنه شما را نابود خواهم كرد و کسی نخواهد بود که شما را رهایی دهد. شکرگزاری، قربانی شایسته‌ای است که با آن مرا احترام می‌کنید و من همهٔ کسانی را که از من اطاعت کنند، نجات خواهم داد.»

²³‎ذابح الحمد يمجدني والمقوم طريقه اريه خلاص الله

²³ شکرگزاری، قربانی شایسته‌ای است که با آن مرا احترام می‌کنید و من همهٔ کسانی را که از من اطاعت کنند، نجات خواهم داد.»