¹Aleluja! Hvalite Jahvu jer je dobar, jer je vječna ljubav njegova!

¹Aleluja. Kremtoni Zotin, sepse ai është i mirë, sepse mirësia e tij vazhdon përjetë.

²Tko će izreć' djela moći Jahvine, tko li mu iskazat' sve pohvale?

²Kush mund të përshkruajë bëmat e Zotit ose të shpallë tërë lavdinë e tij?

³Blaženi što drže naredbe njegove i čine pravo u svako doba!

³Lum ata që respektojnë drejtësinë, që bëjnë atë që është e drejtë në çdo kohë.

⁴Sjeti me se, Jahve, po dobroti prema svome puku, pohodi me spasenjem svojim

⁴Mos më harro mua, o Zot, sipas mirësisë sate që tregon ndaj popullit tënd, dhe më vizito me shpëtimin tënd,

⁵da uživam sreću izabranih tvojih, da se radujem radosti naroda tvoga, da tvojom se baštinom ponosim.

⁵me qëllim që të shoh mirëqënien e të zgjedhurve të tu, të kënaqem në gëzimin e kombit tënd dhe të mbushem me lavdi për trashëgiminë tënde.

⁶Zgriješismo kao oci naši, činismo bezakonje, bezbožno radismo.

⁶Ne dhe etërit tanë kemi mëkatuar, kemi bërë paudhësi dhe të këqija.

⁷Oci naši u Egiptu, nehajni za čudesa tvoja, ne spominjahu se velike ljubavi tvoje, već na Svevišnjeg digoše se na Crvenom moru.

⁷Etërit tanë në Egjipt nuk i kuptuan mrekullitë e tua, nuk kujtuan numrin e madh të mirësive të tua dhe ngritën krye pranë detit, Deti i Kuq.

⁸Al' on ih izbavi rad' imena svoga da pokaže silu svoju.

⁸Megjithatë Zoti i shpëtoi për hir të emrit të tij, për të bërë të njohur fuqinë e tij.

⁹Zapovjedi Crvenome moru, i presahnu ono, provede ih izmed valÄa kao kroz pustinju.

⁹I bërtiti Detit të Kuq dhe ai u tha, dhe i udhëhoqi nëpër humnerat si nëpër një shkretëtirë.

¹⁰Iz ruku mrzitelja njih izbavi, oslobodi iz ruku dušmana.

¹⁰I shpëtoi nga dora e atij që i urrente dhe i shpengoi nga dora e armikut.

¹¹I prekriše vode neprijatelje njine, ne ostade nijednoga od njih.

¹¹Dhe ujërat i mbuluan armiqtë e tyre, dhe nuk shpëtoi as edhe një prej tyre.

¹²Vjerovahu riječima njegovim i hvale mu pjevahu.

¹²Atëherë u besuan fjalëve të tij dhe kënduan lavdinë e tij.

¹³Zaboraviše brzo djela njegova, ne uzdaše se u volju njegovu.

¹³Por shpejt i harruan veprat e tij dhe nuk pritën me besim plotësimin e planit të tij.

¹⁴Pohlepi se daše u pustinji, iskušavahu Boga u samoći.

¹⁴U ndezën nga lakmia në shkretëtirë dhe e tunduan Perëndinë në vetmi.

¹⁵I dade im što iskahu, al' u duše njine on groznicu posla.

¹⁵Dhe ai u dha atyre sa i kërkonin, por dërgoi midis tyre një lëngatë që pakësoi numrin e tyre.

¹⁶Zavidješe tada Mojsiju u taboru, Aronu, kog posveti Jahve.

¹⁶Kur në kamp patën smirë Moisiun dhe Aaronin, i shenjti i Zotit,

¹⁷Otvori se zemlja, Datana proždrije, Abiramovo pokri mnoštvo.

¹⁷toka u hap dhe përpiu Dathanin dhe groposi grupin e Abiramit.

¹⁸Oganj pade na sve mnoštvo njino i zlotvore plamen sažga.

¹⁸Një zjarr shpërtheu në mes të tyre dhe flaka i përpiu të pabesët.

¹⁹Načiniše tele na Horebu, klanjahu se liku od zlata slivenu.

¹⁹Bënë një viç në Horeb dhe adhuruan një shëmbëlltyrë prej metali të shkrirë,

²⁰Zamijeniše Slavu svoju likom bika što proždire travu.

²⁰dhe e ndërruan lavdinë e tyre me shëmbëllytrën e një kau që ha bar.

²¹Zaboraviše Boga, koji ih izbavi u Egiptu znamenja čineći

²¹Harruan Perëndinë, Shpëtimtarin e tyre, që kishte bërë gjëra të mëdha në Egjipt,

²²i čudesa u Kamovoj zemlji i strahote na Crvenome moru.

²²mrekullitë në vendin e Kamit, gjëra të tmerrshme në Detin e Kuq.

²³Već namisli da ih satre, al' Mojsije, izabranik njegov, zauze se za njih da srdžbu mu odvrati, te ih ne uništi.

²³Prandaj ai foli t'i shfarosë, por Moisiu, i zgjedhuri i tij, u paraqit mbi të çarën përpara tij për të penguar që zemërimi i tij t'i shkatërronte.

²⁴Prezreše oni zemlju željkovanu ne vjerujuć' njegovoj riječi.

²⁴Ata e përçmuan akoma vendin e mrekullueshëm, nuk i besuan fjalës së tij,

²⁵Mrmljahu pod šatorima svojim, ne poslušaše glasa Jahvina.

²⁵por murmuritën në çadrat e tyre dhe nuk dëgjuan zërin e Zotit.

²⁶Zakle se tada podignutom rukom: sve će ih pokosit' u pustinji,

²⁶Prandaj ai ngriti dorën kundër tyre, duke u betuar se do t'i rrëzonte në shkretëtirë,

²⁷potomstvo njino međ' narode razbacat', njih razasut' po zemljama.

²⁷dhe se do t'i zhdukte pasardhësit e tyre midis kombeve dhe se do t'i shpërndante në të gjitha vendet.

²⁸Posvetiše se Baal Peoru i jedoše žrtve bogova mrtvih.

²⁸Ata i shërbyen edhe Baal-Peorit dhe hëngrën flijimet e të vdekurve.

²⁹Razjariše ga nedjelima svojim, i on na njih pošast baci.

²⁹E zemëruan Perëndinë me veprimet e tyre dhe në mes tyre plasi murtaja.

³⁰Al' se Pinhas diže, sud izvrši i pošasti nesta tada.

³⁰Por Finehasi u ngrit dhe bëri drejtësi; dhe murtaja pushoi.

³¹U zasluge to mu uđe u sva pokoljenja dovijeka.

³¹Dhe kjo iu vu në llogari të drejtësisë, brez pas brezi, përjetë.

³²Razjariše ga opet kraj voda meripskih, i Mojsija zlo pogodi zbog njih,

³²Ata e provokuan përsëri në ujërat e Meribas, dhe Moisiu pësoi të keqen për shkak të tyre,

³³jer mu duh već ogorčiše, nesmotrenu riječ izusti.

³³sepse e ashpërsoi frymën e tij (të Moisiut) dhe ai foli pa u menduar me buzët e tij.

³⁴I ne istrijebiše naroda za koje im Jahve bješe naredio.

³⁴Ata nuk shkatërruan popujt, siç i kishte porositur Zoti;

³⁵S poganima miješahu se, naučiše djela njina.

³⁵por u përzien midis popujve dhe mësuan veprat e tyre;

³⁶Štovahu likove njihove, koji im postaše zamka.

³⁶u shërbyen idhujve të tyre, dhe këta u bënë një lak për ta;

³⁷Žrtvovahu sinove svoje i svoje kćeri zlodusima.

³⁷ua flijuan demonëve bijtë dhe bijat e tyre,

³⁸Prolijevahu krv nevinu, krv sinova i kćeri svojih, koje žrtvovahu likovima kanaanskim. Zemlja bješe krvlju okaljana,

³⁸dhe derdhën gjak të pafajshëm, gjakun e bijve të tyre dhe të bijave të tyre, që u flijuan për idhujtë e Kanaanit; dhe vendi u ndot nga gjaku i derdhur.

³⁹djelima se svojim uprljaše, učiniše preljub svojim nedjelima.

³⁹Kështu ata u ndotën me veprat e tyre dhe u kurvëruan me aktet e tyre.

⁴⁰Na svoj narod Jahve srdžbom planu, zgadi mu se njegova baština.

⁴⁰Dhe zemërimi i Zotit u ndez kundër popullit të tij, dhe ai ndjeu një neveri për trashëgiminë e tij.

⁴¹Predade ih u ruke pogana te vladahu njima mrzitelji njini.

⁴¹I la në dorë të kombeve, dhe u sunduan nga ata që i urrenin.

⁴²Mučili ih neprijatelji i tlačili rukom svojom.

⁴²Armiqtë e tyre i shtypën dhe ata iu nënshtruan pushtetit të tyre.

⁴³Prečesto ih izbavljaše, al' ga razjariše naumima svojim: pokošeni bjehu za bezakonja svoja.

⁴³Ai i çliroi shumë herë, por ata vazhduan të ngrenë krye dhe të zhyten në paudhësinë e tyre.

⁴⁴On pogleda opet na nevolju njinu kad njihove molitve začu

⁴⁴Megjithatë ai i kushtoi kujdes ankthit të tyre, kur dëgjoi britmat e tyre,

⁴⁵i sjeti se svog Saveza s njima, sažali se na njih u velikom milosrđu svome.

⁴⁵dhe iu kujtua besëlidhja e lidhur me ta dhe në dhemshurinë e madhe të tij u qetësua.

⁴⁶Učini da nađu milost u onih što ih bjehu zarobili.

⁴⁶Bëri që ata të fitojnë përkrahje ndër të gjithë ata që i kishin çuar në robëri.

⁴⁷Spasi nas, Jahve, Bože naš, i saberi nas od bezbožnih naroda da slavimo tvoje sveto ime, da se tvojom slavom ponosimo.

⁴⁷Na shpëto, o Zot, Perëndia ynë, dhe na mblidh midis kombeve, me qëllim që të kremtojmë emrin tënd të shenjtë dhe të lumturohemi duke të lëvduar.

⁴⁸Blagoslovljen Jahve, Bog Izraelov, od vijeka dovijeka! I sav narod neka kaže: "Amen! Aleluja!"

⁴⁸I bekuar qoftë Zoti, Perëndia i Izraelit, nga përjetësia në përjetësi. Dhe tërë populli le të thotë: "Amen". Aleluja.