¹A Prayer of Moses the man of God. Lord, thou hast been our dwelling-place In all generations.

¹Pregxo de Moseo, homo de Dio. Mia Sinjoro, Vi estis por ni logxejo De generacio al generacio.

²Before the mountains were brought forth, Or ever thou hadst formed the earth and the world, Even from everlasting to everlasting, thou art God.

²Antaux ol la montoj naskigxis Kaj Vi kreis la teron kaj la mondon, Kaj de eterne gxis eterne, Vi estas Dio.

³Thou turnest man to destruction, And sayest, Return, ye children of men.

³Vi venigas homon al polvo; Kaj Vi diras:Revenu, homidoj.

⁴For a thousand years in thy sight Are but as yesterday when it is past, And as a watch in the night.

⁴CXar mil jaroj estas en Viaj okuloj Kiel la hierauxa tago, kiu pasis, Kaj kiel nokta gardoparto.

⁵Thou carriest them away as with a flood; they are as a sleep: In the morning they are like grass which groweth up.

⁵Vi forfluigas ilin torente, ili estas kiel songxo; Matene ili renovigxas kiel herbo:

⁶In the morning it flourisheth, and groweth up; In the evening it is cut down, and withereth.

⁶Matene gxi floras kaj gxermas, Vespere gxi dehakigxas kaj sekigxas.

⁷For we are consumed in thine anger, And in thy wrath are we troubled.

⁷Jes, ni pereas de Via kolero, Kaj de Via kolerego ni neniigxas.

⁸Thou hast set our iniquities before thee, Our secret sins in the light of thy countenance.

⁸Vi metis niajn malbonagojn antaux Vin, Nian kasxitajxon antaux la lumon de Via vizagxo.

⁹For all our days are passed away in thy wrath: We bring our years to an end as a sigh.

⁹CXar cxiuj niaj tagoj pasis sub Via kolero, Malaperis niaj jaroj, kiel sono.

¹⁰The days of our years are threescore years and ten, Or even by reason of strength fourscore years; Yet is their pride but labor and sorrow; For it is soon gone, and we fly away.

¹⁰La dauxro de nia vivo estas sepdek jaroj, Kaj cxe forteco okdek jaroj; Kaj ilia tuta majesto estas penado kaj suferado, CXar gxi forkuras rapide kaj ni forflugas.

¹¹Who knoweth the power of thine anger, And thy wrath according to the fear that is due unto thee?

¹¹Kiu scias la forton de Via kolero, Vian timindecon kaj Vian indignon?

¹²So teach us to number our days, That we may get us a heart of wisdom.

¹²Instruu nin kalkuli niajn tagojn, Por ke ni akiru sagxan koron.

¹³Return, O Jehovah; how long? And let it repent thee concerning thy servants.

¹³Returnu Vin, ho Eternulo! Kiel longe? Kaj kompatu Viajn sklavojn.

¹⁴Oh satisfy us in the morning with thy lovingkindness, That we may rejoice and be glad all our days.

¹⁴Satigu nin matene per Via boneco; Kaj ni kantos kaj gxojos en la dauxro de nia tuta vivo.

¹⁵Make us glad according to the days wherein thou hast afflicted us, And the years wherein we have seen evil.

¹⁵GXojigu nin tiel longe, kiel Vi nin premis, Tiom da jaroj, kiom ni vidis mizeron.

¹⁶Let thy work appear unto thy servants, And thy glory upon their children.

¹⁶Al Viaj sklavoj aperu Viaj faroj, Kaj Via beleco al iliaj infanoj.

¹⁷And let the favor of the Lord our God be upon us; And establish thou the work of our hands upon us; Yea, the work of our hands establish thou it.

¹⁷Kaj la favoro de la Eternulo, nia Dio, estu super ni; Kaj la faron de niaj manoj fortikigu al ni, Kaj fortikigu la faron de niaj manoj.