1لامام المغنين. مزمور لداود. السموات تحدث بمجد الله. والفلك يخبر بعمل يديه.
1Gökler Tanrının görkemini açıklamakta,Gökkubbe ellerinin eserini duyurmakta.
2يوم الى يوم يذيع كلاما وليل الى ليل يبدي علما.
2Gün güne söz söyler,Gece geceye bilgi verir.
3لا قول ولا كلام. لا يسمع صوتهم.
3Ne söz geçer orada, ne de konuşma,Sesleri duyulmaz.
4في كل الارض خرج منطقهم والى اقصى المسكونة كلماتهم. جعل للشمس مسكنا فيها
4Ama sesleri yeryüzünü dolaşır,Sözleri dünyanın dört bucağına ulaşır. Güneş için göklerde çadır kurdu Tanrı.
5وهي مثل العروس الخارج من حجلته. يبتهج مثل الجبار للسباق في الطريق.
5Gerdekten çıkan güveye benzer güneş,Koşuya çıkacak atlet gibi sevinir.
6من اقصى السموات خروجها ومدارها الى اقاصيها ولا شيء يختفي من حرّها
6Göğün bir ucundan çıkar,Öbür ucuna döner,Hiçbir şey gizlenmez sıcaklığından.
7ناموس الرب كامل يرد النفس. شهادات الرب صادقة تصيّر الجاهل حكيما.
7RABbin yasası yetkindir, cana can katar,RABbin buyrukları güvenilirdir,Saf adama bilgelik verir,
8وصايا الرب مستقيمة تفرّح القلب. امر الرب طاهر ينير العينين.
8RABbin kuralları doğrudur, yüreği sevindirir,RABbin buyrukları arıdır, gözleri aydınlatır.
9خوف الرب نقي ثابت الى الابد. احكام الرب حق عادلة كلها.
9RAB korkusu paktır, sonsuza dek kalır,RABbin ilkeleri gerçek, tamamen adildir.
10اشهى من الذهب والابريز الكثير واحلى من العسل وقطر الشهاد.
10Onlara altından, bol miktarda saf altından çok istek duyulur,Onlar baldan, süzme petek balından tatlıdır.
11ايضا عبدك يحذّر بها وفي حفظها ثواب عظيم.
11Uyarırlar kulunu,Onlara uyanların ödülü büyüktür.
12السهوات من يشعر بها. من الخطايا المستترة ابرئني
12Kim yanlışlarını görebilir?Bağışla göremediğim kusurlarımı,
13ايضا من المتكبرين احفظ عبدك فلا يتسلطوا عليّ. حينئذ اكون كاملا واتبرأ من ذنب عظيم.
13Bilerek işlenen günahlardan koru kulunu,İzin verme bana egemen olmalarına!O zaman büyük isyandan uzak,Kusursuz olurum.
14لتكن اقوال فمي وفكر قلبي مرضية امامك يا رب صخرتي ووليي
14Ağzımdan çıkan sözler,Yüreğimdeki düşünceler,Kabul görsün senin önünde,Ya RAB, kayam, kurtarıcım benim! ‹‹Goel›› sözcüğü ‹‹Yakın akraba›› anlamına gelir (bkz. Rut 2:20).