¹Then Job answered and said,

¹Ijob respondis kaj diris:

²Oh that my vexation were but weighed, And all my calamity laid in the balances!

²Se estus pesita mia cxagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,

³For now it would be heavier than the sand of the seas: Therefore have my words been rash.

³GXi estus nun pli peza, ol la sablo cxe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.

⁴For the arrows of the Almighty are within me, The poison whereof my spirit drinketh up: The terrors of God do set themselves in array against me.

⁴CXar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La terurajxoj de Dio direktigxis sur min.

⁵Doth the wild ass bray when he hath grass? Or loweth the ox over his fodder?

⁵CXu krias sovagxa azeno sur herbo? CXu bovo blekas kolere cxe sia mangxajxo?

⁶Can that which hath no savor be eaten without salt? Or is there any taste in the white of an egg?

⁶CXu oni mangxas sengustajxon sen salo? CXu havas guston la albumeno de ovo?

⁷My soul refuseth to touch [them]; They are as loathsome food to me.

⁷Kion ne volis tusxi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia mangxajxo.

⁸Oh that I might have my request; And that God would grant [me] the thing that I long for!

⁸Ho, se mia peto plenumigxus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!

⁹Even that it would please God to crush me; That he would let loose his hand, and cut me off!

⁹Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!

¹⁰And be it still my consolation, Yea, let me exult in pain that spareth not, That I have not denied the words of the Holy One.

¹⁰Tio estus ankoraux konsolo por mi; Kaj mi gxojus, se en la turmento Li ne kompatus, CXar mi ne forpusxis ja la vortojn de la Sanktulo.

¹¹What is my strength, that I should wait? And what is mine end, that I should be patient?

¹¹Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?

¹²Is my strength the strength of stones? Or is my flesh of brass?

¹²CXu mia forto estas forto de sxtonoj? CXu mia karno estas kupro?

¹³Is it not that I have no help in me, And that wisdom is driven quite from me?

¹³Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpusxita for de mi.

¹⁴To him that is ready to faint kindness [should be showed] from his friend; Even to him that forsaketh the fear of the Almighty.

¹⁴Al malfelicxulo decas kompato de amiko, Ecx se li forlasas la timon antaux la Plejpotenculo.

¹⁵My brethren have dealt deceitfully as a brook, As the channel of brooks that pass away;

¹⁵Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,

¹⁶Which are black by reason of the ice, [And] wherein the snow hideth itself:

¹⁶Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kasxas sin negxo;

¹⁷What time they wax warm, they vanish; When it is hot, they are consumed out of their place.

¹⁷En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forsxovigxas de sia loko.

¹⁸The caravans [that travel] by the way of them turn aside; They go up into the waste, and perish.

¹⁸Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.

¹⁹The caravans of Tema looked, The companies of Sheba waited for them.

¹⁹Sercxas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el SXeba;

²⁰They were put to shame because they had hoped; They came thither, and were confounded.

²⁰Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj rugxigxas de honto.

²¹For now ye are nothing; Ye see a terror, and are afraid.

²¹Nun vi neniigxis; Vi ekvidis terurajxon, kaj ektimis.

²²Did I say, Give unto me? Or, Offer a present for me of your substance?

²²CXu mi diris:Donu al mi, El via havajxo donacu pro mi,

²³Or, Deliver me from the adversary's hand? Or, Redeem me from the hand of the oppressors?

²³Savu min el la mano de premanto, Aux liberigu min el la mano de turmentantoj?

²⁴Teach me, and I will hold my peace; And cause me to understand wherein I have erred.

²⁴Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.

²⁵How forcible are words of uprightness! But your reproof, what doth it reprove?

²⁵Kial vi mallauxdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?

²⁶Do ye think to reprove words, Seeing that the speeches of one that is desperate are as wind?

²⁶CXu vi intencas riprocxi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.

²⁷Yea, ye would cast [lots] upon the fatherless, And make merchandise of your friend.

²⁷Ecx orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.

²⁸Now therefore be pleased to look upon me; For surely I shall not lie to your face.

²⁸Nun, cxar vi komencis, rigardu min; CXu mi mensogos antaux via vizagxo?

²⁹Return, I pray you, let there be no injustice; Yea, return again, my cause is righteous.

²⁹Rigardu denove, vi ne trovos malpiajxon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.

³⁰Is there injustice on my tongue? Cannot my taste discern mischievous things?

³⁰CXu estas peko sur mia lango? CXu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?