1مزمور لآساف. الله قائم في مجمع الله. في وسط الآلهة يقضي.
1Tanrı yerini aldı tanrısal kurulda,Yargısını açıklıyor ilahların ortasında:
2حتى متى تقضون جورا وترفعون وجوه الاشرار. سلاه.
2‹‹Ne zamana dek haksız karar verecek,Kötüleri kayıracaksınız? |iSela
3اقضوا للذليل ولليتيم. انصفوا المسكين والبائس.
3Zayıfın, öksüzün davasını savunun,Mazlumun, yoksulun hakkını arayın.
4نجوا المسكين والفقير. من يد الاشرار انقذوا
4Zayıfı, düşkünü kurtarın,Onları kötülerin elinden özgür kılın.››
5لا يعلمون ولا يفهمون. في الظلمة يتمشون. تتزعزع كل أسس الارض.
5Bilmiyor, anlamıyorlar,Karanlıkta dolaşıyorlar. Yeryüzünün temelleri sarsılıyor.
6انا قلت انكم آلهة وبنو العلي كلكم.
6‹‹ ‹Siz ilahlarsınız› diyorum,‹Yüceler Yücesinin oğullarısınız hepiniz!›
7لكن مثل الناس تموتون وكاحد الرؤساء تسقطون.
7Yine de insanlar gibi öleceksiniz,Sıradan bir önder gibi düşeceksiniz!››
8قم يا الله. دن الارض. لانك انت تمتلك كل الامم
8Kalk, ey Tanrı, yargıla yeryüzünü!Çünkü bütün uluslar senindir.