¹But now they that are younger than I have me in derision, Whose fathers I disdained to set with the dogs of my flock.

¹Sed nun ridas pri mi homoj pli junaj ol mi, Kies patrojn mi ne volus starigi kun la hundoj de miaj sxafaroj;

²Yea, the strength of their hands, whereto should it profit me? Men in whom ripe age is perished.

²Kies forto de la manoj estis senbezona por mi, Kaj kiuj ne povis atingi maljunecon;

³They are gaunt with want and famine; They gnaw the dry ground, in the gloom of wasteness and desolation.

³Kiuj pro malricxeco kaj malsato solece kuris En la dezerton mizeran kaj senvivan;

⁴They pluck salt-wort by the bushes; And the roots of the broom are their food.

⁴Kiuj elsxiras atriplon apud la arbetajxoj, Kaj kies pano estas la radiko de genisto.

⁵They are driven forth from the midst [of men]; They cry after them as after a thief;

⁵El meze de la homoj oni elpelas ilin; Oni krias sur ilin, kiel sur sxteliston;

⁶So that they dwell in frightful valleys, In holes of the earth and of the rocks.

⁶En terfendoj cxe la valoj ili logxas, En truoj de la tero kaj de rokoj;

⁷Among the bushes they bray; Under the nettles they are gathered together.

⁷Inter la arbetajxoj ili krias, Sub la kardoj ili kolektigxas;

⁸[They are] children of fools, yea, children of base men; They were scourged out of the land.

⁸Kiel infanoj de sentauxguloj kaj sennomuloj, Ili estas elpelitaj el la lando.

⁹And now I am become their song, Yea, I am a byword unto them.

⁹Kaj nun mi farigxis objekto de ilia mokokanto, Mi farigxis por ili objekto de babilado.

¹⁰They abhor me, they stand aloof from me, And spare not to spit in my face.

¹⁰Ili abomenas min, malproksimigxas de mi, Ne timas kracxi sur mian vizagxon.

¹¹For he hath loosed his cord, and afflicted me; And they have cast off the bridle before me.

¹¹Li malligis mian sxnuron kaj turmentas min, Kaj ili forjxetis antaux mi la bridon.

¹²Upon my right hand rise the rabble; They thrust aside my feet, And they cast up against me their ways of destruction.

¹²Dekstre buboj starigxis, kaj pusxas miajn piedojn; Ili ebenigis kontraux mi siajn pereigajn vojojn;

¹³They mar my path, They set forward my calamity, [Even] men that have no helper.

¹³Ili disfosis mian vojon, facile pereigas min, Ne bezonante helpanton;

¹⁴As through a wide breach they come: In the midst of the ruin they roll themselves [upon me].

¹⁴Ili venas kiel tra largxa brecxo, JXetas sin tumulte.

¹⁵Terrors are turned upon me; They chase mine honor as the wind; And my welfare is passed away as a cloud.

¹⁵Teruroj turnis sin kontraux min, Forpelis mian majeston kiel vento; Kiel nubo foriris mia felicxo.

¹⁶And now my soul is poured out within me; Days of affliction have taken hold upon me.

¹⁶Kaj nun elversxigxas mia animo; Kaptis min tagoj de mizero.

¹⁷In the night season my bones are pierced in me, And the [pains] that gnaw me take no rest.

¹⁷En la nokto miaj ostoj traborigxas en mi, Kaj miaj mordetantoj ne dormas.

¹⁸By [God's] great force is my garment disfigured; It bindeth me about as the collar of my coat.

¹⁸Kun granda malfacileco demetigxas mia vesto; Premas min la rando de mia cxemizo.

¹⁹He hath cast me into the mire, And I am become like dust and ashes.

¹⁹Oni komparas min kun koto; Mi similigxis al polvo kaj cindro.

²⁰I cry unto thee, and thou dost not answer me: I stand up, and thou gazest at me.

²⁰Mi krias al Vi, sed Vi ne respondas al mi; Mi staras, ke Vi atentu min.

²¹Thou art turned to be cruel to me; With the might of thy hand thou persecutest me.

²¹Vi farigxis kruelulo por mi; Per la forto de Via mano Vi montras al mi Vian malamon.

²²Thou liftest me up to the wind, thou causest me to ride [upon it]; And thou dissolvest me in the storm.

²²Vi levis min en la venton, Lasis min kaj neniigis min en la ventego.

²³For I know that thou wilt bring me to death, And to the house appointed for all living.

²³Mi scias, ke Vi transdonos min al la morto, En la kunvenejon de cxio vivanta.

²⁴Howbeit doth not one stretch out the hand in his fall? Or in his calamity therefore cry for help?

²⁴Sed cxu oni povas ne deziri eltiri manon, Kaj krii en sia malfelicxo?

²⁵Did not I weep for him that was in trouble? Was not my soul grieved for the needy?

²⁵CXu mi ne ploris pri tiu, kiu havis malfelicxan tempon? CXu mia animo ne afliktigxis pri malricxulo?

²⁶When I looked for good, then evil came; And when I waited for light, there came darkness.

²⁶Mi atendis bonon, sed venis malbono; Mi esperis lumon, sed venis mallumo.

²⁷My heart is troubled, and resteth not; Days of affliction are come upon me.

²⁷Miaj internajxoj bolas kaj ne cxesas; Atakis min tempo de mizero.

²⁸I go mourning without the sun: I stand up in the assembly, and cry for help.

²⁸Mi estas nigra, sed ne de la suno; Mi levigxas en la komunumo kaj krias.

²⁹I am a brother to jackals, And a companion to ostriches.

²⁹Mi farigxis frato al la sxakaloj Kaj kamarado al la strutoj.

³⁰My skin is black, [and falleth] from me, And my bones are burned with heat.

³⁰Mia hauxto nigrigxis sur mi, Kaj miaj ostoj sekigxis de varmego.

³¹Therefore is my harp [turned] to mourning, And my pipe into the voice of them that weep.

³¹Mia harpo farigxis plendilo, Kaj mia fluto farigxis vocxo de plorantoj.