¹Wherefore leaving the doctrine of the first principles of Christ, let us press on unto perfection; not laying again a foundation of repentance from dead works, and of faith toward God,

¹Tial, cxesigante la diskutadon pri la elementoj de Kristo, ni iru antauxen al perfektigxo, ne metante denove fundamenton de pento el malvivaj faroj kaj de fido al Dio,

²of the teaching of baptisms, and of laying on of hands, and of resurrection of the dead, and of eternal judgment.

²de la dogmaro pri baptoj, surmetado de manoj, de revivigo de mortintoj, de eterna jugxo.

³And this will we do, if God permit.

³Kaj tion ni faros, se Dio permesos.

⁴For as touching those who were once enlightened and tasted of the heavenly gift, and were made partakers of the Holy Spirit,

⁴CXar cxe tiuj, kiuj unufoje estas allumitaj kaj gustumis la cxielan donon kaj farigxis partoprenantoj en la Sankta Spirito,

⁵and tasted the good word of God, and the powers of the age to come,

⁵kaj gustumis la bonan vorton de Dio kaj la potencojn de la estonta mondo,

⁶and [then] fell away, it is impossible to renew them again unto repentance; seeing they crucify to themselves the Son of God afresh, and put him to an open shame.

⁶kaj defalis, ne estas eble renovigi ilin ankoraux al pento, dum ili rekrucumas al si la Filon de Dio kaj elmetas lin al publika malhonoro.

⁷For the land which hath drunk the rain that cometh oft upon it, and bringeth forth herbs meet for them for whose sake it is also tilled, receiveth blessing from God:

⁷CXar la tero, kiu entrinkis la pluvon, sur gxin ofte venantan, kaj produktas kreskajxojn, tauxgajn por tiuj, pro kiuj gxi ankaux estas kultivata, ricevas benon de Dio;

⁸but if it beareth thorns and thistles, it is rejected and nigh unto a curse; whose end is to be burned.

⁸sed se gxi donas dornojn kaj kardojn, gxi estas malaprobata kaj proksima al malbeno; gxia fino estas en brulado.

⁹But, beloved, we are persuaded better things of you, and things that accompany salvation, though we thus speak:

⁹Sed ni certigas al ni aferojn pli bonajn pri vi, amatoj, kaj aferojn, kiuj akompanas savon, kvankam ni tiel parolas;

¹⁰for God is not unrighteous to forget your work and the love which ye showed toward his name, in that ye ministered unto the saints, and still do minister.

¹⁰cxar Dio ne estas maljusta, por forgesi vian laboron kaj la amon, kiun vi montris al Lia nomo, servinte al la sanktuloj kaj ankoraux servante.

¹¹And we desire that each one of you may show the same diligence unto the fulness of hope even to the end:

¹¹Sed ni deziras, ke cxiu el vi montru tian saman diligentecon por la plenumo de la espero gxis la fino;

¹²that ye be not sluggish, but imitators of them who through faith and patience inherit the promises.

¹²por ke vi farigxu ne maldiligentaj, sed imitantoj de tiuj, kiuj per fido kaj pacienco heredas la promesojn.

¹³For when God made promise to Abraham, since he could swear by none greater, he sware by himself,

¹³CXar kiam Dio promesis al Abraham, Li jxuris per Si mem (cxar Li ne povis jxuri per iu pli granda),

¹⁴saying, Surely blessing I will bless thee, and multiplying I will multiply thee.

¹⁴dirante:Certe benante Mi benos vin, kaj multigante Mi multigos vin.

¹⁵And thus, having patiently endured, he obtained the promise.

¹⁵Kaj tiel, atendinte kun pacienco, li atingis la promeson.

¹⁶For men swear by the greater: and in every dispute of theirs the oath is final for confirmation.

¹⁶CXar homoj jxuras per la pli granda, kaj cxe ili la jxuro por certigo estas fino de cxia disputado.

¹⁷Wherein God, being minded to show more abundantly unto the heirs of the promise the immutability of his counsel, interposed with an oath;

¹⁷Kaj Dio, volante montri pli abunde al la heredantoj de la promeso la nesxangxeblecon de Sia intenco, intermetis jxuron,

¹⁸that by two immutable things, in which it is impossible for God to lie, we may have a strong encouragement, who have fled for refuge to lay hold of the hope set before us:

¹⁸por ke per du nesxangxeblaj aferoj, en kiuj ne eble estas por Dio mensogi, fortan konsolon havu ni, kiuj rifugxis, por akiri la esperon antaux ni metitan,

¹⁹which we have as an anchor of the soul, [a hope] both sure and stedfast and entering into that which is within the veil;

¹⁹kiun ni havas kiel ankron de la animo, firman kaj konstantan, enirantan internen de la kurteno;

²⁰whither as a forerunner Jesus entered for us, having become a high priest for ever after the order of Melchizedek.

²⁰kien eniris Jesuo, la antauxulo por ni, farigxinte cxefpastro por cxiam laux la maniero de Melkicedek.