¹Elihu nastavi svoju besjedu i reče:

¹Elihu vazhdoi të flasë dhe tha:

²"Zar ti misliš da pravo svoje braniš, da pravednost pred Bogom dokazuješ,

²"A të duket një gjë e drejtë kur thua: "Jam më i drejtë se Perëndia"?

³kada mu kažeš: 'Što ti je to važno, i ako griješim, što ti činim time?'

³Në fakt ke thënë: "Ç'dobi ke? Çfarë dobie do të kisha nga mëkati im?".

⁴Na sve to ja ću odgovorit' tebi i prijateljima tvojim ujedno.

⁴Do të të përgjigjem ty dhe miqve të tu bashkë me ty.

⁵Po nebu se obazri i promatraj! Gledaj oblake: od tebe su viši!

⁵Sodite qiellin dhe shiko me kujdes; shih retë, që ndodhen më lart se ti.

⁶Ako griješiš, što si mu uradio, prijestupom svojim što si mu zadao?

⁶Në qoftë se ti mëkaton, çfarë efekti ka mbi të? Në qoftë se ti i shumëzon prapësitë e tua çfarë dëmi i shkakton?

⁷Ako si prav, što si dodao njemu i što iz ruke tvoje on dobiva?

⁷Në rast se je i drejtë, çfarë i jep, ose çfarë merr ai nga dora jote?

⁸Opakost tvoja tebi slične pogađa i pravda tvoja čovjeku koristi.

⁸Ligësia jote mund të dëmtojë vetëm një njeri si ti, dhe drejtësia jote mundet t'i sjellë vetëm dobi birit të një njeriu.

⁹Ali kad ispod teškog stenju jarma, kad vapiju na nasilje moćnika,

⁹Ngrihet zëri për numrin e madh të shtypjeve, ngrihet zëri për të kërkuar ndihmë për shkak të dhunës së të fuqishmëve;

¹⁰nitko ne kaže: 'Gdje je Bog, moj tvorac, koji noć pjesmom veselom ispunja,

¹⁰por asnjeri nuk thotë: "Ku është Perëndia, krijuesi im, që natën të jep këngë gëzimi,

¹¹umnijim nas od zvijeri zemskih čini i mudrijima od ptica nebeskih?'

¹¹që na mëson më tepër gjëra se sa kafshëve të fushave dhe na bën më të urtë se zogjtë e qiellit?"

¹²Tad vapiju, al' on ne odgovara poradi oholosti zlikovaca.

¹²Kështu ngrihen zëra, por ai nuk përgjigjet për shkak të krenarisë së njerëzve të këqij.

¹³Ali kako je isprazno tvrditi da Bog njihove ne čuje vapaje, da pogled na njih ne svraća Svesilni!

¹³Me siguri Perëndia nuk ka për t'i dëgjuar ligjëratat boshe dhe i Plotfuqishmi nuk do t'jua vërë veshin.

¹⁴A kamoli tek kada ti govoriš: 'On ne vidi mene, parnica moja pred njime stoji, a ja na nj još čekam.'

¹⁴Edhe sikur ti të thuash se nuk e shikon atë, çështja jote qëndron para tij, dhe ti duhet të presësh.

¹⁵Ili: 'Njegova srdžba ne kažnjava, nimalo on za prijestupe ne mari.'

¹⁵Por tani, duke qenë se në zemërimin e tij ai nuk dënon dhe nuk u jep shumë rëndësi shkeljeve,

¹⁶Isprazno tada otvara Job usta i besjede gomila nerazumne."

¹⁶Jobi hap kot buzët dhe mbledh fjalë që nuk kanë arsye".