¹Ang mga proverbio ni Salomon anak nga lalake ni David, hari sa Israel:

¹Mudre izreke Salomona, sina Davidova, kralja izraelskog:

²Sa paghibalo sa kaalam ug pahamangno; Sa pag-ila sa mga pulong salabutan;

²da se spozna mudrost i pouka, da se shvate razumne riječi;

³Sa pagdawat sa pahamangno sa maalamon nga pagbuhat, Sa pagkamatarung ug sa justicia ug sa pagkatul-id;

³da se primi umna pouka, pravda i pravica i nepristranost;

⁴Sa paghatag ug salabutan sa mga walay-pagtagad, Alang sa batan-ong lalake ang kahibalo ug kabuot:

⁴da se dade pamet neiskusnima, mladiću znanje i umijeće;

⁵Aron ang tawo nga manggialamon makadungog, ug magadugang sa kinaadman; Ug aron ang tawo nga masinabuton makabaton sa maayong mga tambag:

⁵kad mudar čuje, da umnoži znanje, a razuman steče mudrije misli;

⁶Sa pagsabut sa usa ka proverbio, ug sa usa ka pulong salabton, Mga pulong sa manggialamon, ug sa ilang mga tigmo.

⁶da razumije izreke i prispodobe, riječi mudraca i njihove zagonetke.

⁷Ang pagkahadlok kang Jehova maoy sinugdan sa kahibalo; Apan ang mga buangbuang nagatamay sa kaalam ug pahamangno.

⁷Strah je Gospodnji početak spoznaje, ali ludi preziru mudrost i pouku.

⁸Anak ko, pamatia ang pahamangno sa imong amahan, Ug ayaw pagbiyai ang pagtulon-an sa imong inahan:

⁸Poslušaj, sine moj, pouku oca svoga i ne odbacuj naputka svoje majke!

⁹Kay sila maingon sa usa ka purongpurong bulak sa gracia sa imong ulo, Ug mga kulentas sa imong liog.

⁹Jer će ti biti ljupki vijenac na glavi i ogrlica oko tvoga vrata.

¹⁰Anak ko, kong ang mga makasasala mag-ulog-ulog kanimo, Ayaw pag-uyon kanila.

¹⁰Sine moj, ako te grešnici mame, ne pristaj;

¹¹Kong sila moingon: Umuban ka kanamo, Managbanhig kita alang sa dugo; Managbanhig kita sa tago alang sa inocente sa walay pasikaran;

¹¹ako bi rekli: "Hodi s nama, da vrebamo krv, čekamo u zasjedi nevina ni za što;

¹²Lamyon nato sila nga buhi ingon sa Sheol, Ug ang tibook, ingon niadtong nangahulog sa gahong;

¹²da ih progutamo žive kao carstvo smrti i cijele kao one koji silaze u grob;

¹³Makaplagan ta ang tanang bililhon nga manggad; Pagapun-on ta ang atong mga balay sa inagaw;

¹³naplijenit ćemo svakojaka blaga, napuniti svoje kuće plijenom;

¹⁴Mag-ambitay kita sa imong kapalaran sa among taliwala; Usahon ta ang atong puntil:

¹⁴bacat ćeš s nama svoj ždrijeb, svi ćemo zajedno imati jednu kesu."

¹⁵Anak ko, ayaw paglakat sa dalan uban kanila; Ilikay ang imong tiil gikan sa ilang alagianan:

¹⁵Sine moj, ne idi s njima na put, makni nogu od njihove staze.

¹⁶Kay ang ilang mga tiil nanagdalagan ngadto sa kadautan, Ug sila nanagdali aron sa pag-ula ug dugo.

¹⁶Jer na zlo trče svojim nogama i hite prolijevati krv.

¹⁷Kay sa kawang lamang ang pukot nga giladlad Diha sa atubangan sa bisan unsang langgam:

¹⁷Jer uzalud je razapinjati mrežu pred očima svima pticama.

¹⁸Ug sila nanaghubong tungod sa ilang kaugalingong dugo; Sila nagabanhig sa tago alang sa ilang kaugalingong mga kinabuhi.

¹⁸A oni vrebaju vlastitu krv, postavljaju zasjedu svojemu životu.

¹⁹Busa mao man ang mga dalan sa tagsatagsa nga hakog sa ganancia; Kini nagakuha sa kinabuhi sa mga tag-iya niana.

¹⁹Takva je sudba svih lakomih na ružan dobitak: on ih života stane.

²⁰Ang kaalam nagasinggit sa makusog sa kadalanan; Siya nagasulti sa iyang tingog diha sa halapad nga mga dapit;

²⁰Mudrost glasno uzvikuje na ulici, na trgovima diže svoj glas;

²¹Siya nagasinggit sa mga masabang dapit sa kadalanan; Sa dapit sa mga ganghaan, Diha sa ciudad, siya nagasulti sa iyang mga pulong:

²¹propovijeda po bučnim uglovima, na otvorenim gradskim vratima govori svoje riječi:

²²Unsang kadugayon, kamo nga mga walay-pagtagad, nga higugmaon ninyo ang pagkawalay-pagtagad? Ug ang mga mayubiton mahimuot kanila sa pagyubit, Ug ang mga buang sa pagdumot sa kinaadman?

²²"Dokle ćete, vi glupi, ljubiti glupost i dokle će podsmjevačima biti milo podsmijevanje, i dokle će bezumnici mrziti znanje?

²³Bumalik kamo sa akong pagbadlong: Ania karon, ibubo ko ang akong espiritu sa ibabaw ninyo; Akong ipahibalo ang akong mga pulong kaninyo.

²³Poslušajte moju opomenu! Gle, svoj duh pred vas izlijevam, hoću vas poučiti svojim riječima.

²⁴Tungod kay ako nagtawag, ug kamo mingbalibad; Akong gibayaw ang akong kamot, ug walay tawo nga nagtagad;

²⁴Koliko sam vas zvala, a vi ste odbijali; pružala sam ruku, ali je nitko ne opazi.

²⁵Apan gisalikway ninyo ang tanan ko nga tambag, Ug dili mobuot sa akong pagbad-long:

²⁵Nego ste odbacili svaki moj savjet i niste poslušali moje opomene;

²⁶Ako usab mokatawa sa adlaw sa inyong pagkaalaut; Ako magatamay sa diha nga moabut ang inyong kahadlok;

²⁶zato ću se i ja smijati vašoj propasti, rugat ću se kad vas obuzme tjeskoba:

²⁷Sa diha nga moabut ang inyong kahadlok sama sa usa ka bagyo, Ug moabut ang inyong pagkaalaut sama sa usa ka alimpulos; Sa diha nga ang kasakit ug kaguol modangat kaninyo.

²⁷kad navali na vas strah kao nevrijeme i zgrabi vas propast kao vihor, kad navali na vas nevolja i muka.

²⁸Unya sila magasangpit kanako, apan ako dili motubag; Sila magapangita nga masingkamoton kanako, apan sila dili makakaplag kanako.

²⁸Tada će me zvati, ali se ja neću odazvati; tražit će me, ali me neće naći.

²⁹Tungod kay ilang gidumtan ang kinaadman, Ug wala magpili sa pagkahadlok kang Jehova,

²⁹Jer su mrzili spoznaju i nisu izabrali Gospodnjeg straha

³⁰Sila wala mobuot sa akong tambag, Sila nagtamay sa tanan ko nga pagbadlong.

³⁰niti su poslušali moj savjet, nego su prezreli svaku moju opomenu.

³¹Busa sila magakaon sa bunga sa ilang kaugalingong dalan, Ug mangabusog sa ilang kaugalingong mga lalang.

³¹Zato će jesti plod svojeg vladanja i nasititi se vlastitih savjeta.

³²Kay ang pagkasukihan sa mga tawong walay-pagtagad mopatay kanila, Ug ang mapasagarong pagpatuyang sa mga buang molaglag kanila.

³²Jer glupe će ubiti njihovo odbijanje, a nemar će upropastiti bezumne.

³³Apan bisan kinsa nga mamati kanako magapuyo sa kasigurohan, Ug magamalinawon nga walay kahadlok sa kadautan.

³³A tko sluša mene, bezbrižan ostaje i spokojno živi bez straha od zla."