1My soul is weary of my life; I will give free course to my complaint; I will speak in the bitterness of my soul.
1Tedis al mia animo mia vivo; Mi fordonos min al mia plendado; Mi parolos en la malgxojeco de mia animo.
2I will say unto God, Do not condemn me; Show me wherefore thou contendest with me.
2Mi diros al Dio:Ne kondamnu min, Sciigu al mi, pro kio Vi malpacas kontraux mi.
3Is it good unto thee that thou shouldest oppress, That thou shouldest despise the work of thy hands, And shine upon the counsel of the wicked?
3CXu Vi trovas tion bona, ke Vi turmentas, Ke Vi forpusxas la laboritajxon de Viaj manoj, Sendas brilon sur la entreprenon de malpiuloj?
4Hast thou eyes of flesh? Or seest thou as man seeth?
4CXu Vi havas okulojn karnajn, Kaj cxu Vi rigardas, kiel homo rigardas?
5Are thy days as the days of man, Or thy years as man's days,
5CXu Viaj tagoj estas kiel la tagoj de homo, Aux cxu Viaj jaroj estas kiel la vivtempo de homo,
6That thou inquirest after mine iniquity, And searchest after my sin,
6Ke Vi sercxas mian kulpon Kaj penas trovi mian pekon,
7Although thou knowest that I am not wicked, And there is none that can deliver out of thy hand?
7Kvankam Vi scias, ke mi ne estas malbonagulo, Sed el Via mano neniu povas savi?
8Thy hands have framed me and fashioned me Together round about; yet thou dost destroy me.
8Viaj manoj min formis kaj faris min tutan cxirkauxe, Kaj tamen Vi min pereigas!
9Remember, I beseech thee, that thou hast fashioned me as clay; And wilt thou bring me into dust again?
9Rememoru, ke kiel argilon Vi min prilaboris; Kaj Vi returne faros min polvo.
10Hast thou not poured me out as milk, And curdled me like cheese?
10Vi elversxis ja min kiel lakton, Kaj kiel fromagxon Vi min kundensigis.
11Thou hast clothed me with skin and flesh, And knit me together with bones and sinews.
11Per hauxto kaj karno Vi min vestis, Per ostoj kaj tendenoj Vi min plektis.
12Thou hast granted me life and lovingkindness; And thy visitation hath preserved my spirit.
12Vivon kaj bonon Vi donis al mi, Kaj Via prizorgado gardis mian spiriton.
13Yet these things thou didst hide in thy heart; I know that this is with thee:
13Sed cxi tion Vi kasxis en Via koro; Mi scias, ke Vi tion intencis:
14If I sin, then thou markest me, And thou wilt not acquit me from mine iniquity.
14Se mi pekos, Vi tion rimarkos sur mi, Kaj mian pekon Vi ne lasos senpuna.
15If I be wicked, woe unto me; And if I be righteous, yet shall I not lift up my head; Being filled with ignominy, And looking upon mine affliction.
15Se mi agis malbone, ve al mi! Se mi estas prava, mi ne povas tamen levi mian kapon, Estante tute humiligita Kaj vidante mian mizeron.
16And if [my head] exalt itself, thou huntest me as a lion; And again thou showest thyself marvellous upon me.
16Se gxi levigxas, Vi cxasas min kiel leono, Kaj denove montras sur mi Vian mirindan potencon.
17Thou renewest thy witnesses against me, And increasest thine indignation upon me: Changes and warfare are with me.
17Vi elmetas kontraux mi novajn atestojn, Plifortigas Vian koleron kontraux mi; Nova armeo min atakas.
18Wherefore then hast thou brought me forth out of the womb? I had given up the ghost, and no eye had seen me.
18Por kio Vi elirigis min el la ventro? Ho, se mi estus pereinta, ke nenies okulo min vidu!
19I should have been as though I had not been; I should have been carried from the womb to the grave.
19Tiam mi estus kiel ne estinta; El la ventro mi estus transportita en la tombon.
20Are not my days few? cease then, And let me alone, that I may take comfort a little,
20Mia vivo estas ja mallonga; CXesu do, lasu min libera, por ke mi iom revigligxu,
21Before I go whence I shall not return, [Even] to the land of darkness and of the shadow of death;
21Antaux ol mi foriros senrevene En la landon de mallumo kaj de morta ombro,
22The land dark as midnight, [The land] of the shadow of death, without any order, And where the light is as midnight.
22En la landon, kie la lumo estas kiel mallumo, Kie estas morta ombro kaj senordeco, Kie estas lume kiel en mallumego.