¹Oh Dios, ikaw mao ang akong Dios; mangita ako kanimo sa dakung kakugi: Ang akong kalag giuhaw tungod kanimo, ang akong unod gihidlaw tungod kanimo, Sa usa ka yuta nga mamala ug malaay, diin walay tubig.

¹大衛的詩，是他在猶大曠野時作的。　神啊！你是我的　神，我要切切尋求你；在乾旱、疲乏、無水之地，我的心，我的身，都渴想你，切慕你。

²Mao nga gipangita ko ikaw sa balaang puloy-anan, Aron sa pagtan-aw sa imong gahum ug sa imong himaya.

²因此，我在聖所中瞻仰你，為要見你的能力和榮耀。

³Tungod kay ang imong mahigugmaong-kalolot labi pang maayo kay sa kinabuhi, Ang akong mga ngabil magadayeg kanimo.

³因你的慈愛比生命更好，我的嘴唇要頌讚你。

⁴Sa ingon niini dayegon ko ikaw samtang buhi pa ako: Sa imong ngalan magabayaw ako sa akong mga kamot.

⁴我要一生稱頌你，我要奉你的名舉手禱告。

⁵Ang akong kalag mabusog nga maingon sa utok ug sa tambok; Ug ang akong baba magadayeg kanimo uban ang mga ngabil nga malipayon;

⁵我的心滿足，就像飽享了骨髓肥油；我要用歡樂的嘴唇讚美你。

⁶Sa diha nga mahanumdum ako kanimo sa akong higdaanan, Ug sa magapalandong kanimo sa mga pagtukaw sa kagabhion.

⁶我在床上記念你，我整夜默想你。

⁷Kay ikaw mao ang akong katabang, Ug diha sa landong sa imong mga pako magakalipay ako.

⁷因為你幫助了我，我要在你翅膀的蔭下歡呼。

⁸Ang akong kalag sa hugot magasunod gayud kanimo. Ang imong toong kamot nagasapnay kanako.

⁸我心緊緊追隨你；你的右手扶持我。

⁹Apan kadtong nanagpangita sa akong kalag, sa paglaglag niini, Mangadto sa mga ubos nga dapit sa yuta.

⁹但那些尋索我、要殺我的人，必下到地的深處。

¹⁰Igatugyan sila ngadto sa gahum sa espada: Sila mangahimong usa ka bahin alang sa mga irong ihalas.

¹⁰他們必交在刀劍之下，成了野狗的食物。

¹¹Apan ang hari magakalipay diha sa Dios: Ang tagsatagsa nga nagapanumpa pinaagi kaniya, magahimaya; Kay ang baba sa mga nanagsulti sa kabakakan pagatak-umon.

¹¹但王必因　神歡喜；所有指著　神起誓的，都必可以誇耀；說謊的人的口卻必被塞住。