¹(По слав. 94). Дойдете, да запеем на Господа, Да възкликнем към спасителната ни Канара.

¹Marilah kita menyanyi bagi TUHAN, bersorak-sorai bagi penyelamat kita!

²Да застанем пред Него със славословие. С псалми да възкликнем на Него,

²Mari kita menghadap Dia dengan lagu syukur, bersorak-sorak bagi-Nya dengan lagu pujian.

³Защото Господ е велик Бог, И велик Цар над всички богове.

³Sebab TUHAN adalah Allah yang agung, Raja perkasa yang mengatasi segala dewa.

⁴В Неговата ръка са земните дълбочини; И височините на планините са Негови.

⁴Ia menguasai bagian-bagian terdalam dari bumi, puncak-puncak gunung pun milik-Nya.

⁵Негово е морето, дори Той го е направил; И ръцете Му създадоха сушата.

⁵Ia menguasai laut, sebab Dia yang membuatnya, daratan pun buah tangan-Nya.

⁶Дойдете да се поклоним и да припаднем, Да коленичим пред Господа нашия Създател;

⁶Marilah kita sujud menyembah Dia, berlutut di hadapan TUHAN, pencipta kita.

⁷Защото Той е наш Бог, И ние сме люде на пасбището Му и овце на ръката Му, Днес, ако искате да слушате гласа Му,

⁷Sebab Dialah Allah kita, kita umat yang dipelihara-Nya, seperti domba gembalaan-Nya. Pada hari ini dengarlah suara-Nya:

⁸Не закоравявайте сърцата си както в Мерива. Както в деня, когато [Ме] изпитахте в пустинята,

⁸"Jangan keras kepala seperti leluhurmu di Meriba, seperti waktu mereka di Masa, di padang gurun.

⁹Когато бащите ви Ме изпитаха, Опитаха Ме и видяха каквото сторих.

⁹Di sana mereka mencobai Aku, walaupun telah melihat perbuatan-Ku.

¹⁰Четиридесет години негодувах против [това] поколение, И рекох: Тия люде се заблуждават в сърце, И не са познали Моите пътища;

¹⁰Empat puluh tahun lamanya Aku muak akan mereka; kata-Ku: Sungguh, bangsa itu tidak setia! Mereka tidak mengindahkan perintah-perintah-Ku

¹¹Затова се заклех в гнева Си, Че няма да влязат в Моята почивка.

¹¹Maka Aku bersumpah dalam kemarahan-Ku, mereka tak akan masuk ke negeri itu untuk mendapat istirahat bersama Aku."