¹But on the first day of the week, at early dawn, they came unto the tomb, bringing the spices which they had prepared.

¹Kaj la unuan tagon de la semajno, cxe frua tagigxo, ili venis al la tombo, alportante la aromajxojn, kiujn ili preparis.

²And they found the stone rolled away from the tomb.

²Kaj ili trovis la sxtonon derulita for de la tombo.

³And they entered in, and found not the body of the Lord Jesus.

³Kaj enirinte, ili ne trovis la korpon de la Sinjoro Jesuo.

⁴And it came to pass, while they were perplexed thereabout, behold, two men stood by them in dazzling apparel:

⁴Kaj dum ili embarasigxis pri tio, jen apud ili staris du viroj en brilaj vestoj;

⁵and as they were affrighted and bowed down their faces to the earth, they said unto them, Why seek ye the living among the dead?

⁵kaj dum ili timis kaj klinigxis vizagxaltere, tiuj demandis ilin:Kial vi sercxas la vivanton inter la mortintoj?

⁶He is not here, but is risen: remember how he spake unto you when he was yet in Galilee,

⁶Li ne estas cxi tie, sed levigxis; memoru, kiamaniere li parolis al vi, kiam li estis ankoraux en Galileo,

⁷saying that the Son of man must be delivered up into the hands of sinful men, and be crucified, and the third day rise again.

⁷dirante, ke la Filo de homo devas esti transdonita en la manojn de pekuloj kaj esti krucumita, kaj la trian tagon relevigxi.

⁸And they remembered his words,

⁸Kaj ili rememoris liajn vortojn;

⁹and returned from the tomb, and told all these things to the eleven, and to all the rest.

⁹kaj reveninte de la tombo, ili rakontis cxion tion al la dek unu kaj al cxiuj ceteraj.

¹⁰Now they were Mary Magdalene, and Joanna, and Mary the [mother] of James: and the other women with them told these things unto the apostles.

¹⁰Kaj ili estis Maria Magdalena, kaj Joana, kaj Maria, la patrino de Jakobo; kaj la ceteraj virinoj kun ili rakontis tion al la apostoloj.

¹¹And these words appeared in their sight as idle talk; and they disbelieved them.

¹¹Kaj tiuj vortoj sxajnis al ili kiel babilado, kaj ili ne kredis al la virinoj.

¹²But Peter arose, and ran unto the tomb; and stooping and looking in, he seeth the linen cloths by themselves; and he departed to his home, wondering at that which was come to pass.

¹²Sed Petro levigxis kaj kuris al la tombo, kaj klinigxinte, vidis la tolajxojn solajn, kaj li foriris, mirante en si pri tio, kio okazis.

¹³And behold, two of them were going that very day to a village named Emmaus, which was threescore furlongs from Jerusalem.

¹³Kaj jen du el ili iris en tiu sama tago al vilagxo nomata Emaus, kiu estas malproksime de Jerusalem sesdek stadiojn.

¹⁴And they communed with each other of all these things which had happened.

¹⁴Kaj ili interparolis inter si pri cxio tio, kio okazis.

¹⁵And it came to pass, while they communed and questioned together, that Jesus himself drew near, and went with them.

¹⁵Kaj dum ili interparolis kaj diskutis inter si, Jesuo mem alproksimigxis kaj iris kun ili.

¹⁶But their eyes were holden that they should not know him.

¹⁶Sed iliaj okuloj estis malhelpataj tiel, ke ili lin ne rekonis.

¹⁷And he said unto them, What communications are these that ye have one with another, as ye walk? And they stood still, looking sad.

¹⁷Kaj li diris al ili:Kiaj vortoj estas tiuj, kiujn vi intersxangxas, dum vi iras? Kaj ili haltis, kun malgaja mieno.

¹⁸And one of them, named Cleopas, answering said unto him, Dost thou alone sojourn in Jerusalem and not know the things which are come to pass there in these days?

¹⁸Kaj unu el ili, nomata Kleopas, responde diris al li:CXu nur vi sola logxas en Jerusalem, kaj ne scias tion, kio tie okazis en cxi tiuj tagoj?

¹⁹And he said unto them, What things? And they said unto him, The things concerning Jesus the Nazarene, who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people:

¹⁹Kaj li diris al ili:Kion? Kaj ili diris al li:Pri Jesuo, la Nazaretano, kiu estis profeto potenca age kaj parole antaux Dio kaj la tuta popolo;

²⁰and how the chief priests and our rulers delivered him up to be condemned to death, and crucified him.

²⁰kaj kiel la cxefpastroj kaj niaj regantoj transdonis lin por kondamno al morto, kaj lin krucumis.

²¹But we hoped that it was he who should redeem Israel. Yea and besides all this, it is now the third day since these things came to pass.

²¹Sed ni esperis, ke li estas tiu, kiu elacxetos Izraelon. Kaj plie, krom cxio tio, hodiaux estas jam la tria tago, de kiam tio okazis.

²²Moreover certain women of our company amazed us, having been early at the tomb;

²²Ankaux mirigis nin iuj virinoj el inter ni, kiuj estis frumatene apud la tombo,

²³and when they found not his body, they came, saying, that they had also seen a vision of angels, who said that he was alive.

²³kaj ne trovinte lian korpon, revenis, dirante, ke ili ankaux vidis vizion de angxeloj, kiuj diris, ke li vivas.

²⁴And certain of them that were with us went to the tomb, and found it even so as the women had said: but him they saw not.

²⁴Kaj iuj el nia kunularo iris al la tombo, kaj trovis tiel, kiel diris la virinoj; sed lin ili ne vidis.

²⁵And he said unto them, O foolish men, and slow of heart to believe in all that the prophets have spoken!

²⁵Kaj li diris al ili:Ho malsagxuloj kaj kore malviglaj por kredi cxion, kion la profetoj antauxparolis!

²⁶Behooved it not the Christ to suffer these things, and to enter into his glory?

²⁶CXu la Kristo ne devis suferi cxion tion, kaj eniri en sian gloron?

²⁷And beginning from Moses and from all the prophets, he interpreted to them in all the scriptures the things concerning himself.

²⁷Kaj komencante de Moseo kaj de cxiuj profetoj, li klarigis al ili el cxiuj Skriboj la dirojn pri li mem.

²⁸And they drew nigh unto the village, whither they were going: and he made as though he would go further.

²⁸Kaj ili alproksimigxis al la vilagxo, kien ili iris, kaj li sxajnigis al ili, kvazaux li pluen iros.

²⁹And they constrained him, saying, Abide with us; for it is toward evening, and the day is now far spent. And he went in to abide with them.

²⁹Kaj ili retenis lin, dirante:Restu cxe ni, cxar estas preskaux vespere, kaj la tago jam malkreskas. Kaj li eniris, por resti cxe ili.

³⁰And it came to pass, when he had sat down with them to meat, he took the bread and blessed; and breaking [it] he gave to them.

³⁰Kaj dum li sidis kun ili cxe mangxo, li prenis panon, kaj gxin benis kaj dispecigis kaj donis al ili.

³¹And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight.

³¹Kaj iliaj okuloj malfermigxis, kaj ili rekonis lin, kaj li farigxis nevidebla por ili.

³²And they said one to another, Was not our heart burning within us, while he spake to us in the way, while he opened to us the scriptures?

³²Kaj ili diris unu al alia:CXu nia koro ne brulis en ni, dum li parolis kun ni sur la vojo, dum li klarigis al ni la Skribojn?

³³And they rose up that very hour, and returned to Jerusalem, and found the eleven gathered together, and them that were with them,

³³Kaj levigxinte en tiu sama horo, ili reiris al Jerusalem, kaj trovis la dek unu kunvenintaj, kun siaj kunuloj, kaj dirantaj:

³⁴saying, The Lord is risen indeed, and hath appeared to Simon.

³⁴La Sinjoro vere levigxis, kaj aperis al Simon.

³⁵And they rehearsed the things [that happened] in the way, and how he was known of them in the breaking of the bread.

³⁵Kaj ili rakontis tion, kio okazis sur la vojo, kaj kiamaniere li rekonigxis al ili en la dispecigo de pano.

³⁶And as they spake these things, he himself stood in the midst of them, and saith unto them, Peace [be] unto you.

³⁶Kaj dum ili priparolis tion, li mem staris meze de ili, kaj diris al ili:Paco al vi.

³⁷But they were terrified and affrighted, and supposed that they beheld a spirit.

³⁷Sed terurite kaj timigite, ili supozis, ke ili vidas spiriton.

³⁸And he said unto them, Why are ye troubled? and wherefore do questionings arise in your heart?

³⁸Kaj li diris al ili:Kial vi maltrankviligxas? kaj kial diskutoj levigxas en viaj koroj?

³⁹See my hands and my feet, that it is I myself: handle me, and see; for a spirit hath not flesh and bones, as ye behold me having.

³⁹Vidu miajn manojn kaj miajn piedojn, ke gxi estas mi mem; palpu min kaj vidu; cxar spirito ne havas karnon kaj ostojn, kiel vi vidas min havanta.

⁴⁰And when he had said this, he showed them his hands and his feet.

⁴⁰Kaj tion dirinte, li montris al ili siajn manojn kaj siajn piedojn.

⁴¹And while they still disbelieved for joy, and wondered, he said unto them, Have ye here anything to eat?

⁴¹Kaj dum ili ankoraux ne kredis pro gxojo, kaj miris, li demandis ilin:CXu vi havas ian mangxajxon cxi tie?

⁴²And they gave him a piece of a broiled fish.

⁴²Kaj ili donis al li pecon de rostita fisxo.

⁴³And he took it, and ate before them.

⁴³Kaj li prenis, kaj mangxis antaux ili.

⁴⁴And he said unto them, These are my words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must needs be fulfilled, which are written in the law of Moses, and the prophets, and the psalms, concerning me.

⁴⁴Kaj li diris al ili:Jen estas miaj vortoj, kiujn mi parolis al vi, kiam mi ankoraux estis cxe vi, ke devas plenumigxi cxio, kio estas skribita pri mi en la legxo de Moseo kaj en la profetoj kaj en la psalmoj.

⁴⁵Then opened he their mind, that they might understand the scriptures;

⁴⁵Tiam li malfermis ilian menson, por ke ili komprenu la Skribojn;

⁴⁶and he said unto them, Thus it is written, that the Christ should suffer, and rise again from the dead the third day;

⁴⁶kaj li diris al ili:Tiel estas skribite, ke la Kristo devas suferi, kaj levigxi el la mortintoj la trian tagon;

⁴⁷and that repentance and remission of sins should be preached in his name unto all the nations, beginning from Jerusalem.

⁴⁷kaj ke pento kaj pardonado de pekoj estu predikataj en lia nomo al cxiuj nacioj, komencante cxe Jerusalem.

⁴⁸Ye are witnesses of these things.

⁴⁸Vi estas atestantoj pri tio.

⁴⁹And behold, I send forth the promise of my Father upon you: but tarry ye in the city, until ye be clothed with power from on high.

⁴⁹Kaj jen mi elsendos sur vin la promeson de mia Patro; sed restu en la urbo, gxis vi vestigxos per potenco de supre.

⁵⁰And he led them out until [they were] over against Bethany: and he lifted up his hands, and blessed them.

⁵⁰Kaj li elkondukis ilin gxis apud Betania, kaj, levinte siajn manojn, li benis ilin.

⁵¹And it came to pass, while he blessed them, he parted from them, and was carried up into heaven.

⁵¹Kaj dum li benis ilin, li forigxis de ili kaj estis suprenportita en la cxielon.

⁵²And they worshipped him, and returned to Jerusalem with great joy:

⁵²Kaj adorklinigxinte al li, ili revenis al Jerusalem kun granda gxojo;

⁵³and were continually in the temple, blessing God.

⁵³kaj estis konstante en la templo, glorante Dion.