¹А Иов в отговор рече: -

¹Lalu Ayub menjawab, "Andaikata duka nestapaku ditimbang beratnya,

²Дано само би се претеглила моята печал, И злополуката ми да би се турила срещу [нея] на везните!

²(6:1)

³Понеже сега би била по-тежка от морския пясък; Затова думите ми са били необмислени.

³pasti lebih berat daripada pasir samudra. Jadi, jangan heran jika kata-kataku kurang hati-hati serta terburu-buru.

⁴Защото стрелите на Всемогъщия са вътре в мене, Чиято отрова духът ми изпива; Божите ужаси се опълчват против мене.

⁴Panah dari Yang Mahakuasa menembus tubuhku; racunnya menyebar ke seluruh jiwa ragaku. Kedahsyatan Allah sangat mengerikan, dan menyerang aku bagai pasukan lawan.

⁵Реве ли дивият осел, когато има трева? Или мучи ли волът при яслите си?

⁵Keledai akan puas jika diberi rumput muda, begitu pula lembu jika diberi makanannya.

⁶Яде ли се блудкавото без сол? Или има ли вкус в белтъка на яйцето?

⁶Tetapi makanan hambar, siapa suka? Mana boleh putih telur ada rasanya?

⁷Душата ми се отвращава да ги допре; Те ми станаха като омразно ястие.

⁷Tidak sudi aku menyentuhnya; muak aku jika memakannya.

⁸Дано получех това, което прося, И Бог да ми дадеше онова, за което копнея! -

⁸Mengapa Allah enggan mendengar doaku? Mengapa tak diperhatikan-Nya seruanku?

⁹Да благоволеше Бог да ме погуби, Да пуснеше ръката Си та ме посече!

⁹Kiranya Allah berkenan meremukkan aku! Kiranya Ia bertindak dan membunuh aku!

¹⁰Но, [това] ще ми бъде още утеха, (Да! ще се утвърдя всред, скръб, която не ме жали). Че аз не утаих думите на Светия.

¹⁰Bagiku hal itu akan merupakan hiburan; aku bakal menari di tengah penderitaan. Segala perintah Allah Yang Mahakudus, telah kutaati dan kuperhatikan terus.

¹¹Каква е силата ми та да чакам? И каква е сетнината ми та да издържа?

¹¹Apa kekuatanku sehingga aku masih ada? Apa harapanku untuk ingin hidup lebih lama?

¹²Силата ми сила каменна ли е? Или месата ми са медни?

¹²Sekuat batukah badanku ini? Dari tembagakah tubuhku ini?

¹³Не изчезна ли в мене помощта ми? И не отдалечи ли се от мене избавлението?

¹³Habislah tenagaku mencari bantuan; bagiku tak ada lagi pertolongan.

¹⁴На оскърбения [трябва да се покаже] съжаление от приятеля му, Даже ако той е оставил страха от Всемогъщия.

¹⁴Dalam derita seperti ini, kudambakan sahabat sejati. Entah aku masih tetap setia atau sudah melalaikan Yang Mahakuasa.

¹⁵Братята ми [ме] измамиха като поток; Преминаха като течение на потоци,

¹⁵Tetapi kamu, hai kawan-kawan, tak dapat dipercaya dan diandalkan. Kamu seperti kali yang habis airnya, di kala hujan tak kunjung tiba.

¹⁶Които се мътят от леда, И в които се топи снегът;

¹⁶Kamu seperti sungai yang diam dan kaku, karena tertutup salju dan air beku.

¹⁷Когато се стоплят изчезват; Когато настане топлина изгубват се от мястото си;

¹⁷Segera bila tiba musim panas, salju dan es itu hilang tanpa bekas. Dasar sungai menjadi gersang, tidak berair dan kering kerontang.

¹⁸Керваните, като следват по криволиченията им, Пристигат в пустота и се губят;

¹⁸Kafilah-kafilah sesat ketika mencari air; mereka mengembara dan mati di padang pasir.

¹⁹Теманските кервани прегледваха; Шевските пътници ги очакваха;

¹⁹Kafilah dari Syeba dan dari Tema mencari air itu dan mengharapkannya.

²⁰Излъгаха се в надеждата си; Дойдоха там и се посрамиха;

²⁰Tetapi harapan mereka sia-sia di tepi kali yang tiada airnya.

²¹Сега и вие сте [така] никакви; Видяхте ужас, и се уплашихте.

²¹Seperti sungai itulah kamu, kawanku; kaumundur dan takut melihat deritaku.

²²Рекох ли аз: Донесете ми? Или: Дайте ми подарък от имота си?

²²Kenapa? Apakah kuminta sesuatu darimu? Atau menyuruhmu menyogok orang untuk kepentinganku?

²³Или: Отървете ме от ръката на неприятеля? Или: Откупете ме от ръката на насилниците?

²³Apakah aku minta diselamatkan dan ditebus dari musuh yang tak berbelaskasihan?

²⁴Научете ме, и аз ще млъкна; И покажете ми в що съм съгрешил.

²⁴Nah, ajarilah aku, tunjukkanlah kesalahanku! Aku akan diam dan mendengarkan perkataanmu.

²⁵Колко са силни справедливите думи! Но вашите доводи що изобличават?

²⁵Kata-kata yang tulus menyejukkan hati, tetapi bicaramu kosong, tiada arti!

²⁶Мислите ли да изобличите думи, Когато думите на човек окаян са като вятър?

²⁶Segala perkataanku kamu anggap angin saja; percuma kamu jawab aku yang sudah putus asa.

²⁷Наистина вие бихте впримчили сирачето, Бихте копали [яма] на неприятеля си.

²⁷Bahkan anak yatim piatu kamu undikan nasibnya, teman karibmu kamu curangi untuk menjadi kaya.

²⁸Сега, прочее, благоволете да ме погледнете, Защото ще стане [явно] пред вас ако аз лъжа

²⁸Coba, perhatikanlah aku; masakan aku ini berdusta kepadamu?

²⁹Повърнете се, моля; нека не става неправда; Да! повърнете се пак; касае се до правдивостта ми.

²⁹Jangan bertindak tak adil, sadarlah! Jangan mencela aku, aku sungguh tak salah.

³⁰Има ли неправда в езика ми? Не може ли небцето ми да познае лошото?

³⁰Apakah pada sangkamu aku berdusta, tak bisa membedakan yang baik dan yang tercela?