1Job nastavi svoju besjedu i reče:
1At muling sinambit ni Job ang kaniyang talinhaga, at nagsabi,
2"Živoga mi Boga što mi pravdu krati i Svesilnog koji dušu mi zagorča:
2Buhay ang Dios, na siyang nagalis ng aking katuwiran, at ang Makapangyarihan sa lahat na siyang nagpapanglaw ng aking kaluluwa;
3sve dok duha moga bude još u meni, dok mi dah Božji u nosnicama bude,
3(Sapagka't ang aking buhay ay buo pa sa akin, at ang espiritu ng Dios ay nasa mga butas ng aking ilong);
4usne moje neće izustiti zloću niti će laž kakva doći na moj jezik.
4Tunay na ang aking mga labi ay hindi magsasalita ng kalikuan, ni ang aking dila man ay magsasaysay ng karayaan.
5Daleko od mene da vam dadem pravo, nedužnost svoju do zadnjeg daha branim.
5Malayo nawa sa aking kayo'y ariin kong ganap: Hanggang sa ako'y mamatay ay hindi ko aalisin sa akin ang aking pagtatapat.
6Pravde svoje ja se držim, ne puštam je; zbog mojih me dana srce korit' neće.
6Ang aking katuwiran ay aking pinanghahawakan at hindi ko bibitiwan: hindi ako aalipustain ng aking puso habang ako'y buhay.
7Neka mi dušmana kob opakog snađe, a mog protivnika udes bezbožnikov!
7Ang aking kaaway ay maging gaya nawa ng masama, at ang bumangon laban sa akin ay maging gaya nawa ng liko.
8Čemu se nadati može kad vapije i kada uzdiže k Bogu dušu svoju?
8Sapagka't ano ang pagasa ng di banal, bagaman siya'y makikinabang sa kaniya, pagka kinuha ng Dios ang kaniyang kaluluwa?
9Hoće li čuti Bog njegove krikove kada se na njega obori nevolja?
9Didinggin ba ng Dios ang kaniyang iyak, pagka ang kabagabagan ay dumating sa kaniya?
10Zar će se radovat' on u Svesilnome, zar će Boga svakog časa zazivati?
10Makapagsasaya ba siya sa Makapangyarihan sa lahat, at tatawag sa Dios sa lahat ng mga panahon?
11Ali Božju ruku ja ću vam pokazat' i neću vam sakrit namjere Svesilnog.
11Aking tuturuan kayo ng tungkol sa kamay ng Dios; ang nasa Makapangyarihan sa lahat ay hindi ko ililihim.
12Eto, sve ste sami mogli to vidjeti, što se onda u ispraznosti gubite?"
12Narito, kayong lahat ay nangakakita; bakit nga kayo ay lubos na nawalan ng kabuluhan?
13"Ovu sudbu Bog dosuđuje opakom, ovo baštini silnik od Svemogućeg.
13Ito ang bahagi ng masamang tao sa Dios, at ang mana ng mga mamimighati, na kanilang tinatanggap sa Makapangyarihan sa lahat.
14Ima li sinova mnogo, mač ih čeka, a porod mu neće imat' dosta kruha.
14Kung ang kaniyang mga anak ay dumami, ay para sa tabak, at ang kaniyang lahi ay hindi mabubusog ng tinapay.
15Smrt će sahranit' preživjele njegove i udovice ih oplakivat neće.
15Yaong nangaiwan sa kaniya ay mangalilibing sa kamatayan, at ang kaniyang mga bao ay hindi magsisipanaghoy.
16Ako i srebra k'o praha nagomila, ako i nakupi haljina k'o blata,
16Bagaman siya'y magbunton ng pilak na parang alabok, at maghahanda ng bihisan na parang putik;
17nek' ih skuplja, odjenut će ih pravednik, ljudi će nedužni podijeliti srebro.
17Maihahanda niya, nguni't ang ganap ang magsusuot niyaon. At babahagihin ng walang sala ang pilak.
18Od paučine je kuću sagradio, kolibicu kakvu sebi diže čuvar:
18Siya'y nagtatayo ng kaniyang bahay na gaya ng tanga, at gaya ng isang bantayan na ginagawa ng bantay.
19bogat je legao, al' po posljednji put; kad oči otvori, ničeg više nema.
19Siya'y nahihigang mayaman, nguni't hindi siya pupulutin; kaniyang ididilat ang kaniyang mga mata, nguni't wala na siya.
20Usred bijela dana strava ga spopada, noću ga oluja zgrabi i odnese.
20Mga kakilabutan ang tumatabon sa kaniya na gaya ng tubig; bagyo ang umaagaw sa kaniya sa kinagabihan,
21Istočni ga vjetar digne i odvuče, daleko ga baca od njegova mjesta.
21Tinangay siya ng hanging silanganan, at siya'y nananaw; at pinapalis siya sa kaniyang kinaroroonang dako.
22Bez milosti njime vitla on posvuda, dok mu ovaj kuša umaći iz ruke.
22Sapagka't hahalibasin siya ng Dios, at hindi magpapatawad; siya'y magpupumilit na tumakas sa kaniyang kamay.
23Rukama plješću nad njegovom propašću i zvižde na njega kamo god došao.
23Ipapakpak ng mga tao ang kanilang mga kamay sa kaniya. At hihiyawan siya mula sa kaniyang kinaroroonang dako.