¹Elifaz Temanac progovori tad i reče:

¹Atëherë Elifazi nga Temani u përgjigj dhe tha:

²"Zar šupljom naukom odgovara mudrac i vjetrom istočnim trbuh napuhuje?

²"Një njeri i urtë a përgjigjet vallë me njohuri të kota, dhe a mbushet me erëra lindore?

³Zar on sebe brani riječima ispraznim, besjedama koje ničem ne koriste?

³Diskuton vallë me ligjërata boshe dhe me fjalë që nuk shërbejnë për asgjë?

⁴Još više ti činiš: ništiš strah od Boga, pred njegovim licem pribranost ukidaš.

⁴Po, ti heq mëshirën dhe eliminon lutjen përpara Perëndisë.

⁵Tvoje riječi krivicu tvoju odaju, poslužio si se jezikom lukavih,

⁵Sepse prapësia jote t'i sugjeron fjalët dhe ti po zgjedh gjuhën e dinakëve.

⁶vlastita te usta osuđuju, ne ja, protiv tebe same ti usne svjedoče.

⁶Jo unë, por vetë goja jote të dënon, dhe vetë buzët e tua dëshmojnë kundër teje.

⁷Zar si prvi čovjek koji se rodio? Zar si na svijet prije bregova došao?

⁷A je ti vallë i pari njeri që ka lindur apo je formuar përpara kodrave?

⁸Zar si tajne Božje ti prisluškivao i mudrost čitavu za se prisvojio?

⁸A e ke dëgjuar ti këshillën sekrete të Perëndisë apo vetëm ti zotëroke diturinë?

⁹Što ti znadeš, a da i mi ne znamo, što ti razumiješ, a da to ne shvaćamo?

⁹Çfarë di ti që ne nuk e dimë, ose çfarë kupton ti që nuk e kuptojmë edhe ne?

¹⁰Ima među nama i sijedih i starih kojima je više ljeta no tvom ocu.

¹⁰Midis nesh ka njerëz flokëbardhë dhe pleq më të thinjur se ati yt.

¹¹Zar su ti utjehe Božje premalene i blage riječi upućene tebi?

¹¹Të duken gjëra të vogla përdëllimet e Perëndisë dhe fjalët e ëmbla që të drejton ty?

¹²Što te srce tvoje tako slijepo goni i što tako divlje prevrćeš očima

¹²Pse, pra, zemra jote të çon larg dhe pse sytë e tu vetëtijnë,

¹³kad proti Bogu jarost svoju okrećeš, a iz usta takve riječi ti izlaze!

¹³duke e drejtuar zemërimin tënd kundër Perëndisë dhe duke nxjerrë nga goja jote fjalë të tilla?".

¹⁴Što je čovjek da bi čist mogao biti? Zar je itko rođen od žene pravedan?

¹⁴"Ç'është njeriu që ta konsiderojë veten të pastër dhe i linduri nga një grua për të qenë i drejtë?

¹⁵Gle, ni u svece se On ne pouzdava, oku njegovu ni nebesa čista nisu,

¹⁵Ja, Perëndia nuk u zë besë as shenjtorëve të tij dhe qiejt nuk janë të pastër në sytë e tij;

¹⁶a kamoli to biće gadno i buntovno, čovjek što k'o vodu pije opačinu!

¹⁶aq më pak një qenie e neveritshme dhe e korruptuar, njeriu, që e pi paudhësinë sikur të ishte ujë!

¹⁷Mene sad poslušaj, poučit' te hoću, što god sam vidjeh, ispričat' ti želim,

¹⁷Dua të të flas, më dëgjo; do të të tregoj atë që kam parë,

¹⁸i ono što naučavahu mudraci ne tajeć' što su primili od pređa

¹⁸atë që të urtit tregojnë pa fshehur asgjë nga sa kanë dëgjuar prej etërve të tyre,

¹⁹kojima je zemlja ova bila dana kamo tuđin nije nikada stupio.

¹⁹të cilëve vetëm iu dha ky vend dhe pa praninë e asnjë të huaji në radhët e tyre.

²⁰Zlikovac se muči cijelog svoga vijeka, nasilniku već su ljeta odbrojena.

²⁰I keqi heq dhembje tërë jetën e tij dhe vitet e caktuara për tiranin janë të numëruara.

²¹Krik strave svagda mu u ušima ječi, dok miruje, na njeg baca se razbojnik.

²¹Zhurma të llahtarshme arrijnë në veshët e tij, dhe në kohën e bollëkut i sulet rrënuesi.

²²Ne nada se da će izbjeći tminama i znade dobro da je maču namijenjen,

²²Nuk ka shpresë kthimi nga errësira, dhe shpata e pret.

²³strvinaru da je kao plijen obećan. On znade da mu se dan propasti bliži.

²³Endet e kërkon bukë, po ku mund ta gjejë? Ai e di se dita e territ është përgatitur në krah të tij.

²⁴Nemir i tjeskoba na njeg navaljuju, k'o kralj spreman na boj na nj se obaraju.

²⁴Fatkeqësia dhe ankthi i shtien frikë, e sulmojnë si një mbret gati për betejë,

²⁵On je protiv Boga podizao ruku, usuđivao se prkosit' Svesilnom

²⁵sepse ka shtrirë dorën e tij kundër Perëndisë, ka sfiduar të Plotfuqishmin,

²⁶Ohola je čela na njega srljao, iza štita debela dobro zaklonjen.

²⁶duke u hedhur me kokëfortësi kundër tij me mburojat e tij të zbukuruara me tokëza.

²⁷Lice mu bijaše obloženo salom a bokovi pretilinom otežali.

²⁷Ndonëse fytyra e tij është e mbuluar me dhjamë dhe ijet e tij janë fryrë nga shëndoshja e tepërt;

²⁸Razrušene je zaposjeo gradove i kućišta nastanio napuštena. Srušit će se ono što za sebe sazda;

²⁸ai banon në qytete të shkretuara, në shtëpi të pabanuara që do të katandisen në grumbuj gërmadhash.

²⁹cvasti mu neće, već rasuti se blago, sjena mu se neće po zemlji širiti.

²⁹Ai nuk do të pasurohet dhe fati i tij nuk ka për të vazhduar, as edhe pasuria e tij nuk do të shtohet mbi tokë.

³⁰On se tami više izmaknuti neće, opržit će oganj njegove mladice, u dahu plamenih usta nestat će ga.

³⁰Nuk do të arrijë të çlirohet nga terri, flaka do të thajë lastarët e tij, dhe do të çohet larg nga fryma e gojës së tij.

³¹U taštinu svoju neka se ne uzda, jer će mu ispraznost biti svom nagradom.

³¹Të mos mbështetet te kotësia; duke gënjyer veten, sepse kotësia ka për të qenë shpërblimi i tij.

³²Prije vremena će svenut' mu mladice, grane mu se nikad neće zazelenjet'.

³²Do të kryhet para kohe, dhe degët e tij nuk do të gjelbërojnë më.

³³Kao loza, grozd će stresat' svoj nezreo, poput masline pobacit će cvatove.

³³Do të jetë si një hardhi nga e cila merret rrushi ende i papjekur, si ulliri nga i cili shkundet lulja.

³⁴Da, bezbožničko je jalovo koljeno, i vatra proždire šator podmitljivca.

³⁴Sepse familja e hipokritëve do të jetë shterpë dhe zjarri do të përpijë çadrat e njeriut të korruptuar.

³⁵Koji zlom zanesu, rađaju nesreću i prijevaru nose u utrobi svojoj."

³⁵Ata sajojnë paudhësinë dhe shkaktojnë shkatërrimin; në gjirin e tyre bluhet mashtrimi.