¹Ded zazivlji! Zar će ti se tko odazvat'? Kojem li se svecu misliš sad obratit'?

¹"Bërtit, pra! A ka vallë ndonjë që të përgjigjet? Kujt prej shenjtorëve do t'i drejtohesh?

²Doista, budalu njegov bijes ubija, luđaka će sasvim skončat ljubomora.

²Zemërimi në fakt e vret të pamendin dhe zilia e vret budallanë.

³Bezumnika vidjeh kako korijen pušta, al' prokletstvo skoro na kuću mu pade.

³E kam parë të pamendin të lëshojë rrënjë, por shumë shpejt e mallkova banesën e tij.

⁴Njegovi su sinci daleko od spasa, njih nezaštićene na Vratima tlače.

⁴Bijtë e tij nuk kanë asnjë siguri, janë të shtypur te porta, dhe nuk ka njeri që t'i mbrojë.

⁵Ljetinu njihovu pojedoše gladni, sam Bog ju je njima oteo iz usta, a žedni hlepe za njihovim dobrima.

⁵I urituri përpin të korrat e tij, ia merr edhe sikur të jenë midis gjembave, dhe një lak përpin pasurinë e tij.

⁶Ne, opačina ne izbija iz zemlje, nit' nevolja iz tla može nići sama,

⁶Sepse shpirtligësia nuk del nga pluhuri dhe mundimi nuk mbin nga toka;

⁷nego čovjek rađa muku i nevolju kao što let orlov teži u visinu.

⁷por njeriu lind për të vuajtur, ashtu si shkëndija për t'u ngjitur lart.

⁸Al' ja bih se ipak Bogu utekao i pred njime stvar bih svoju razložio.

⁸Por unë do të kërkoja Perëndinë, dhe Perëndisë do t'i besoja çështjen time,

⁹Nedokučiva on djela silna stvori, čudesa koja se izbrojit' ne mogu.

⁹atij që bën gjëra të mëdha dhe që nuk mund të njihen; mrekulli të panumërta,

¹⁰On kišom rosi po svem licu zemljinu i vodu šalje da nam polja natapa.

¹⁰që i jep shiun tokës dhe dërgon ujin në fushat;

¹¹Da bi ponižene visoko digao, da bi ojađene srećom obdario,

¹¹që ngre të varfrit dhe vë në siguri lart ata që vuajnë.

¹²redom ruši ono što lukavci smisle, što god započeli, on im izjalovi.

¹²I bën të kota synimet e dinakëve, dhe kështu duart e tyre nuk mund të realizojnë planet e tyre;

¹³On hvata mudre u njihovu lukavstvu, naume spletkara obraća u ništa.

¹³i merr të urtët në dredhinë e tyre, dhe kështu këshilla e të pandershmëve shpejt bëhet tym.

¹⁴Posred bijela dana zapadnu u tamu, pipaju u podne kao usred noći.

¹⁴Gjatë ditës ata hasin në errësirë, bash në mesditë ecin me tahmin sikur të ishte natë;

¹⁵On iz njinih ralja izbavlja jadnika, iz silničkih ruku diže siromaha.

¹⁵por Perëndia e shpëton nevojtarin nga shpata, nga goja e të fuqishmëve dhe nga duart e tyre.

¹⁶Tako se pokaže nada nevoljniku, i nepravda mora zatvoriti usta.

¹⁶Kështu ka shpresë për të mjerin, por padrejtësia ia mbyll gojën atij.

¹⁷Da, blago čovjeku koga Bog odbaci! Stoga ti ne prezri karanje Svesilnog!

¹⁷Ja, lum njeriu që Perëndia dënon; prandaj ti mos e përbuz ndëshkimin e të Plotfuqishmit;

¹⁸On ranjava, ali i ranu povija, udara i svojom zacjeljuje rukom.

¹⁸sepse ai e bën plagën, dhe pastaj e fashon, plagos, por duart e tij shërojnë.

¹⁹Iz šest će nevolja tebe izbaviti, ni u sedmoj zlo te dotaknuti neće.

¹⁹Nga gjashtë fatkeqësi ai do të të çlirojë, po, në të shtatën e keqja nuk do të të prekë.

²⁰U gladi, od smrti on će te spasiti, a u ratu, oštru će te otet maču.

²⁰Në kohë zie do të të shpëtojë nga vdekja, në kohë lufte nga forca e shpatës.

²¹Biču zla jezika uklonit će tebe, ispred otimača bez straha ćeš biti.

²¹Do t'i shpëtosh fshikullit të gjuhës, nuk do të trembesh kur të vijë shkatërrimi.

²²Suši i studeni ti ćeš se smijati i od divljih zvijeri strahovati nećeš.

²²Do të qeshësh me shkatërrimin dhe me zinë, dhe nuk do të kesh frikë nga bishat e dheut;

²³Sklopit' ti ćeš savez s kamenjem na njivi, zvjerad divlja s tobom u miru će biti.

²³sepse do të kesh një besëlidhje me gurët e dheut, dhe kafshët e fushave do të jenë në paqe me ty.

²⁴U šatoru svome mir ćeš uživati, dom svoj kad pohodiš netaknut će stajat.

²⁴Do të dish që çadra jote është e siguruar; do të vizitosh kullotat e tua dhe do të shikosh që nuk mungon asgjë.

²⁵Koljeno ćeš svoje gledat' gdje se množi i potomstvo gdje ti kao trava raste.

²⁵Do të kuptosh që pasardhësit e tu janë të shumtë dhe të vegjlit e tu si bari i fushave.

²⁶U grob ti ćeš leći kada budeš zreo, kao što se žito snosi kad dozori.

²⁶Do të zbresësh në varr në moshë të shkuar, ashtu si në stinën e vet mblidhet një tog duajsh.

²⁷Sve motrismo ovo: istina je živa! zato sve za dobro svoje ti poslušaj."

²⁷Ja ç'kemi gjetur; kështu është. Dëgjoje dhe përfito".