¹Sa paglakaw sa Israel gikan sa Egipto, Ang panimalay ni Jacob gikan sa katawohan nga lain ug pinulongan;

¹Aleluja! Kad izađe Izrael iz Egipta i kuća Jakovljeva iz naroda barbarskog,

²Ang Juda nahimong balaan niyang puloy-anan, Ang Israel nahimong iyang gingharian.

²Judeja mu posta svetište, a Izrael kraljevstvo njegovo.

³Ang dagat nakakita niini, ug mingkalagiw; Ang Jordan misibug.

³Vidje more i uzmače, a Jordan ustuknu.

⁴Ang kabukiran minglukso sama sa mga lakeng carnero, Ang kabungtoran nga gagmay sama sa mga nating carnero.

⁴Bregovi skakahu poput ovnova i brežuljci poput jaganjaca.

⁵Unsay gibati mo, Oh dagat, nga mingkalagiw ka? Ikaw, Oh Jordan, nga misibug ka man?

⁵Što ti je, more, da uzmičeš? Jordane, zašto natrag okrećeš?

⁶Kamo nga kabukiran, nga minglukso kamo sama sa mga laekng carnero; Kamong kabungtoran nga gagmay, nga sama sa mga nating carnero?

⁶Bregovi, zašto skačete poput ovnova i vi, brežuljci, poput jaganjaca?

⁷Kumurog, ikaw yuta, diha sa atubangan sa Ginoo, Diha sa atubangan sa Dios ni Jacob,

⁷Dršći, zemljo, pred licem Gospodnjim, pred licem Boga Jakovljeva.

⁸Nga maoy naghimo sa bato nga danaw sa tubig, Ang bato nga santik ngadto sa usa ka tuboran sa mga tubig.

⁸On hrid pretvara u slap vodeni i stijenu u izvor vode.