¹Bildad iz Šuaha progovori tad i reče:

¹Atëherë Bildadi nga Shuahu u përgjigj dhe tha:

²"Kada kaniš obuzdat' svoje besjede? Opameti se sad da razgovaramo!

²"Kur do t'u japësh fund fjalëve? Bëhu i zgjuar dhe pastaj flasim.

³Zašto nas držiš za stoku nerazumnu, zar smo životinje u tvojim očima?

³Pse jemi konsideruar si kafshë dhe jemi konsideruar të përçmuar në sytë e tu?

⁴O ti, koji se od jarosti razdireš, hoćeš li da zemlja zbog tebe opusti da iz svoga mjesta iskoče pećine?

⁴Ti që ha veten nga zemërimi, a duhet të braktiset toka për shkakun tënd apo shkëmbi të luajë nga vendi i tij?

⁵Al' ugasit će se svjetlost opakoga, i neće mu sjati plamen na ognjištu.

⁵Po, drita e të keqit shuhet dhe flaka e zjarrit të tij nuk ndrit më.

⁶Potamnjet će svjetlo u njegovu šatoru i nad njime će se utrnut' svjetiljka.

⁶Drita në çadrën e tij po meket dhe llamba e tij mbi të po shuhet.

⁷Krepki mu koraci postaju sputani, o vlastite on se spotiče namjere.

⁷Hapat e tij të fuqishëm shkurtohen dhe vetë planet e tij po e çojnë në greminë.

⁸Jer njegove noge vode ga u zamku, i evo ga gdje već korača po mreži.

⁸Sepse këmbët e tij e shtyjnë në rrjetë dhe ai do të bjerë në ndonjë lak.

⁹Tanka mu je zamka nogu uhvatila, i evo, užeta čvrsto ga pritežu.

⁹Një çark e kap nga thembra dhe një lak e mban fort.

¹⁰Njega vreba omča skrivena na zemlji, njega čeka klopka putem kojim hodi.

¹⁰Për të ka një lak të fshehur në tokë dhe një çark të vënë në shteg.

¹¹Odasvuda strahovi ga prepadaju, ustopice sveudilj ga proganjaju.

¹¹Gjëra të tmerrshme e trembin nga çdo anë dhe e ndjekin në çdo hap.

¹²Glad je požderala svu snagu njegovu, nesreća je uvijek o njegovu boku.

¹²Forca e tij pakësohet për shkak të urisë dhe shkatërrimi është gati ta godasë anash.

¹³Boleština kobna kožu mu razjeda, prvenac mu smrti nagriza udove.

¹³Gëlltit copa të lëkurës së tij; i parëlinduri i vdekjes gllabëron gjymtyrët e tij.

¹⁴Njega izvlače iz šatora njegova da bi ga odveli vladaru strahota.

¹⁴Atë e rrëmbejnë nga çadra tij që e dinte të sigurt dhe e çojnë para mbretit të tmerrit.

¹⁵U njegovu stanu tuđinac stanuje, po njegovu domu prosipaju sumpor.

¹⁵Në çadrën e tij banon ai që nuk është nga të vetët, dhe mbi shtëpinë e tij hedhin squfur.

¹⁶Odozdo se suši njegovo korijenje, a odozgo grane sve mu redom sahnu.

¹⁶Rrënjët poshtë thahen dhe degët lart priten.

¹⁷Spomen će se njegov zatrti na zemlji, njegovo se ime s lica zemlje briše.

¹⁷Kujtimi i tij zhduket nga toka dhe emri i tij nuk do të përmendet më nëpër rrugë.

¹⁸Iz svjetlosti njega u tminu tjeraju, izagnat' ga hoće iz kruga zemaljskog.

¹⁸Ai shtyhet nga drita në terr dhe atë e përzënë nga bota.

¹⁹U rodu mu nema roda ni poroda, nit' preživjela na njegovu ognjištu.

¹⁹Nuk ka as bij, as pasardhës në popullin e tij dhe asnjë që të mbijetojë në banesën e tij.

²⁰Sudba je njegova Zapad osupnula, i čitav je Istok obuzela strepnja.

²⁰Fundi i tij i lë të habitur ata që e kanë ndjekur dhe mbeten të tmerruar ata që e kanë pararendur.

²¹Evo, takav usud snalazi zlikovca i dom onog koji ne priznaje Boga."

²¹Pikërisht kështu janë banesat e njerëzve të këqij, dhe ky është vendi i atij që nuk e njeh Perëndinë". Përgjigja e pestë e Jobit; ai e ndjen veten të përqeshur; gjithçka është kundër tij