¹قد كرهت نفسي حياتي. اسيب شكواي. اتكلم في مرارة نفسي

¹‹‹Yaşamımdan usandım,Özgürce yakınacak,İçimdeki acıyla konuşacağım.

²قائلا لله لا تستذنبني. فهمني لماذا تخاصمني.

²Tanrıya: Beni suçlama diyeceğim,Ama söyle, niçin benimle çekişiyorsun.

³احسن عندك ان تظلم ان ترذل عمل يديك وتشرق على مشورة الاشرار.

³Hoşuna mı gidiyor gaddarlık etmek,Kendi ellerinin emeğini reddedipKötülerin tasarılarını onaylamak?

⁴ألك عينا بشر ام كنظر الانسان تنظر.

⁴Sende insan gözü mü var?İnsanın gördüğü gibi mi görüyorsun?

⁵أأيامك كايام الانسان ام سنوك كايام الرجل

⁵Günlerin ölümlü birinin günleri gibi,Yılların insanın yılları gibi mi ki,

⁶حتى تبحث عن اثمي وتفتش على خطيتي.

⁶Suçumu arıyor,Günahımı araştırıyorsun?

⁷في علمك اني لست مذنبا ولا منقذ من يدك

⁷Kötü olmadığımı,Senin elinden beni kimsenin kurtaramayacağını biliyorsun.

⁸يداك كوّنتاني وصنعتاني كلي جميعا. أفتبتلعني.

⁸‹‹Senin ellerin bana biçim verdi, beni yarattı,Şimdi dönüp beni yok mu edeceksin?

⁹اذكر انك جبلتني كالطين. أفتعيدني الى التراب.

⁹Lütfen anımsa, balçık gibi bana sen biçim verdin,Beni yine toprağa mı döndüreceksin?

¹⁰ألم تصبّني كاللبن وخثّرتني كالجبن.

¹⁰Beni süt gibi dökmedin mi,Peynir gibi katılaştırmadın mı?

¹¹كسوتني جلدا ولحما فنسجتني بعظام وعصب.

¹¹Bana et ve deri giydirdin,Beni kemiklerle, sinirlerle ördün.

¹²منحتني حياة ورحمة وحفظت عنايتك روحي.

¹²Bana yaşam verdin, sevgi gösterdin,İlgin ruhumu korudu.

¹³لكنك كتمت هذه في قلبك. علمت ان هذا عندك.

¹³‹‹Ama bunları yüreğinde gizledin,Biliyorum aklındakini:

¹⁴ان اخطأت تلاحظني ولا تبرئني من اثمي.

¹⁴Günah işleseydim, beni gözlerdin,Suçumu cezasız bırakmazdın.

¹⁵ان اذنبت فويل لي. وان تبررت لا ارفع راسي. اني شبعان هوانا وناظر مذلتي.

¹⁵Suçluysam, vay başıma!Suçsuzken bile başımı kaldıramıyorum,Çünkü utanç doluyum, çaresizim.

¹⁶وان ارتفع تصطادني كاسد ثم تعود وتتجبر عليّ.

¹⁶Başımı kaldırsam, aslan gibi beni avlar,Şaşılası gücünü yine gösterirsin üstümde.

¹⁷تجدد شهودك تجاهي وتزيد غضبك عليّ. نوب وجيش ضدي

¹⁷Bana karşı yeni tanıklar çıkarır,Öfkeni artırırsın.Orduların dalga dalga üzerime geliyor.

¹⁸فلماذا اخرجتني من الرحم. كنت قد اسلمت الروح ولم ترني عين

¹⁸‹‹Niçin doğmama izin verdin?Keşke ölseydim, hiçbir göz beni görmeden!

¹⁹فكنت كاني لم اكن فأقاد من الرحم الى القبر.

¹⁹Hiç var olmamış olurdum,Rahimden mezara taşınırdım.

²⁰أليست ايامي قليلة. اترك. كف عني فاتبلج قليلا

²⁰Birkaç günlük ömrüm kalmadı mı?Beni rahat bırak da biraz yüzüm gülsün;

²¹قبل ان اذهب ولا اعود. الى ارض ظلمة وظل الموت

²¹Dönüşü olmayan yere gitmeden önce,Karanlık ve ölüm gölgesi diyarına,

²²ارض ظلام مثل دجى ظل الموت وبلا ترتيب واشراقها كالدجى

²²Zifiri karanlık diyarına,Ölüm gölgesi, kargaşa diyarına,Aydınlığın karanlığı andırdığı yere.››