¹He that separateth himself seeketh [his own] desire, And rageth against all sound wisdom.

¹ Y mae'r un sy'n cadw ar wah�n yn ceisio cweryl, ac yn ymosod ar bob cynllun.

²A fool hath no delight in understanding, But only that his heart may reveal itself.

² Nid yw'r ynfyd yn ymhyfrydu mewn deall, dim ond mewn mynegi ei feddwl ei hun.

³When the wicked cometh, there cometh also contempt, And with ignominy [cometh] reproach.

³ Yn dilyn drygioni fe ddaw dirmyg, a gwarth ar �l amarch.

⁴The words of a man's mouth are [as] deep waters; The wellspring of wisdom is [as] a flowing brook.

⁴ Y mae geiriau yn ddyfroedd dyfnion, yn ffrwd yn byrlymu, yn ffynnon doethineb.

⁵To respect the person of the wicked is not good, [Nor] to turn aside the righteous in judgment.

⁵ Nid da yw dangos ffafr tuag at y drygionus, i amddifadu'r cyfiawn o farn.

⁶A fool's lips enter into contention, And his mouth calleth for stripes.

⁶ Y mae genau'r ynfyd yn arwain at gynnen, a'i eiriau yn gofyn am gurfa.

⁷A fool's mouth is his destruction, And his lips are the snare of his soul.

⁷ Genau'r ynfyd yw ei ddinistr, ac y mae ei eiriau yn fagl iddo'i hun.

⁸The words of a whisperer are as dainty morsels, And they go down into the innermost parts.

⁸ Y mae geiriau'r straegar fel danteithion sy'n mynd i lawr i'r cylla.

⁹He also that is slack in his work Is brother to him that is a destroyer.

⁹ Y mae'r diog yn ei waith yn frawd i'r un sy'n dwyn dinistr.

¹⁰The name of Jehovah is a strong tower; The righteous runneth into it, and is safe.

¹⁰ Y mae enw'r ARGLWYDD yn du373?r cadarn; rhed y cyfiawn ato ac y mae'n ddiogel.

¹¹The rich man's wealth is his strong city, And as a high wall in his own imagination.

¹¹ Golud y cyfoethog yw ei ddinas gadarn, ac y mae fel mur cryf yn ei dyb ei hun.

¹²Before destruction the heart of man is haughty; And before honor [goeth] humility.

¹² Cyn dyfod dinistr, y mae'r galon yn falch, ond daw gostyngeiddrwydd o flaen anrhydedd.

¹³He that giveth answer before he heareth, It is folly and shame unto him.

¹³ Y mae'r un sy'n ateb cyn gwrando yn dangos ffolineb ac amarch.

¹⁴The spirit of a man will sustain his infirmity; But a broken spirit who can bear?

¹⁴ Gall ysbryd rhywun ei gynnal yn ei afiechyd, ond os yw'r ysbryd yn isel, pwy a'i cwyd?

¹⁵The heart of the prudent getteth knowledge; And the ear of the wise seeketh knowledge.

¹⁵ Y mae meddwl deallus yn ennill gwybodaeth, a chlust y doeth yn chwilio am ddeall.

¹⁶A man's gift maketh room for him, And bringeth him before great men.

¹⁶ Y mae rhodd rhywun yn agor drysau iddo, ac yn ei arwain at y mawrion.

¹⁷He that pleadeth his cause first [seemeth] just; But his neighbor cometh and searcheth him out.

¹⁷ Y mae'r cyntaf i ddadlau ei achos yn ymddangos yn gyfiawn, nes y daw ei wrthwynebwr a'i groesholi.

¹⁸The lot causeth contentions to cease, And parteth between the mighty.

¹⁸ Rhydd y coelbren derfyn ar gwerylon, ac y mae'n dyfarnu rhwng y cedyrn.

¹⁹A brother offended [is harder to be won] than a strong city; And [such] contentions are like the bars of a castle.

¹⁹ Y mae brawd a dramgwyddwyd fel caer gadarn, a chwerylon fel bollt castell.

²⁰A man's belly shall be filled with the fruit of his mouth; With the increase of his lips shall he be satisfied.

²⁰ O ffrwyth ei enau y digonir cylla pob un, a chynnyrch ei wefusau sy'n ei ddiwallu.

²¹Death and life are in the power of the tongue; And they that love it shall eat the fruit thereof.

²¹ Y mae'r tafod yn gallu rhoi marwolaeth neu fywyd, ac y mae'r rhai sy'n ei hoffi yn bwyta'i ffrwyth.

²²Whoso findeth a wife findeth a good thing, And obtaineth favor of Jehovah.

²² Y sawl sy'n cael gwraig sy'n cael daioni ac yn ennill ffafr gan yr ARGLWYDD.

²³The poor useth entreaties; But the rich answereth roughly.

²³ Y mae'r tlawd yn siarad yn ymbilgar, ond y cyfoethog yn ateb yn arw.

²⁴He that maketh many friends [doeth it] to his own destruction; But there is a friend that sticketh closer than a brother.

²⁴ Honni eu bod yn gyfeillion a wna rhai; ond ceir hefyd gyfaill sy'n glynu'n well na brawd.