1Job progovori i reče:
1Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:
2"Koliko se takvih naslušah besjeda, kako ste mi svi vi mučni tješioci!
2"Gjëra të tilla kam dëgjuar shumë! Të gjithë ju jeni ngushëllues të mërzitshëm!
3Ima li kraja tim riječima ispraznim? Što te goni da mi tako odgovaraš?
3Kur do të marrin fund fjalimet tuaja boshe? Ose çfarë të shtyn të përgjigjesh?
4I ja bih mogao k'o vi govoriti da vam je duša na mjestu duše moje; i ja bih vas mog'o zasuti riječima i nad sudbom vašom tako kimat' glavom;
4Edhe unë mund të flisja si ju, po të ishit ju në vendin tim; do të mund të radhitja fjalë kundër jush duke tundur kokën time kundër jush.
5i ja bih mogao ustima vas hrabrit', i ne bih žalio trud svojih usana.
5Por do t'ju jepja kurajo me gojën time dhe ngushëllimi i buzëve të mia do ta lehtësonte dhembjen tuaj.
6Al' ako govorim, patnja se ne blaži, ako li zašutim, zar će me minuti?
6Në rast se flas, dhembja ime nuk pakësohet, në qoftë se nuk flas më, çfarë lehtësimi kam?
7Zlopakost me sada shrvala posvema, čitava se rulja oborila na me.
7Por tani ai më ka çuar në pikën e fundit të forcave të mia. Ti ke shkatërruar tërë familjen time;
8Ustao je proti meni da svjedoči i u lice mi se baca klevetama.
8më ke mbuluar me rrudha dhe kjo dëshmon kundër meje, dobësia ime ngrihet dhe dëshmon kundër meje.
9Jarošću me svojom razdire i goni, škrgućuć' zubima obara se na me. Moji protivnici sijeku me očima,
9Zemërimi i tij më grin dhe më përndjek, kërcëllin dhëmbët kundër meje; Armiku im mpreh shikimin mbi mua.
10prijeteći, na mene usta razvaljuju, po obrazima me sramotno ćuškaju, u čoporu svi tad navaljuju na me.
10Duke hapur gojën e tyre kundër meje, ata më godasin me përçmim mbi faqet, mblidhen tok kundër meje.
11Da, zloćudnicima Bog me predao, u ruke opakih on me izručio.
11Perëndia më ka dhënë në duart e të pabesëve, më ka dorëzuar në duart e njerëzve të këqij.
12Mirno življah dok On ne zadrma mnome, za šiju me ščepa da bi me slomio.
12Jetoja i qetë, por ai më shkatërroi, më kapi për qafe dhe më bëri copë-copë, dhe më shndërroi në objekt goditjeje.
13Uze me za biljeg i strijelama osu, nemilosrdno mi bubrege probode i mojom žuči zemlju žednu natopi.
13Harkëtarët e tij më rrethojnë në çdo anë, më shpon pa mëshirë veshkat, derdh për tokë vrerin tim.
14Na tijelu mi ranu do rane otvara, kao bijesan ratnik nasrće na mene.
14Ai më sulmon vazhdimisht me forcë, më sulet si një luftëtar.
15Tijelo sam golo u kostrijet zašio, zario sam čelo svoje u prašinu.
15kam qepur një grathore mbi lëkurën time, e kam ulur ballin tim në pluhur,
16Zapalilo mi se sve lice od suza, sjena tamna preko vjeđa mi je pala.
16Fytyra ime është e kuqe nga të qarat dhe mbi qepallat e mia po zë vend hija e vdekjes,
17A nema nasilja na rukama mojim, molitva je moja bila uvijek čista.
17megjithëse nuk ka asnjë dhunë në duart e mia, dhe lutja ime është e pastër.
18O zemljo, krvi moje nemoj sakriti i kriku mom ne daj nigdje da počine.
18O tokë, mos e mbulo gjakun tim, dhe britma ime mos gjeftë asnjë vend qetësimi.
19Odsad na nebu imam ja svjedoka, u visini gore moj stoji branitelj.
19Që tani, ja, dëshmitari im është në qiell, garanti im është lart.
20Moja vika moj je odvjetnik kod Boga dok se ispred njega suze moje liju:
20Shokët e mi më përqeshin, por sytë e mi derdhin lotë përpara Perëndisë.
21o, da me obrani u parbi mojoj s Bogom ko što smrtnik brani svojega bližnjega.
21Le të përkrahë ai arsyetimet e njeriut pranë Perëndisë, ashtu si bën njeriu me fqinjin e tij.
22No životu mom su odbrojena ljeta, na put bez povratka meni je krenuti.
22Do të kalojnë në të vërtetë edhe pak vjet akoma dhe unë do të shkoj pastaj në një rrugë pa kthim.