1Then answered Eliphaz the Temanite, and said,
1Kaj ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
2If one assay to commune with thee, wilt thou be grieved? But who can withhold himself from speaking?
2Se oni provos diri al vi vorton, tio eble estos por vi turmenta? Sed kiu povas deteni sin de parolado?
3Behold, thou hast instructed many, And thou hast strengthened the weak hands.
3Jen vi multajn instruis, Kaj manojn senfortigxintajn vi refortigis;
4Thy words have upholden him that was falling, And thou hast made firm the feeble knees.
4Falantojn restarigis viaj vortoj, Kaj fleksigxantajn genuojn vi fortigis;
5But now it is come unto thee, and thou faintest; It toucheth thee, and thou art troubled.
5Kaj nun, kiam tio trafis vin, vi perdis la forton; GXi ektusxis vin, kaj vi ektimis.
6Is not thy fear [of God] thy confidence, [And] the integrity of thy ways thy hope?
6CXu ne via timo antaux Dio estas via konsolo? CXu la virteco de viaj vojoj ne estas via espero?
7Remember, I pray thee, who [ever] perished, being innocent? Or where were the upright cut off?
7Rememoru do, cxu pereis iu senkulpa? Kaj kie virtuloj estis ekstermitaj?
8According as I have seen, they that plow iniquity, And sow trouble, reap the same.
8Kiel mi vidis, tiuj, kiuj plugis pekojn kaj semis malbonagojn, Tiuj ilin rikoltas;
9By the breath of God they perish, And by the blast of his anger are they consumed.
9De la ekblovo de Dio ili pereas, Kaj de la ekspiro de Lia kolero ili malaperas.
10The roaring of the lion, and the voice of the fierce lion, And the teeth of the young lions, are broken.
10La kriado de leono kaj la vocxo de leopardo silentigxis, Kaj la dentoj de junaj leonoj rompigxis;
11The old lion perisheth for lack of prey, And the whelps of the lioness are scattered abroad.
11Leono pereis pro manko de mangxajxo, Kaj idoj de leonino diskuris.
12Now a thing was secretly brought to me, And mine ear received a whisper thereof.
12Kaj al mi kasxe alvenis vorto, Kaj mia orelo kaptis parteton de gxi.
13In thoughts from the visions of the night, When deep sleep falleth on men,
13Dum meditado pri la vizioj de la nokto, Kiam profunda dormo falas sur la homojn,
14Fear came upon me, and trembling, Which made all my bones to shake.
14Atakis min teruro kaj tremo, Kaj cxiuj miaj ostoj eksentis timon.
15Then a spirit passed before my face; The hair of my flesh stood up.
15Kaj spirito traflugis antaux mi, Kaj la haroj sur mia korpo rigidigxis.
16It stood still, but I could not discern the appearance thereof; A form was before mine eyes: [There was] silence, and I heard a voice, [saying],
16Staris bildo antaux miaj okuloj, sed mi ne povis rekoni gxian aspekton; Estis silento, kaj mi ekauxdis vocxon, dirantan:
17Shall mortal man be more just than God? Shall a man be more pure than his Maker?
17CXu homo estas pli justa ol Dio? CXu viro estas pli pura ol lia Kreinto?
18Behold, he putteth no trust in his servants; And his angels he chargeth with folly:
18Vidu, al Siaj servantoj Li ne konfidas, Kaj Siajn angxelojn Li trovas mallauxdindaj:
19How much more them that dwell in houses of clay, Whose foundation is in the dust, Who are crushed before the moth!
19Des pli koncerne tiujn, Kiuj logxas en argilaj dometoj, Fonditaj sur tero, Kaj kiujn formangxas vermoj.
20Betwixt morning and evening they are destroyed: They perish for ever without any regarding it.
20De la mateno gxis la vespero ili disfalas, Pereas por cxiam, kaj neniu tion atentas.
21Is not their tent-cord plucked up within them? They die, and that without wisdom.
21La fadeno de ilia vivo estas distrancxita; Ili mortas, kaj ne en sagxeco.