1Ještě mluvil Elihu, a řekl:
1¶ I korero ano a Erihu, i mea,
2Domníváš-liž se, že jsi to s soudem řekl: Spravedlnost má převyšuje Boží?
2Ki tou whakaaro he tika tenei mau, e mea ana ranei koe, Nui atu toku tika i to te Atua?
3Nebo jsi řekl: Co mi prospěje, jaký užitek budu míti, bych i nehřešil?
3I mea ai koe, He aha te rawa ki a koe? a, He aha te painga ki ahau, hira ake i te painga me i hara ahau?
4Já odpovím tobě místně, i tovaryšům tvým s tebou.
4Maku e whakahoki he kupu ki a koe, ki a koutou ko ou hoa.
5Pohleď na nebe a viz, anobrž spatř oblaky, vyšší, než-lis ty.
5Kia matatau atu tau titiro ki nga rangi; matakitakina atu hoki nga kapua e tiketike ake na i a koe.
6Jestliže bys hřešil, co svedeš proti němu? A byť se i rozmnožily nešlechetnosti tvé, co mu uškodíš?
6Mehemea kua hara koe, ka ahatia ia e tau mahi? A ki te whakanuia au mahi tutu, e aha ana ranei koe ki a ia?
7Budeš-li spravedlivý, čeho mu udělíš? Aneb co z ruky tvé vezme?
7Ki te mea he tika tou, ko te aha e hoatu ana e koe ki a ia? Ko te aha ranei a tou ringa e riro ana i a ia?
8Každémuť člověku bezbožnost jeho uškodí, a synu člověka spravedlnost jeho prospěje.
8Ka mamae pea tetahi tangata pena i a koe na i tou kino; ka whai painga pea ki tetahi tama a te tangata tou tika.
9Z množství nátisk trpících, kteréž k tomu přivodí, aby úpěli a křičeli pro ukrutnost povýšených,
9¶ He maha no nga tukinotanga i tangi ai ratou; na te ringaringa o te hunga nui i aue ai ratou kia awhinatia.
10Žádný neříká: Kde jest Bůh stvořitel můj? Ješto on dává zpěv i v noci.
10Kahore ia tetahi e mea ana, Kei hea toku Kaihanga, te Atua, e homai nei i nga waiata i te po?
11On vyučuje nás nad hovada zemská, a nad ptactvo nebeské moudřejší nás činí.
11E nui atu nei tana whakaako ki a tatou i tana ki nga kararehe o te whenua, nana hoki i nui ai o tatou mahara i o nga manu o te rangi?
12Tehdáž volají-li pro pýchu zlých, nebývají vyslyšáni.
12Karanga ana ratou i reira, heoi kahore he kupu e whakahokia mai, he mea na te whakapehapeha o te hunga kino.
13A jistě žeť ošemetnosti nevyslýchá Bůh silný, a Všemohoucí nepatří na ni.
13He pono e kore te tekateka noa e whakarangona mai e te Atua, e kore ano hoki e tirohia mai e te Kaha Rawa.
14Mnohem méně, jestliže díš: Nepatříš na to. Sám s sebou vejdi v soud před ním, a doufej v něho.
14¶ Ka iti rawa iho ki te mea koe, kahore koe e kite i a ia, kei tona aroaro te whakarite whakawa; na ka tatari koe ki a ia!
15Ale nyní poněvadž nic není těch věcí, navštívil jej hněv jeho; nebo nechce znáti hojnosti této veliké.
15Na, kihai nei ia i tae mai i runga i tona riri, kihai ano hoki i aro nui mai ki te whakamanamana;
16A protož marně Job otvírá ústa svá, hloupě rozmnožuje řeči své.
16Koia i puaki ai te mangai o Hopa, he mea horihori kau nei; kahore he matauranga o nga kupu e whakamahatia nei e ia.