¹Přísloví Šalomouna syna Davidova, krále Izraelského,

¹Fjalët e urta të Salomonit, birit të Davidit, mbret i Izraelit,

²Ku poznání moudrosti a cvičení, k vyrozumívání řečem rozumnosti,

²për të njohur diturinë dhe për të mësuar gjykimet e mënçura;

³K dosažení vycvičení v opatrnosti, spravedlnosti, soudu a toho, což pravého jest,

³për të ditur si të veprosh me urti, me drejtësi, me gjykim dhe ndershmëri,

⁴Aby dána byla hloupým důmyslnost, mládenečku umění a prozřetelnost.

⁴për t'u dhënë shkathtësi njerëzve të thjeshtë, njohje dhe reflektim të riut.

⁵Když poslouchati bude moudrý, přibude mu umění, a rozumný bude vtipnější,

⁵I urti do të dëgjojë dhe do të rritë diturinë e tij; njeriu i zgjuar do të përfitojë këshilla të urta,

⁶K srozumění podobenství, a výmluvnosti řeči moudrých a pohádkám jejich.

⁶për të kuptuar një sentencë dhe një enigmë, fjalët e të urtëve dhe thëniet e tyre të errëta.

⁷Bázeň Hospodinova jest počátek umění, moudrostí a cvičením pohrdají blázni.

⁷Frika e Zotit është fillimi i njohjes; por njerëzit e pamend përçmojnë diturinë dhe arsimin.

⁸Poslouchej, synu můj, cvičení otce svého, a neopouštěj naučení matky své.

⁸Dëgjo, o biri im, mësimet e atit tënd dhe mos i lër pas dore mësimet e nënes sate,

⁹Neboť to přidá příjemnosti hlavě tvé, a bude zlatým řetězem hrdlu tvému.

⁹sepse janë një nur që zbukuron kokën tënde dhe një stoli në qafën tënde.

¹⁰Synu můj, jestliže by tě namlouvali hříšníci, nepřivoluj.

¹⁰Biri im, në qoftë se mëkatarët duan të të mashtrojnë, mos prano,

¹¹Jestliže by řekli: Poď s námi, úklady čiňme krvi, skryjeme se proti nevinnému bez ostýchání se;

¹¹në qoftë se thonë: "Eja me ne; kemi ngritur një pritë për të derdhur gjak; i ngritëm gracka të pafajmit pa ndonjë shkak;

¹²Sehltíme je jako hrob za živa, a v cele jako ty, jenž sstupují do jámy;

¹²le t'i kapërdimë të gjallë, ashtu si Sheoli, tërësisht si ata që zbresin në gropë;

¹³Všelijakého drahého zboží dosáhneme, naplníme domy své loupeží;

¹³ne do të gjejmë lloj-lloj pasurish të çmueshme, do t'i mbushim shtëpitë tona me plaçka;

¹⁴Vrz los svůj mezi nás, měšec jeden budeme míti všickni:

¹⁴ti do ta hedhësh në short pjesën tënde me ne, dhe të gjithë ne do të kemi një qese të vetme";

¹⁵Synu můj, nevycházej na cestu s nimi, zdrž nohu svou od stezky jejich;

¹⁵biri im, mos shko me ta në po atë rrugë, ndale hapin nga shtegu i tyre,

¹⁶Nebo nohy jejich ke zlému běží, a pospíchají k vylévání krve.

¹⁶sepse këmbët e tyre turren drejt së keqes dhe ata nxitojnë të derdhin gjak.

¹⁷Jistě, že jakož nadarmo roztažena bývá sít před očima jakéhokoli ptactva,

¹⁷Shtrihet më kot rrjeta përpara çdo lloji zogjsh;

¹⁸Tak tito proti krvi své ukládají, skrývají se proti dušem svým.

¹⁸por këta kurdisin prita kundër gjakut të vet dhe ngrenë kurthe kundër vetë jetës së tyre.

¹⁹Takovéť jsou cesty každého dychtícího po zisku, duši pána svého uchvacuje.

¹⁹Të tilla janë rrugët e çdo njeriu të etur për pasuri; ajo ia heq jetën atyre që e kanë.

²⁰Moudrost vně volá, na ulicech vydává hlas svůj.

²⁰Dituria bërtet nëpër rrugë, zëri i saj dëgjohet nëpër sheshe;

²¹V největším hluku volá, u vrat brány, v městě, a výmluvnosti své vypravuje, řka:

²¹ajo thërret në vendet ku ka turma dhe ligjëron në hyrje të portave të qytetit;

²²Až dokud hloupí milovati budete hloupost, a posměvači posměch sobě libovati, a blázni nenáviděti umění?

²²"Deri kur, o njerëz të thjeshtë, do t'ju pëlqejë thjeshtësia dhe tallësit do të kënaqen duke u tallur dhe budallenjtë do të urrejnë dijen?

²³Obraťtež se k domlouvání mému. Hle, vynáším vám ducha svého, a v známost vám uvodím slova svá.

²³Ejani në vete nga qortimi im; ja, unë do të derdh mbi ju Frymën time dhe do t'ju bëj të njohura fjalët e mia.

²⁴Poněvadž jsem volala, a odpírali jste; vztahovala jsem ruku svou, a nebyl, kdo by pozoroval,

²⁴Sepse unë thirra dhe ju nuk keni dashur, shtriva dorën time dhe askush prej jush nuk i kushtoi vëmendje,

²⁵Anobrž strhli jste se všeliké rady mé, a trestání mého jste neoblíbili:

²⁵përkundrazi hodhët poshtë të gjitha këshillat e mia dhe nuk pranuat ndreqjen time,

²⁶Pročež i já v bídě vaší smáti se budu, posmívati se budu, když přijde to, čehož se bojíte,

²⁶edhe unë do të qesh me fatkeqësinë tuaj, do të tallem kur të vijë ajo që ju druani,

²⁷Když přijde jako hrozné zpuštění to, čehož se bojíte, a bída vaše jako bouře nastane, když přijde na vás trápení a ssoužení.

²⁷kur ajo që druani të vijë si një furtunë, dhe fatkeqësia juaj të vijë si një stuhi, kur t'ju mbulojnë fatkeqësia dhe ankthi.

²⁸Tehdy volati budou ke mně, a nevyslyším; ráno hledati mne budou, a nenaleznou mne.

²⁸Atëherë ata do të më thërrasin mua, por unë nuk do të përgjigjem; do të më kërkojnë me kujdes, por nuk do të më gjejnë.

²⁹Proto že nenáviděli umění, a bázně Hospodinovy nevyvolili,

²⁹Sepse kanë urryer dijen dhe nuk kanë zgjedhur frikën e Zotit,

³⁰Aniž povolili radě mé, ale pohrdali všelikým domlouváním mým.

³⁰nuk kanë dashur të pranojnë këshillën time dhe kanë përbuzur të gjitha qortimet e mia.

³¹Protož jísti budou ovoce skutků svých, a radami svými nasyceni budou.

³¹Prandaj do të hanë frytin e sjelljes së tyre dhe do të ngopen me këshillat e tyre.

³²Nebo pokoj hloupých zmorduje je, a štěstí bláznů zahubí je.

³²Sepse përdalja e njerëzve të thjeshtë i vret dhe qetësia e rreme e budallenjve i zhduk;

³³Ale kdož mne poslouchá, bydliti bude bezpečně, pokoj maje před strachem zlých věcí.

³³por ai që më dëgjon do të banojë një vend të sigurt, do të jetë me të vërtetë i qetë, pa frikë nga çfarëdo e keqe".