1لماذا ارتجّت الامم وتفكّر الشعوب في الباطل.
1Nedir uluslar arasındaki bu kargaşa,Neden boş düzenler kurar bu halklar?
2قام ملوك الارض وتآمر الرؤساء معا على الرب وعلى مسيحه قائلين
2Dünyanın kralları saf bağlıyor,Hükümdarlar birleşiyorRABbe ve meshettiği krala karşı.
3لنقطع قيودهما ولنطرح عنا ربطهما
3‹‹Koparalım onların kayışlarını›› diyorlar,‹‹Atalım üzerimizden bağlarını.››
4الساكن في السموات يضحك. الرب يستهزئ بهم.
4Göklerde oturan Rab gülüyor,Onlarla eğleniyor.
5حينئذ يتكلم عليهم بغضبه ويرجفهم بغيظه.
5Sonra öfkeyle uyarıyor onları,Gazabıyla dehşete düşürüyor
6اما انا فقد مسحت ملكي على صهيون جبل قدسي
6Ve, ‹‹Ben kralımıKutsal dağım Siyona oturttum›› diyor.
7اني اخبر من جهة قضاء الرب. قال لي انت ابني. انا اليوم ولدتك
7RABbin bildirisini ilan edeceğim:Bana, ‹‹Sen benim oğlumsun›› dedi,‹‹Bugün ben sana baba oldum.
8اسألني فاعطيك الامم ميراثا لك واقاصي الارض ملكا لك.
8Dile benden, miras olarak sana ulusları,Mülk olarak yeryüzünün dört bucağını vereyim.
9تحطمهم بقضيب من حديد. مثل اناء خزّاف تكسّرهم
9Demir çomakla kıracaksın onları,Çömlek gibi parçalayacaksın.›› ‹‹Güdeceksin››.
10فالآن يا ايها الملوك تعقلوا. تأدبوا يا قضاة الارض.
10Ey krallar, akıllı olun!Ey dünya önderleri, ders alın!
11اعبدوا الرب بخوف واهتفوا برعدة.
11RABbe korkuyla hizmet edin,Titreyerek sevinin.
12قبّلوا الابن لئلا يغضب فتبيدوا من الطريق لانه عن قليل يتقد غضبه. طوبى لجميع المتكلين عليه
12Oğulu öpün ki öfkelenmesin,Yoksa izlediğiniz yolda mahvolursunuz.Çünkü öfkesi bir anda alevleniverir.Ne mutlu O'na sığınanlara!