¹Očima svojim sve to ja vidjeh, ušima svojim čuh i razumjeh.

¹"Ja, tërë këtë syri im e pa dhe veshi im e dëgjoi dhe e kuptoi.

²Sve što vi znate znadem to i ja, ni u čemu od vas gori nisam.

²Atë që ju dini e di edhe unë; nuk vij pas jush.

³Zato, zborit' moram sa Svesilnim, pred Bogom svoj razlog izložiti.

³Por do të dëshiroja të flas me të Plotfuqishmin, do të më pëlqente të diskutoja me Perëndinë;

⁴Jer, kovači laži vi ste pravi, i svi ste vi zaludni liječnici!

⁴sepse ju jeni trillues gënjeshtrash, jeni të gjithë mjekë pa asnjë vlerë.

⁵Kada biste bar znali šutjeti, mudrost biste svoju pokazali!

⁵Oh, sikur të heshtnit fare, kjo do të ishte dituria juaj.

⁶Dokaze mi ipak poslušajte, razlog mojih usana počujte.

⁶Dëgjoni tani mbrojtjen time dhe vini re deklaratat e buzëve të mia.

⁷Zar zbog Boga govorite laži, zar zbog njega riječi te prijevarne?

⁷A doni vallë të flisni në mënyrë të mbrapshtë në mbrotje të Perëndisë dhe të flisni në favor të tij me mashtrime?

⁸Zar biste pristrano branit' htjeli Boga, zar biste mu htjeli biti odvjetnici?

⁸A doni të përdorni anësi me të ose të mbroni një kauzë të Perëndisë?

⁹Zar bi dobro bilo da vas on ispita? Zar biste ga obmanuli k'o čovjeka?

⁹Do të ishte më mirë për ju që ai t'ju hetonte, apo talleni me të ashtu si talleni me një njeri?

¹⁰Kaznom preteškom on bi vas pokarao poradi potajne vaše pristranosti.

¹⁰Me siguri ai do t'ju qortojë, në rast se fshehurazi veproni me anësi.

¹¹Zar vas veličanstvo njegovo ne plaši i zar vas od njega užas ne spopada?

¹¹Madhëria e tij vallë a nuk do t'ju kallë frikë dhe tmerri i tij a nuk do të bjerë mbi ju?

¹²Razlozi su vam od pepela izreke, obrana je vaša obrana od blata.

¹²Thëniet tuaja moralizuese janë proverba prej hiri, argumentet tuaja më të mira nuk janë veçse argumente prej argjila.

¹³Umuknite sada! Dajte da govorim, pa neka me poslije snađe što mu drago.

¹³Heshtni dhe më lini mua të flas, pastaj le të më ndodhë çfarë të dojë.

¹⁴Zar da meso svoje sam kidam zubima? Da svojom rukom život upropašćujem?

¹⁴Pse duhet ta mbaj mishin tim me dhëmbët dhe ta vë jetën time në duart e mia?

¹⁵On me ubit' može: nade druge nemam već da pred njim svoje držanje opravdam.

¹⁵Ja, ai do të më vrasë, nuk kam më shpresë; sidoqoftë, do ta mbroj para tij qëndrimin tim.

¹⁶I to je već zalog mojega spasenja, jer bezbožnik preda nj ne može stupiti.

¹⁶Ai do të jetë edhe shpëtimi im, sepse një i pabesë nuk do të guxonte të paraqitej para tij.

¹⁷Pažljivo mi riječi poslušajte, nek' vam prodre u uši besjeda.

¹⁷Dëgjoni me vëmendje fjalimin tim dhe deklaratat e mia me veshët tuaj.

¹⁸Gle: ja sam pripremio parnicu, jer u svoje sam pravo uvjeren.

¹⁸Ja, unë e kam përgatitur kauzën time; e di që do të njihem si i drejtë.

¹⁹Tko se sa mnom hoće parničiti? - Umuknut ću potom te izdahnut'.

¹⁹Kush kërkon, pra, të hahet me mua? Sepse atëherë do të heshtja dhe do të vdisja.

²⁰Dvije mi molbe samo ne uskrati da se od tvog lica ne sakrivam:

²⁰Vetëm mos bëj dy gjëra me mua, dhe nuk do t'i fshihem pranisë sate;

²¹digni s mene tešku svoju ruku i užasom svojim ne straši me.

²¹largoje dorën nga unë dhe tmerri yt të mos më kallë më frikë.

²²Tada me pitaj, a ja ću odgovarat'; ili ja da pitam, ti da odgovaraš.

²²Pastaj mund edhe të më thërrasësh edhe unë do të përgjigjem, ose do të flas unë, dhe ti do të përgjigjesh.

²³Koliko počinih prijestupa i grijeha? Prekršaj mi moj pokaži i krivicu.

²³Sa janë fajet e mia dhe mëkatet e mia? Më bëj të ditur shkeljet e mia dhe mëkatin tim!

²⁴Zašto lice svoje kriješ sad od mene, zašto u meni vidiš neprijatelja?

²⁴Pse më fsheh fytyrën tënde dhe më konsideron si armikun tënd?

²⁵Zašto strahom mučiš list vjetrom progonjen, zašto se na suhu obaraš slamčicu?

²⁵Mos do vallë të trembësh një gjethe të shtyrë sa andej dhe këndej dhe të ndjekësh ca kashtë të thatë?

²⁶O ti, koji mi gorke pišeš presude i teretiš mene grijesima mladosti,

²⁶Pse shkruan kundër meje gjëra të hidhura dhe bën që të rëndojë mbi mua trashëgimia e fajeve të rinisë sime?

²⁷koji si mi noge u klade sapeo i koji bdiš nad svakim mojim korakom i tragove stopa mojih ispituješ!

²⁷Ti i vë këmbët e mia në pranga dhe kqyr me kujdes rrugët e mia; ti vendos një cak për tabanin e këmbëve të mia,

²⁸Život mi se k'o trulo drvo raspada, k'o haljina što je moljci izjedaju!

²⁸Ndërkaq trupi im po shpërbëhet si një send i kalbur, si një rrobë që e ka grirë mola".