¹Is there not a warfare to man upon earth? And are not his days like the days of a hireling?

¹Difinita estas ja por la homo la limtempo sur la tero, Kaj liaj tagoj estas kiel la tagoj de dungito.

²As a servant that earnestly desireth the shadow, And as a hireling that looketh for his wages:

²Kiel sklavo, kiu sopiras al ombro, Kaj kiel dungito, kiu atendas sian pagon,

³So am I made to possess months of misery, And wearisome nights are appointed to me.

³Tiel mi ricevis sorte monatojn vantajn, Kaj noktoj turmentaj estas nombritaj al mi.

⁴When I lie down, I say, When shall I arise, and the night be gone? And I am full of tossings to and fro unto the dawning of the day.

⁴Kiam mi kusxigxas, mi diras:Kiam mi levigxos? Sed la vespero farigxas longa, kaj mi satigxas de maltrankvileco gxis la tagigxo.

⁵My flesh is clothed with worms and clods of dust; My skin closeth up, and breaketh out afresh.

⁵Mia korpo estas kovrita de vermoj kaj de pecoj da tero; Mia hauxto krevis kaj putras.

⁶My days are swifter than a weaver's shuttle, And are spent without hope.

⁶Miaj tagoj forflugis pli facile, ol bobeno de teksisto, Kaj pasis, lasinte nenian esperon.

⁷Oh remember that my life is a breath: Mine eye shall no more see good.

⁷Memoru, ke mia vivo estas bloveto, Ke miaj okuloj ne plu revidos bonon;

⁸The eye of him that seeth me shall behold me no more; Thine eyes shall be upon me, but I shall not be.

⁸Ne plu revidos min okulo de vidanto; Vi volos ekrigardi min, sed mi jam ne ekzistos.

⁹As the cloud is consumed and vanisheth away, So he that goeth down to Sheol shall come up no more.

⁹Nubo pasas kaj foriras; Tiel ne plu revenas tiu, kiu iris en SXeolon;

¹⁰He shall return no more to his house, Neither shall his place know him any more.

¹⁰Li ne plu revenas en sian domon; Lia loko ne plu rekonos lin.

¹¹Therefore I will not refrain my mouth; I will speak in the anguish of my spirit; I will complain in the bitterness of my soul.

¹¹Tial mi ne detenos mian busxon; Mi parolos en la premiteco de mia spirito, Mi plendos en la maldolcxeco de mia animo.

¹²Am I a sea, or a sea-monster, That thou settest a watch over me?

¹²CXu mi estas maro aux mara monstro, Ke Vi starigis gardon por mi?

¹³When I say, My bed shall comfort me, My couch shall ease my complaint;

¹³Kiam mi pensas, ke mia lito min konsolos, Ke mia kusxejo plifaciligos mian suferadon,

¹⁴Then thou scarest me with dreams, And terrifiest me through visions:

¹⁴Tiam Vi teruras min per songxoj, Timigas min per vizioj;

¹⁵So that my soul chooseth strangling, And death rather than [these] my bones.

¹⁵Kaj mia animo deziras sufokigxon, Miaj ostoj la morton.

¹⁶I loathe [my life]; I would not live alway: Let me alone; for my days are vanity.

¹⁶Tedis al mi; ne eterne mi vivu; Forlasu min, cxar miaj tagoj estas vantajxo.

¹⁷What is man, that thou shouldest magnify him, And that thou shouldest set thy mind upon him,

¹⁷Kio estas homo, ke Vi faras lin granda, Ke Vi zorgas pri li,

¹⁸And that thou shouldest visit him every morning, And try him every moment?

¹⁸Ke Vi rememoras lin cxiumatene, Elprovas lin cxiumomente?

¹⁹How long wilt thou not look away from me, Nor let me alone till I swallow down my spittle?

¹⁹Kial Vi ne deturnas Vin de mi, Ne lasas min libera ecx tiom, ke mi povu engluti mian salivon?

²⁰If I have sinned, what do I unto thee, O thou watcher of men? Why hast thou set me as a mark for thee, So that I am a burden to myself?

²⁰Se mi pekis, kion mi per tio faris al Vi, ho gardanto de la homoj? Kial Vi faris min celo de Viaj atakoj, Ke mi farigxis sxargxo por mi mem?

²¹And why dost thou not pardon my transgression, and take away mine iniquity? For now shall I lie down in the dust; And thou wilt seek me diligently, but I shall not be.

²¹Kaj kial Vi ne deprenas mian pekon, ne pardonas mian malbonagon? Jen mi ja baldaux kusxos en la tero; Kaj kiam Vi morgaux sercxos min, mi ne ekzistos.