¹Elihu nastavi svoju besjedu i reče:

¹Elihu nisi përsëri të flasë dhe tha:

²"I vi, mudraci, čujte što ću reći, vi, ljudi umni, poslušajte mene,

²"Dëgjoni, o njerëz të urtë, fjalët e mia, dhe ju, njerëz të ditur, ma vini veshin!

³jer uši nam prosuđuju besjede isto kao što nepce hranu kuša.

³Sepse veshi i shqyrton fjalët, ashtu si qiellza i shijon ushqimet.

⁴Zajedno ispitajmo što je pravo i razmislimo skupa što je dobro.

⁴Le të zgjedhim ne vetë atë që është e drejtë të pranojmë midis nesh atë që është e mirë.

⁵Job je utvrdio: 'Ja sam pravedan, ali Bog meni pravdu uskraćuje.

⁵Sepse Jobi ka thënë: "Jam i drejtë, por Perëndia më ka hequr drejtësinë time.

⁶U pravu sam, a lašcem prave mene, nasmrt prostrijeljen, a bez krivnje svoje!'

⁶A duhet të gënjej kundër drejtësisë sime? Plaga ime është e pashërueshme, megjithëse jam pa mëkat".

⁷Zar gdje čovjeka ima poput Joba koji porugu pije kao vodu,

⁷Kush është si Jobi, që e pi përqeshjen si ujin,

⁸sa zlikovcima koji skupa hodi i s opakima isti dijeli put?

⁸që ecën bashkë me keqbërësit dhe shkon bashkë me njerëzit e këqij?

⁹On tvrdi: 'Kakva korist je čovjeku od tog što Bogu ugoditi želi?'

⁹Sepse ka thënë: "Nuk i vlen fare njeriut të vendosë kënaqësinë e tij te Perëndia".

¹⁰Stoga me čujte, vi ljudi pametni! Od Boga zlo je veoma daleko i nepravednost od Svemogućega,

¹⁰Më dëgjoni, pra, o njerëz me mend! Qoftë larg Perëndisë paudhësia dhe ligësia qoftë larg të Plotfuqishmit!

¹¹te on čovjeku plaća po djelima, daje svakom po njegovu vladanju.

¹¹Sepse ai ia kthen njeriut sipas veprave të tij dhe secilin e bën të gjejë shpërblimin për sjelljen e tij.

¹²Odista, Bog zla nikada ne čini, niti Svesilni kad izvrće pravo.

¹²Sigurisht Perëndia nuk kryen të keqen dhe i Plotfuqishmi nuk shtrembëron drejtësinë.

¹³TÓa tko je njemu povjerio zemlju i vasioni svijet tko je stvorio?

¹³Kush i ka besuar kujdesin për tokën, ose kush e ka vendosur mbi tërë botën?

¹⁴Kad bi on dah svoj u se povukao, kad bi čitav svoj duh k sebi vratio,

¹⁴Në qoftë se Perëndia duhet të vendoste në zemër të vet të tërhiqte mbi vete Frymën e tij dhe frymën e tij,

¹⁵sva bića bi odjednom izdahnula i u prah bi se pretvorio čovjek.

¹⁵çdo mish do të shkatërrohej njëkohësisht, dhe njeriu do të kthehej në pluhur.

¹⁶Ako razuma imaš, slušaj ovo, prikloni uho glasu riječi mojih.

¹⁶Në qoftë se ke mend, dëgjoje këtë, vër veshin për të dëgjuar atë që po të them.

¹⁷Može li vladat' koji mrzi pravo? Najpravednijeg hoćeš li osudit'? -

¹⁷A mund të qeverisë ai që urren drejtësinë? A guxon ti të dënosh të Drejtin, të Fuqishmin?

¹⁸Onog koji kaže kralju: 'Nitkove!' a odličniku govori: 'Zlikovče!'

¹⁸Ai që i thotë një mbreti: "Je për t'u përbuzur" dhe princave: "Jeni të këqij".

¹⁹Koji nije spram knezovima pristran i jednak mu je ubog i mogućnik, jer oni su djelo ruku njegovih?

¹⁹Por ai nuk bën asnjë anësi me të mëdhenjtë dhe as e konsideron të pasurin më tepër se të varfrin, sepse të gjithë janë vepra e duarve të tij.

²⁰Zaglave za tren, usred gluhe noći: komešaju se narodi, prolaze; ni od čije ruke moćni padaju.

²⁰Në një çast ata vdesin; në mesin e natës njerëzia tronditet dhe zhduket, të fuqishmit çohen tutje pa dorë njeriu.

²¹Jer, on nadzire pute čovjekove, pazi nad svakim njegovim korakom.

²¹Sepse ai i mban sytë te rrugët e njeriut, dhe shikon tërë hapat e tij.

²²Nema toga mraka niti crne tmine gdje bi se mogli zlikovci sakriti.

²²Nuk ka terr as hije vdekjeje, ku mund të fshihen njerëzit e këqij.

²³Bog nikome unaprijed ne kaže kada će na sud pred njega stupiti.

²³Në fakt Perëndia nuk ka nevojë ta kqyrë gjatë një njeri para se ta nxjerrë për gjykim para tij.

²⁴Bez saslušanja on satire jake i stavlja druge na njihovo mjesto.

²⁴Ai i ligështon të fuqishmit pa bërë hetim dhe vë të tjerë në vendin e tyre.

²⁵TÓa odveć dobro poznaje im djela! Sred noći on ih obara i gazi.

²⁵Duke qenë se i njeh veprat e tyre, i rrëzon natën dhe ata shkatërrohen;

²⁶Ćuškom ih bije zbog zloće njihove na mjestu gdje ih svi vidjeti mogu.

²⁶i godet si njerëz të këqij para syve të të gjithëve,

²⁷Jer prestadoše za njime hoditi, zanemariše putove njegove

²⁷sepse janë larguar nga ai pa u kujdesur për rrugët e tij,

²⁸goneć uboge da vape do njega i potlačene da k njemu leleču.

²⁸deri sa të arrijë tek ai britma e të varfrit, sepse ai dëgjon britmën e të pikëlluarve.

²⁹Al' miruje li, tko da njega gane? Zastre li lice, tko ga vidjet' može?

²⁹Kur Perëndia jep qetësinë, kush do ta dënojë? Kur fsheh fytyrën e tij, kush do të mund ta shikojë, qoftë kundër një kombi të tërë ose kundër një njeriu të vetëm,

³⁰Nad pucima bdi k'o i nad čovjekom da ne zavlada tko narod zavodi.

³⁰për të penguar që i pabesi të mbretërojë dhe që populli të zihet ndër leqe?

³¹Kada bezbožnik Bogu svome kaže: 'Zavedoše me, više griješit neću.

³¹Dikush mund t'i thotë Perëndisë: "Unë e mbart fajin tim, po nuk do ta bëj më të keqen;

³²Ne uviđam li, ti me sad pouči, i ako sam kad nepravdu činio, ubuduće ja činiti je neću!'

³²tregomë atë që nuk arrij të shikoj; në rast se kam kryer ndonjë paudhësi, nuk do ta bëj më"?

³³Misliš da Bog mora njega kazniti, dok ti zamisli njegove prezireš? Al' kada ti odlučuješ, a ne ja, mudrost nam svoju istresi dÓe sada!

³³A duhet të të shpërblejë ai në bazë të konditave të tua, sepse ti nuk pranon gjykimin e tij? Ti duhet të zgjedhësh dhe jo unë; prandaj thuaj atë që di.

³⁴Svi ljudi umni sa mnom će se složit' i svatko razuman koji čuje mene:

³⁴Njerëzit me mend; si çdo njeri i urtë që më dëgjon, do të më thonë:

³⁵Nepromišljeno Job je govorio, u riječima mu neima mudrosti.

³⁵"Jobi flet pa mend, fjalët e tij nuk kanë dituri".

³⁶Stoga, nek' se Job dokraja iskuša, jer odgovara poput zlikovaca;

³⁶Le të provohet Jobi deri në fund, sepse përgjigjet e tij janë si ato të njerëzve të këqij,

³⁷a svom grijehu još pobunu domeće, među nama on plješće dlanovima i hule svoje na Boga gomila."

³⁷sepse i shton mëkatit të tij revoltën, rreh duart mes nesh dhe i shumëzon fjalët e tij kundër Perëndisë".