1Job progovori i reče:
1Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:
2"Uistinu, vi ste cvijet naroda, sa vama će izumrijeti mudrost.
2"Pa dyshim ju jeni njerëz të urtë, dhe dituria do të marrë fund me ju.
3Al' i ja znam k'o i vi misliti, ni u čemu od vas gori nisam: tko za stvari takve ne bi znao?
3Edhe unë kam mendje si ju, dhe nuk bie më poshtë se ju; përveç kësaj, kush nuk i di gjërat si këto?
4Prijateljima sam svojim ja na podsmijeh što zazivam Boga da mi odgovori! Na podsmijeh ja sam - pravednik neporočan!
4Jam bërë gazi i miqve të mi; unë, të cilit Perëndia i përgjigjej kur i drejtohesha; të drejtin, të ndershmin, e kanë vënë në lojë.
5Prezirat' je nesretnika - sretni misle, udariti treba onog što posrće!
5Një llambë, e përçmuar në mendimet e atyre që jetojnë në mes të të mirave, është përgatitur për ata të cilëve u merren këmbët.
6Dotle su na miru šatori pljačkaša, izazivači Boga žive bezbrižno kao da Boga u šaci svojoj drže!
6Çadrat e cubave përkundrazi janë të qeta dhe e ndjejnë veten të sigurt ata që provokojnë Perëndinë dhe që e hyjnizojnë forcën e tyre.
7Ali pitaj zvijeri, i poučit će te; ptice nebeske pitaj, i razjasnit će ti.
7Por pyeti tani kafshët dhe do të të mësojnë, zogjtë e qiellit dhe do të ta thonë,
8Gušteri zemlje to će ti protumačit', ribe u moru ispripovjedit će ti.
8ose foli tokës, dhe ajo do të të mësojë, dhe peshqit e detit do të ta tregojnë.
9Od stvorenja sviju, koje ne bi znalo da je sve to Božja ruka učinila?!
9Midis tërë këtyre krijesave, cila nuk e di që dora e Zotit i ka bërë këto?
10U ruci mu leži život svakog bića i dah životvorni svakog ljudskog tijela.
10Ai ka në dorë të tij jetën e çdo gjallese dhe frymën e çdo qenieje njerëzore.
11Zar uhom mi ne sudimo besjedu k'o što kušamo nepcem okus jela?
11Veshi a nuk i shqyrton vallë fjalët, ashtu si i shijon qiellza ushqimet?
12Sjedine mudrost donose čovjeku, a s vijekom dugim umnost mu dolazi.
12Ndër pleqtë gjejmë diturinë, dhe gjatësia e ditëve u jep edhe gjykimin.
13Ali u Njemu mudrost je i snaga, u Njemu savjet je i sva razumnost.
13Por tek ai gjejmë diturinë dhe forcën, atij i përkasin mendja dhe gjykimi.
14Što razgradi, sagradit neće nitko, kog zatvori, nitko ne oslobađa.
14Në rast se ai shkatërron, askush nuk mund të rindërtojë; në rast se fut në burg dikë, askush nuk mund t'ia hapë.
15Ustavi li vodu, suša nastaje; pusti li je, svu zemlju ispremetne.
15Në rast se i ndal ujërat, çdo gjë thahet; po t'i lërë të lira, përmbytin tokën.
16Jer u njemu je snaga i sva mudrost, njegov je prevareni i varalica.
16Ai zotëron forcën dhe diturinë; prej tij varen ai që mashtrohet dhe ai që mashtron.
17On savjetnike lišava razbora, suce pametne udara bezumljem.
17Ai i bën këshilltarët të ecin zbathur, i bën gjyqtarët të pamend.
18On otpasuje pojas kraljevima i užetom im vezuje bokove.
18Këput verigat e imponuara nga mbretërit dhe lidh me zinxhirë ijet e tyre.
19On bosonoge tjera svećenike i mogućnike sa vlasti obara.
19I bën që të ecin zbathur priftërinjtë dhe përmbys të fuqishmit.
20On diže riječ iz usta rječitima i starcima pravo rasuđivanje.
20I lë pa gojë ata tek të cilët ka besim dhe i lë pa mend pleqtë.
21On sasiplje prezir po plemićima i junacima bedra raspasuje.
21Zbraz përçmimin mbi fisnikët dhe ua liron brezin të fortëve.
22On dubinama razotkriva tmine i sjenu smrtnu na svjetlo izvodi.
22Zbulon gjërat e thella të fshehura në terr dhe sjell në dritë hijen e vdekjes.
23On diže narod pa ga uništava, umnoži ga a potom iskorijeni.
23I bën të mëdha kombet dhe pastaj i shkatërron, i zgjeron kombet dhe pastaj i mërgon.
24On zaluđuje vladare naroda te po bespuću lutaju pustinjskom
24U heq arsyen sundimtarëve të tokës dhe i bën të enden në vende të shkreta pa rrugë.
25i pipaju u tmini bez svjetlosti glavinjajući poput pijanaca.
25Ecin verbërisht në terr pa dritë dhe i bën të ecin si të dehur".