1على انهار بابل هناك جلسنا. بكينا ايضا عندما تذكرنا صهيون.
1Babil ırmakları kıyısında oturupSiyonu andıkça ağladık;
2على الصفصاف في وسطها علقنا اعوادنا.
2Çevredeki kavaklaraLirlerimizi astık.
3لانه هناك سألنا الذين سبونا كلام ترنيمة ومعذبونا سألونا فرحا قائلين رنموا لنا من ترنيمات صهيون
3Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler,Bize zulmedenler bizden şenlik istiyor,‹‹Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!›› diyorlardı.
4كيف نرنم ترنيمة الرب في ارض غريبة.
4Nasıl okuyabiliriz RABbin ezgisiniEl toprağında?
5ان نسيتك يا اورشليم تنسى يميني****
5Ey Yeruşalim, seni unutursam,Sağ elim kurusun.
6ليلتصق لساني بحنكي ان لم اذكرك ان لم افضل اورشليم على اعظم فرحي
6Seni anmaz,Yeruşalimi en büyük sevincimden üstün tutmazsam,Dilim damağıma yapışsın!
7اذكر يا رب لبني ادوم يوم اورشليم القائلين هدوا هدوا حتى الى اساسها.
7Yeruşalimin düştüğü gün,‹‹Yıkın onu, yıkın temellerine kadar!››Diyen Edomluların tavrını anımsa, ya RAB.
8يا بنت بابل المخربة طوبى لمن يجازيك جزاءك الذي جازيتنا.
8Ey sen, yıkılası Babil kızı,Bize yaptıklarınıSana ödetecek olana ne mutlu!
9طوبى لمن يمسك اطفالك ويضرب بهم الصخرة
9Ne mutlu senin yavrularını tutupKayalarda parçalayacak insana!