¹Daha mi nestaje, gasnu moji dani i za mene već se skupljaju grobari.

¹"Fryma ime u copëtua, ditët po më shuhen, varri po më pret.

²Rugači su evo mene dohvatili, od uvreda oka sklopiti ne mogu.

²A nuk jam i rrethuar nga njerëz që më përqeshin. Syri im ndalet mbi fyerjet e tyre.

³Stoga me zaštiti i budi mi jamcem kad mi nitko u dlan neće da udari.

³Më jep, pra, një peng pranë teje, përndryshe kush do të më shtrëngonte dorën si garant?

⁴Jer, srca si njina lišio razuma i dopustiti im nećeš da opstanu.

⁴Nga që i ke penguar mendjet e tyre të kuptojnë, prandaj nuk do t'i bësh të triumfojnë.

⁵K'o taj što imanje dijeli drugovima, a djeci njegovoj dotle oči gasnu,

⁵Kush i tradhton miqtë deri sa t'i grabisë, ka për t'i parë më pak sytë e fëmijëve të tij.

⁶narodima svim sam na ruglo postao, onaj kom u lice svatko pljunut' može.

⁶Por unë prej tij jam bërë gazi i popujve dhe jam katandisur në një njeri të cilin e pështyjnë në fytyrë.

⁷Od tuge vid mi se muti u očima, poput sjene moji udovi postaju.

⁷Syri më erret për shkak të dhembjes dhe tërë gjymtyrët e mia nuk janë veçse hije.

⁸Začudit će se zbog toga pravednici, na bezbožnika će planuti čestiti;

⁸Njerëzit e drejtë habiten nga kjo, dhe i pafajmi ngrihet kundër të pabesit.

⁹neporočni će na svom ustrajat' putu, čovjek čistih ruku ojačat će još više.

⁹Megjithatë i drejti mbetet i lidhur fort me rrugën e tij, dhe ai që i ka duart e pastra fortësohet gjithnjë e më tepër.

¹⁰Hajde, svi vi, nećete li opet počet', tÓa među vama ja mudra ne nalazim!

¹⁰Sa për ju të gjithë, kthehuni, ejani, pra, sepse midis jush nuk po gjej asnjë njeri të urtë.

¹¹Minuli su dani, propale zamisli, želje srca moga izjalovile se.

¹¹Ditët e mia shkuan dhe planet e mia u prishën, pikërisht ato dëshira që unë ushqeja në zemër.

¹²'U noći najcrnjoj, dan se približava; blizu je već svjetlo što tminu izgoni.'

¹²Ata e ndërrojnë natën në ditë, "drita është afër", thonë, për shkak të errësirës.

¹³A meni je nada otići u Šeol i prostrijeti sebi ležaj u mrklini.

¹³Në rast se e pres Sheolin si shtëpinë time në rast se e shtrij shtrojen time në terr,

¹⁴Dovikujem grobu: 'Oče moj rođeni!' a crve pozdravljam: 'Mati moja, sestro!'

¹⁴në rast se i them vendvarrit: "Ti je ati im", dhe krimbave: "Jeni nëna ime dhe motra ime",

¹⁵Ali gdje za mene ima jošte nade? Sreću moju tko će ikada vidjeti?

¹⁵ku është, pra, shpresa ime? Kush mund të dallojë ndonjë shpresë për mua?

¹⁶Hoće li u Šeol ona sa mnom sići da u prahu zajedno otpočinemo?"

¹⁶A do të zbres vallë në portat e Sheolit, kur do të gjejmë bashkë prehje në pluhur?".