¹Nahibalo ka ba sa panahon nga ig-alanak sa kanding sa bato? Kun makatimaan ba ikaw ug mga lagsaw nga baye nga nanganak?

¹Sai tu quando le capre selvagge delle rocce figliano? Hai tu osservato quando le cerve partoriscono?

²Naisip ba nimo ang gidaghanon sa bulan sa ilang pagpanamkon? Kun nasayud ka ba sa adlaw sa ilang pagpanganak?

²Conti tu i mesi della lor pregnanza e sai tu il momento in cui debbono sgravarsi?

³Sila modungo sa ilang kaugalingon, lanak nila ang ilang mga gagmay, Magahaw-as sila sa ilang mga kasakit.

³S’accosciano, fanno i lor piccini, e son tosto liberate dalle loro doglie;

⁴Ang ilang mga anak mahimong kusgan, sila sa kalibonan nanagtubo; Sila manlakaw ug dili na mamalik pag-usab.

⁴i lor piccini si fanno forti, crescono all’aperto, se ne vanno, e non tornan più alle madri.

⁵Kinsa ba ang nagbuhi sa asno nga ihalas? Kun kinsa ba ang nagbadbad sa pisi nga gigapusan sa asno nga matulin,

⁵Chi manda libero l’onàgro, e chi scioglie i legami all’asino salvatico,

⁶Kang kansang pinuy-anan maoy gihimo ko nga kamingawan, Ug ang yuta nga asin maoy iyang puloy-anan?

⁶al quale ho dato per dimora il deserto, e la terra salata per abitazione?

⁷Siya nagayam-id sa kagahub sa ciudad, Ni mamati siya sa pagsinggit sa mag-aabog.

⁷Egli si beffa del frastuono della città, e non ode grida di padrone.

⁸Ang lungbay sa kabukiran maoy iyang sibsibanan, Ug siya magapangita sa tanang butang nga lunhaw.

⁸Batte le montagne della sua pastura, e va in traccia d’ogni filo di verde.

⁹Mahimuot ba ang vaca nga ihalas sa pag-alagad kanimo? Kun buot ka ba nga siya mopabilin sa imong pasungan?

⁹Il bufalo vorrà egli servirti o passar la notte presso alla tua mangiatoia?

¹⁰Ikagakud ba nimo ang vaca nga ihalas sa iyang pisi diha sa tudling? Kun modaro ba siya sa mga walog sa imong likod?

¹⁰Legherai tu il bufalo con una corda perché faccia il solco? erpicherà egli le valli dietro a te?

¹¹Mosalig ka ba kaniya tungod kay siya makusganon kaayo? Kun ibilin ba nimo kaniya ang imong bulohaton?

¹¹Ti fiderai di lui perché la sua forza è grande? Lascerai a lui il tuo lavoro?

¹²Igasalig ba nimo kaniya, nga siya maoy magdala sa binhi ngadto sa imong balay, Ug tigumon ang trigo sa imong salug nga giukan?

¹²Conterai su lui perché ti porti a casa la raccolta e ti ammonti il grano sull’aia?

¹³Ang mga pako sa avestruz mokapakapa uban ang garbo; Apan maaghup ba ang iyang mga pako ug mga balhibo?

¹³Lo struzzo batte allegramente l’ali; ma le penne e le piume di lui son esse pietose?

¹⁴Tungod kay iya man nga biyaan ang iyang mga itlog sa yuta, Ug painitan sila diha sa balas,

¹⁴No, poich’egli abbandona sulla terra le proprie uova e le lascia scaldar sopra la sabbia.

¹⁵Ug hikalimtan nila nga kini madabok sa tiil, Kun katumban ba sila sa mananap nga ihalas.

¹⁵Egli dimentica che un piede le potrà schiacciare, e che le bestie dei campi le potran calpestare.

¹⁶Mabangis siya sa iyang mga kuyabog, ingon nga daw sila dili iya: Bisan makawang ang iyang kabudlay, siya dili mahadlok;

¹⁶Tratta duramente i suoi piccini, quasi non fosser suoi; la sua fatica sarà vana, ma ciò non lo turba,

¹⁷Tungod kay gikuhaan siya sa Dios ug kaalam, Ni gihatagan siya ug salabutan.

¹⁷ché Iddio l’ha privato di sapienza, e non gli ha impartito intelligenza.

¹⁸Sa panahon nga siya molupad sa itaas, Siya magayam-id sa kabayo ug sa nagkabayo niini.

¹⁸Ma quando si leva e piglia lo slancio, si beffa del cavallo e di chi lo cavalca.

¹⁹Nahatagan mo ba ang kabayo sa iyang kakusog? Gibistihan mo ba ang iyang liog sa lambungay nga nagakurogkurog?

¹⁹Sei tu che dài al cavallo il coraggio? che gli vesti il collo d’una fremente criniera?

²⁰Ikaw ba ang naghimo kaniya nga makalukso sama sa dulon? Ang himaya sa iyang pagpangusmo makalilisang.

²⁰Sei tu che lo fai saltar come la locusta? Il fiero suo nitrito incute spavento.

²¹Diha sa walog siya nagakakha, ug nalipay tungod sa iyang kusog: Siya mogula aron sa pagpakighibalag sa mga tawong sangkap sa hinagiban.

²¹Raspa la terra nella valle ed esulta della sua forza; si slancia incontro alle armi.

²²Ang kalisang iyang ginatamay, ug dili siya kapugdawan; Ni motalikod siya sa pinuti.

²²Della paura si ride, non trema, non indietreggia davanti alla spada.

²³Ang baslayan nagkagalkal batok kaniya, Ang bangkaw nga nagpangidlap ug ang salapang.

²³Gli risuona addosso il turcasso, la folgorante lancia e il dardo.

²⁴Iyang itulon ang yuta tungod sa kabangis ug kaligutgut; Ni motagad siya sa tingog sa trompeta.

²⁴Con fremente furia divora la terra. Non sta più fermo quando suona la tromba.

²⁵Sa masubsob nga ang trompeta patingogon, siya magaingon: Aha! Ug siya makabaho sa panag-away gikan sa halayo, Sa dalugdug sa mga punoan, ug sa singgitay.

²⁵Com’ode lo squillo, dice: Aha! e fiuta da lontano la battaglia, la voce tonante dei capi, e il grido di guerra.

²⁶Maglupad ba ang banog tungod sa iyang kaalam, Ug magtuy-od sa iyang mga pako padulong sa habagatan?

²⁶E’ l’intelligenza tua che allo sparviere fa spiccare il volo e spiegar l’ali verso mezzogiorno?

²⁷Maglupad ba ang agila sa itaas tungod sa imong pagmando, Ug magbalay sa iyang salag sa kahitas-an?

²⁷E’ forse al tuo comando che l’aquila si leva in alto e fa il suo nido nei luoghi elevati?

²⁸Siya sa ibabaw sa pangpang nagapuyo, ug tua didto ang iyang pinuy-anan: Sa kinatumyan sa pangpang, ug sa dapit nga malig-on.

²⁸Abita nelle rocce e vi pernotta; sta sulla punta delle rupi, sulle vette scoscese;

²⁹Gikan didto siya magalantaw sa iyang dalagiton; Ang iyang mga mata makatan-aw niana gikan sa halayo.

²⁹di là spia la preda, e i suoi occhi miran lontano.

³⁰Ang iya usab nga kuyabog mosupsop ug dugo: Ug hain gani ang mga patay, atua man siya.

³⁰I suoi piccini s’abbeveran di sangue, e dove son de’ corpi morti, ivi ella si trova".